Sahih al-Bukhari, hadithi 3055
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Abdullah ibn Muhammadia transmetoi al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 2Hishamهِشَامٌ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Salim ibn Abdullahسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 7I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ، وَقَدْ قَارَبَ يَوْمَئِذٍ ابْنُ صَيَّادٍ يَحْتَلِمُ، فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ". فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ. فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ " قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُلِطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ ". قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ائْذَنْ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ".
Na ka treguar Abdullah ibn Muhammedi, na ka treguar Hishami, na ka njoftuar Ma'meri, nga Zuhriu, më ka njoftuar Salim ibn Abdullahu, nga Ibn Umeri – Allahu qoftë i kënaqur me ta – se ai e ka njoftuar se Umeri, së bashku me një grup shokësh të Profetit ﷺ, shkoi me Profetin ﷺ drejt Ibn Sajjadit. E gjetën atë duke luajtur me disa djem pranë kodrinave të Benu Maghales, dhe në atë kohë Ibn Sajjadi ishte afër moshës së pjekurisë. Ai nuk e vuri re derisa Profeti ﷺ e goditi me dorë në shpinë dhe pastaj tha:
"A dëshmon se unë jam i Dërguari i Allahut ﷺ?" Ibn Sajjadi e shikoi dhe tha: "Unë dëshmoj se ti je i Dërguari i të pashkolluarve." Pastaj Ibn Sajjadi e pyeti Profetin ﷺ: "A dëshmon ti se unë jam i Dërguari i Allahut?" Profeti ﷺ i tha: "Unë besoj në Allahun dhe të Dërguarit e Tij." Më pas Profeti ﷺ e pyeti: "Çfarë sheh?" Ibn Sajjadi u përgjigj: "Më vijnë të sinqertë dhe gënjeshtarë." Profeti ﷺ tha: "Kjo çështje është përzierë për ty." Pastaj Profeti ﷺ tha: "Unë kam fshehur diçka për ty." Ibn Sajjadi tha: "Është 'Dukh' (tymi)." Profeti ﷺ i tha: "Largohu me turp! Ti nuk do ta kalosh kurrë masën tënde." Atëherë Umeri tha: "O i Dërguari i Allahut, më lejo t'ia pres kokën!" Profeti ﷺ tha: "Nëse është ai, ti nuk do të kesh pushtet mbi të; e nëse nuk është ai, nuk ka asnjë mirësi për ty në vrasjen e tij."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ e ndaloi Umarin të vepronte pa qenë i sigurt për Ibn Sayyadin.
Profeti ﷺ shkoi me Umarin dhe një grup shokësh te Ibn Sayyadi, i cili po luante me disa djem pranë fortifikimeve të Beni Maghalas. Umari kërkoi leje për ta vrarë, por Profeti ﷺ e refuzoi kërkesën.
Një person që në transmetime lidhet me çështjen e Dexhallit.
Tymi; Ibn Sayyadi e përmendi si fjalën e fshehtë.
Profeti ﷺ sqaroi se Ibn Sayyadi nuk shkonte përtej dijes së kufizuar që i arrinte.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se një dyshim i rëndë nuk e justifikon vrasjen e dikujt: nuk ka dobi në vrasjen e Ibn Sayyadit nëse ai nuk është Dexhalli, ndërsa Umari nuk do të kishte fuqi mbi të nëse ai do të ishte. Profeti ﷺ ia la çështjen gjykimit të Allahut dhe veproi me vetëpërmbajtje. Hadithi mëson gjithashtu se njerëzit nuk e kanë të pakufizuar dijen për të fshehtën; fjalët e Ibn Sayyadit tregonin hutim dhe qasje të kufizuar, jo dije profetike të besueshme.
- Mos akuzo dhe mos ndëshko askënd mbi bazën e dyshimeve; kërko fakte të besueshme dhe ndiq procedura të drejta.
- Përmbaje zemërimin dhe kërko udhëzim para se të marrësh një vendim të pakthyeshëm.
- Prano kufijtë e dijes njerëzore dhe lëri Allahut çështjet që Ai i ka paracaktuar.
Ky transmetim Sahih përshkruan takimin e Profetit ﷺ me Ibn Sayyadin dhe plotëson kontekstin e pretendimeve të tij.
Sahih al-Bukhari · #3056 (Sahih)Ibn Umari tregon se si Profeti ﷺ iu afrua Ibn Sayyadit dhe e vëzhgoi, gjë që lidhet me vetëpërmbajtjen në këtë transmetim.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.