Sahih al-Bukhari, hadithi 2597
Transmetuar nga Abu Humaid al-Sa'idi. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Humaid al-Sa'idi
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ عَلَى الصَّدَقَةِ، فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ لِي. قَالَ " فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ بَيْتِ أُمِّهِ، فَيَنْظُرَ يُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْهُ شَيْئًا إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ـ ثُمَّ رَفَعَ بِيَدِهِ، حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَةَ إِبْطَيْهِ ـ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ثَلاَثًا ".
Ebu Humejd es-Sa'idi (radijallahu anhu) transmeton: Pejgamberi ﷺ caktoi një burrë nga fisi Ezd, të quajtur Ibn el-Lutbijje, për mbledhjen e zekatit. Kur ai u kthye, tha:
"Kjo është për ju dhe kjo më është dhënë si dhuratë." Pejgamberi ﷺ tha: "Pse nuk ndenji në shtëpinë e babait të tij ose të nënës së tij që të shihte nëse do t'i jepeshin dhurata apo jo? Pasha Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, kushdo që merr diçka nga zekati padrejtësisht, do ta sjellë atë në qafën e tij në Ditën e Kiametit; nëse është deve, ajo do të pëllasë; nëse është lopë, ajo do të mugërijë; dhe nëse është dele, ajo do të blërrijë." Pastaj Pejgamberi ﷺ ngriti duart e tij derisa pamë bardhësinë e sqetullave të tij dhe tha tri herë: "O Allah! A e kam përcjellë? O Allah! A e kam përcjellë?"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Mbledhësit e zekatit nuk duhet ta përdorin detyrën e tyre për të marrë dhurata personale.
Profeti ﷺ e kishte caktuar Ibn al-Lutbiyya-n të mblidhte zekatin. Pas kthimit, ai bëri dallim mes pasurive të mbledhura dhe asaj që e konsideronte dhuratë personale.
Një kontribut bamirësie i detyrueshëm, që shpërndahet sipas rregullave islame.
Burri nga fisi Azd, të cilin Profeti ﷺ e caktoi të mblidhte zekatin.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se një nëpunës ose përfaqësues nuk duhet të pranojë dhuratë personale kur ajo lidhet me detyrën e tij, përveç rastit kur ka një leje të vlefshme. Pyetja e Profetit ﷺ tregon se detyra ishte arsyeja e dhuratës: a do ta kishte marrë marrësi edhe po të kishte qëndruar në shtëpi? Paralajmërimi për ta mbajtur atë pasuri në Ditën e Ringjalljes thekson detyrimin për ndershmëri dhe përgjegjshmëri. Dijetarët e zbatojnë këtë parim për fondet publike dhe përfaqësimin e interesave, pa nënkuptuar se çdo dhuratë mes njerëzve është e ndaluar.
- Deklaroji dhuratat që merr për shkak të një detyre publike ose profesionale dhe ndiq rregullat e organizatës sate.
- Pyete veten nëse dikush do të të kishte dhënë të njëjtin përfitim po të mos e kishe atë detyrë.
- Trajtoji me kujdes zekatin dhe pasuritë e tjera të besuara dhe jep llogari për atë që merr.
Kjo përcjellje sahih trajton gjithashtu përgjegjësinë gjatë mbledhjes së zekatit dhe sqaron paralajmërimin kundër përvetësimit të palejuar.
Sahih al-Bukhari · #2598 (Sahih)Kjo përcjellje sahih nga e njëjta përmbledhje tregon se dhuratat dhe marrëdhëniet personale duhen trajtuar me kujdes.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.