Sahih al-Bukhari, hadithi 2730
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ، وَقَالَ " نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمُ اللَّهُ ". وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ، فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلاَهُ، وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرُهُمْ، هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهَمَتُنَا، وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلاَءَهُمْ، فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ، فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم وَعَامَلَنَا عَلَى الأَمْوَالِ، وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ، لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ ". فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ. قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ. فَأَجْلاَهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنَ الثَّمَرِ مَالاً وَإِبِلاً وَعُرُوضًا، مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَ. رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، اخْتَصَرَهُ.
Na ka treguar Ebu Ahmedi, na ka treguar Muhammed ibn Jahja Ebu Gasan el-Kinani, na ka njoftuar Maliku, nga Nafi'u, nga Ibn Umeri – Allahu qoftë i kënaqur me ta – i cili tha: Kur banorët e Hajberit ia thyen duart dhe këmbët Abdullah ibn Umerit, Umeri u ngrit si hatib dhe tha: 'I Dërguari i Allahut ﷺ kishte bërë marrëveshje me hebrenjtë e Hajberit për pasuritë e tyre dhe u kishte thënë:
"Ju lëmë të qëndroni derisa Allahu t'ju lejojë të qëndroni." Ndërsa Abdullah ibn Umeri shkoi tek pasuria e tij atje, ata e sulmuan natën dhe ia thyen duart dhe këmbët. Ne nuk kemi armik atje përveç tyre; ata janë armiqtë tanë dhe të vetmit që dyshojmë. Prandaj, kam vendosur t'i dëboj.' Kur Umeri mori këtë vendim, erdhi tek ai njëri prej bijve të Ebul-Hukajkut dhe tha: 'O Emiri i Besimtarëve, a do të na dëbosh kur Muhamedi ﷺ na lejoi të qëndrojmë në vendet tona, bëri marrëveshje me ne për pasuritë tona dhe pranoi kushtin e qëndrimit tonë në tokën tonë?' Umeri tha: 'A mendon se kam harruar fjalën e të Dërguarit të Allahut ﷺ: "Si do të jetë gjendja jote kur të dëbohesh nga Hajberi dhe deveja jote të bartë natë pas nate?"' Ai tha: 'Kjo ishte shaka nga Ebul-Kasimi.' Umeri tha: 'Gënjen, o armik i Allahut!' Pastaj Umeri i dëboi ata dhe u dha vlerën e asaj që kishin nga frutat në formë parash, devesh dhe mallrash, si samarë, litarë dhe të tjera. Këtë e ka transmetuar Hammad ibn Selemeh nga Ubejdullahu, mendoj nga Nafi'u, nga Ibn Umeri, nga Umeri, nga Pejgamberi ﷺ, në formë të përmbledhur.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Omeri i dëboi hebrenjtë nga Hajberi pas një sulmi dhe i dëmshpërbleu për pasurinë e tyre.
Abdullah ibn Omeri u sulmua natën gjatë një vizite në pronën e tij në Hajber dhe pësoi lëndime në duar dhe këmbë. Atëherë Omeri vendosi t’i dëbonte banorët hebrenj; gjatë zbatimit të vendimit, ai iu referua fjalëve të Profetit ﷺ për largimin e tyre të ardhshëm dhe u pagoi vlerën e të korrave dhe të mirave të tyre materiale.
Një oaz dhe krahinë bujqësore në veri të Medinës.
Detyrimi i njerëzve për t’u larguar nga një zonë.
Pagesa e vlerës së pasurisë që dikush lë pas.
Dijetarët e trajtojnë këtë transmetim në kuadër të rregullave për marrëveshjet, qeverisjen dhe statusin e tokës. Ata nxjerrin prej tij se një marrëveshje zbatohet sipas kushteve të saj, por në këtë rast Profeti ﷺ e kushtëzoi qëndrimin e banorëve me lejen e Allahut. Vendimi i Omerit erdhi pas sulmit ndaj Abdullahut dhe kujtimit të fjalës së Profetit ﷺ; banorët nuk u detyruan të largoheshin pa dëmshpërblim. Ky transmetim nuk është autorizim i përgjithshëm për ndëshkimin kolektiv të komuniteteve: vendime të tilla u takojnë autoriteteve kompetente dhe duhen zbatuar me drejtësi.
- Lexoji marrëveshjet me kujdes dhe vepro sipas kushteve të rëna dakord realisht.
- Kur drejtuesit marrin vendime me pasoja të rëndësishme, duhet t’i hetojnë faktet dhe të veprojnë me drejtësi.
- Kur njerëzit largohen, pasuria dhe pretendimet e tyre të ligjshme duhet të trajtohen me ndershmëri.
Ky transmetim përshkruan marrëveshjen e Profetit ﷺ me banorët e Hajberit dhe ndihmon për të kuptuar kushtet e qëndrimit të tyre.
Sahih al-Bukhari · #2732 (Sahih)Rrëfimi për al-Hudejbinë tregon se marrëveshjet trajtoheshin me kujdes dhe ofron një kontekst të lidhur me temën e marrëveshjeve.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.