Sahih al-Bukhari, hadithi 3581
Transmetuar nga Abdur-Rahman ibn Abi Bakr. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Abu Uthman
- 1Musa ibn Isma'ilia transmetoi al‑Bukhariمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Mu'tamirمُعْتَمِرٌ
- 3Babai i tijأَبِيهِ
- 4Abu Uthmanأَبُو عُثْمَانَ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ أَصْحَابَ، الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ، وَأَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَرَّةً " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ، وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ أَوْ سَادِسٍ ". أَوْ كَمَا قَالَ، وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلاَثَةٍ وَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَشَرَةٍ، وَأَبُو بَكْرٍ وَثَلاَثَةً، قَالَ فَهْوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي ـ وَلاَ أَدْرِي هَلْ قَالَ امْرَأَتِي وَخَادِمِي ـ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ، وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ، قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ ضَيْفِكَ. قَالَ أَوَ عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ، قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ، فَذَهَبْتُ فَاخْتَبَأْتُ، فَقَالَ يَا غُنْثَرُ. فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا وَقَالَ لاَ أَطْعَمُهُ أَبَدًا. قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنَ اللُّقْمَةِ إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا حَتَّى شَبِعُوا، وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلُ، فَنَظَرَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا شَىْءٌ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لاِمْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ. قَالَتْ لاَ وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهْىَ الآنَ أَكْثَرُ مِمَّا قَبْلُ بِثَلاَثِ مَرَّاتٍ. فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ، وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ الشَّيْطَانُ ـ يَعْنِي يَمِينَهُ ـ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً، ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ. وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ، فَمَضَى الأَجَلُ، فَتَفَرَّقْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ. اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ، غَيْرَ أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ، قَالَ أَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ. أَوْ كَمَا قَالَ. وَغَيْرُهُ يَقُولُ فَعَرَفْنَا مِنْ الْعِرَافَةِ
Na ka treguar Musa ibn Ismaili, na ka treguar Mu'temiri, nga babai i tij, na ka treguar Ebu Uthmani, se Abdurrahman ibn Ebi Bekri – Allahu qoftë i kënaqur me të dy – i ka treguar se Ashabët e Suffes ishin njerëz të varfër dhe se Pejgamberi ﷺ njëherë tha:
"Kush ka ushqim për dy veta, le të marrë edhe një të tretë; e kush ka ushqim për katër veta, le të marrë një të pestë ose të gjashtë", ose siç tha ai. Dhe se Ebu Bekri solli tre vetë, ndërsa Pejgamberi ﷺ mori dhjetë. Ebu Bekri ishte me tre vetë – që ishim unë, babai im dhe nëna ime (dhe nuk e di nëse tha: gruaja ime dhe shërbëtori ynë i përbashkët midis shtëpisë sonë dhe asaj të Ebu Bekrit). Ebu Bekri darkoi tek Pejgamberi ﷺ dhe qëndroi aty derisa fali namazin e jacisë, pastaj u kthye dhe priti derisa i Dërguari i Allahut ﷺ darkoi, dhe erdhi pasi kishte kaluar një pjesë e natës sa deshi Allahu. Gruaja e tij i tha: "Çfarë të vonoi nga mysafirët e tu?" Ai pyeti: "A u ke shtruar darkën?" Ajo u përgjigj: "Ata refuzuan të hanin derisa të vish ti. U ofruam ushqim, por ata ngulmuan të prisnin ty." Unë u fsheha, kurse ai thirri: "O Guntar!" Më qortoi dhe më sharoi, pastaj u tha atyre: "Hani!" Dhe shtoi: "Nuk do ta ha kurrë këtë ushqim." Pasha Allahun, sa herë që merrnim një grusht ushqim, ai shtohej nga poshtë më shumë sesa kishim marrë, derisa të gjithë u ngopën, dhe ushqimi mbeti më shumë sesa ishte në fillim. Ebu Bekri vuri re se ushqimi ishte po aq ose më shumë, prandaj i tha gruas së tij: "O motër e Benu Firast!" Ajo u përgjigj: "Jo, për dritën e syve të mi, tani është trefishuar krahasuar me më parë!" Atëherë Ebu Bekri filloi të hante prej tij dhe tha: "Betimi i mëparshëm ishte vetëm për shkak të shejtanit." Pastaj mori një kafshatë, ndërsa pjesën tjetër ia çoi Pejgamberit ﷺ, dhe ajo ushqim ndodhi tek ai në mëngjes. Midis nesh dhe një populli kishte një marrëveshje, dhe kur afati mbaroi, u ndamë në dymbëdhjetë grupe, ku secilin burrë e shoqëronin njerëz të tjerë. Allahu e di më së miri sa ishin me secilin udhëheqës, megjithatë Pejgamberi ﷺ i dërgoi me atë ushqim dhe tha: "Të gjithë hëngrën prej tij", ose siç tha ai. Ndërsa të tjerë thonë: "E kuptuam këtë nga shenjat."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ushqimi i Ebu Bekrit u bekua nga Allahu dhe ushqeu shumë njerëz.
Një vend pranë xhamisë së Profetit ﷺ, ku qëndronin sahabët në nevojë.
Bekimi i Allahut, përmes të cilit shtohen e mira dhe dobia.
Namazi i natës që myslimanët e falin pas perëndimit të diellit.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se është e pëlqyeshme të ndahet ushqimi me nevojtarët dhe mysafirët, si dhe të nxiten të tjerët të jenë bujarë sipas mundësive të tyre. Shtimi i mrekullueshëm i ushqimit është shenjë e bekimit të Allahut. Betimi i Ebu Bekrit dhe vakti i tij i mëvonshëm tregojnë gjithashtu se një fjalë e thënë në zemërim nuk duhet të çojë në kokëfortësi: ai hëngri më pas dhe e kuptoi ndikimin e shejtanit në betimin e tij.
- Ftoje të hajë me ty dikë që ka pak, edhe nëse vakti yt është i thjeshtë.
- Ndaj me të tjerët sipas mundësive dhe beso se bujaria ka vlerë tek Allahu.
- Nëse betohesh në zemërim, kërko një rrugë të përgjegjshme për ta zgjidhur dhe mos lejo që krenaria të të udhëheqë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.