Sahih al-Bukhari, hadithi 2539
Transmetuar nga Al-Miswar ibn Makhrama. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Ibn Abu Maryamia transmetoi al‑Bukhariابْنُ أَبِي مَرْيَمَ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ذَكَرَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ " إِنَّ مَعِي مَنْ تَرَوْنَ، وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ، فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا الْمَالَ، وَإِمَّا السَّبْىَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ ". وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا. فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ ". فَقَالَ النَّاسُ طَيَّبْنَا ذَلِكَ. قَالَ " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ". فَرَجَعَ النَّاسُ، فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا، فَهَذَا الَّذِي بَلَغَنَا عَنْ سَبْىِ هَوَازِنَ. وَقَالَ أَنَسٌ قَالَ عَبَّاسٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَادَيْتُ نَفْسِي، وَفَادَيْتُ عَقِيلاً.
Na ka treguar Ibn Ebi Merjem, i cili tha: Më njoftoi Lejthi, nga Ukejli, nga Ibn Shihabi, se Urve përmendi se Mervani dhe Misver b. Mahreme e kishin informuar atë se Pejgamberi ﷺ u ngrit kur i erdhi delegacioni i fisit Hevazin, dhe ata i kërkuan t'ua kthente pasuritë dhe robërit e tyre. Ai tha: 'Unë kam me vete njerëzit që shihni, dhe fjala më e dashur për mua është ajo më e vërteta; prandaj zgjidhni njërën nga dy grupet: ose pasurinë, ose robërit, sepse unë kam pritur me shpërndarjen e tyre.' Pejgamberi ﷺ i kishte pritur ata për më shumë se dhjetë net pas kthimit nga Taifi. Kur u bë e qartë për ta se Pejgamberi ﷺ nuk do t'ua kthente të dyja, ata thanë: 'Ne zgjedhim robërit tanë.' Atëherë Pejgamberi ﷺ u ngrit para njerëzve, e lavdëroi Allahun ashtu siç i takon, dhe pastaj tha: 'E më pas, vëllezërit tuaj kanë ardhur tek ne të penduar, dhe unë mendoj se është e drejtë t'ua kthejmë robërit e tyre. Kushdo prej jush që dëshiron ta bëjë këtë si mirësi, le ta bëjë, dhe kushdo që dëshiron të mbajë pjesën e tij derisa ta kompensojmë nga plaçka e parë që Allahu do të na japë, le ta bëjë.' Njerëzit thanë: 'Ne e pranojmë këtë me dëshirë.' Ai tha: 'Ne nuk dimë se kush prej jush ka rënë dakord dhe kush jo, prandaj kthehuni derisa krerët tuaj të na sjellin vendimin tuaj.' Kështu që njerëzit u kthyen, biseduan me krerët e tyre, dhe pastaj u kthyen te Pejgamberi ﷺ duke e njoftuar se të gjithë kishin rënë dakord me dëshirë për kthimin e robërve. Kjo është ajo që na ka arritur rreth robërve të Hevazinit. Enesi tha: Abbasi i tha Pejgamberit ﷺ: 'Kam shlyer veten time dhe kam shlyer Akilin.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ kërkoi pëlqimin e lirë për lirimin e të burgosurve.
Pas kthimit nga Taifi, një delegacion i Hawazinit kërkoi kthimin e pasurive dhe të burgosurve të tyre. Profeti ﷺ i la njerëzit të zgjidhnin mes të dyjave dhe u kërkoi pëlqimin përpara se të liroheshin të burgosurit.
Një fis arab, anëtarët e të cilit erdhën te Profeti ﷺ pas ngjarjeve në Hunajn.
Të burgosur të kapur gjatë një konflikti.
Përfaqësues të caktuar që u përcillnin udhëheqësve vendimet e grupeve të tyre.
Dijetarët nxjerrin nga kjo transmetim se një udhëheqës duhet t’i trajtojë me drejtësi pasuritë e të tjerëve dhe nuk mund të heqë dorë nga pjesa e dikujt pa pëlqimin e personit që ka të drejtë mbi të. Prandaj, Profeti ﷺ nuk kërkoi vetëm një pëlqim gojor në publik, por u dha njerëzve mundësinë të këshilloheshin veçmas dhe ta konfirmonin vendimin përmes përfaqësuesve. Dijetarët theksojnë gjithashtu dhembshurinë e tij ndaj njerëzve të penduar dhe rëndësinë e të qenët të sinqertë për atë që bashkësia mund ose nuk mund të kthejë.
- Kërko pëlqim të qartë përpara se të heqësh dorë në emër të të tjerëve nga pasuria ose të drejtat e tyre.
- Kur merr një vendim të vështirë, sqaro mundësitë dhe pasojat e secilës.
- Jepu njerëzve mundësinë të këshillohen mes tyre dhe ta konfirmojnë me kujdes pëlqimin.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.