Sahih al-Bukhari, hadithi 3667
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Isma'il ibn Abdullahia transmetoi al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Sulayman ibn Bilalسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ
- 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 5I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ ـ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ ـ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ. فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا. ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ. فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ. فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلاَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ. وَقَالَ {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ} وَقَالَ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ} قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ ـ قَالَ ـ وَاجْتَمَعَتِ الأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلاَّ أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلاَمًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلاَمِهِ نَحْنُ الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ. فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لاَ وَاللَّهِ لاَ نَفْعَلُ، مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ، وَلَكِنَّا الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا، وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ. فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ، فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ، وَبَايَعَهُ النَّاسُ، فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ. فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ.
Na ka treguar Aishja, r.a., bashkëshortja e Pejgamberit ﷺ: I Dërguari i Allahut ﷺ vdiq ndërsa Ebu Bekri ishte në vendin e quajtur Es-Sunh (Ismaili thotë se bëhet fjalë për El-Alijen). Atëherë Omeri u ngrit dhe tha: 'Për Zotin, I Dërguari i Allahut ﷺ nuk ka vdekur!' Aishja thotë se Omeri gjithashtu tha: 'Për Zotin, asgjë tjetër nuk më shkonte ndër mend përveç kësaj, dhe Allahu me siguri do ta ringjallë atë dhe ai do t'u presë duart dhe këmbët disa njerëzve.' Pastaj erdhi Ebu Bekri, zbuloi fytyrën e të Dërguarit të Allahut ﷺ, e puthi dhe tha: 'Babai im dhe nëna ime qofshin fli për ty! Ti ishe i mirë dhe i këndshëm si në jetë ashtu edhe në vdekje. Për Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, Allahu kurrë nuk do të lejojë që ti ta shijësh vdekjen dy herë.' Më pas ai doli jashtë dhe tha: 'O ti që betohesh, ngadalë!' Kur foli Ebu Bekri, Omeri u ul. Ebu Bekri falënderoi dhe lavdëroi Allahun, pastaj tha: 'Vërtet, kushdo që ka adhuruar Muhamedin ﷺ, dijeni se Muhamedi ka vdekur, por kushdo që adhuron Allahun, dijeni se Allahu është i Gjallë dhe nuk vdes kurrë.' Pastaj ai recitoi:
"Ti, me të vërtetë, do të vdesësh dhe ata, me të vërtetë, do të vdesin" (Ez-Zumer, 30), dhe tha: "Muhamedi është vetëm një i Dërguar; para tij kanë kaluar të dërguar të tjerë. Nëse ai vdes ose vritet, a do të ktheheni ju prapa? Ai që kthehet prapa nuk i bën asnjë dëm Allahut, dhe Allahu do t'i shpërblejë mirënjohësit" (Ali Imran, 144). Njerëzit shpërthyen në vajtim duke qarë. Transmetuesi thotë: Ensarët u mblodhën te Sa'd ibn Ubade në Sakifetu Beni Sa'ide dhe thanë: 'Nga ne një emir dhe nga ju një emir.' Atëherë shkuan tek ata Ebu Bekri, Omer ibn El-Hattabi dhe Ebu Ubejde ibn El-Xherrahu. Omeri deshi të fliste, por Ebu Bekri e heshti. Omeri më vonë thoshte: 'Për Zotin, unë vetëm doja të thoja diçka që më pëlqente, por kisha frikë se Ebu Bekri nuk do ta shprehte aq mirë.' Pastaj Ebu Bekri foli më rrjedhshëm se të gjithë njerëzit dhe në fjalimin e tij tha: 'Ne jemi udhëheqësit, kurse ju jeni ministrat.' Hubab ibn El-Mundhiri tha: 'Jo, për Zotin, nuk e pranojmë këtë! Nga ne një emir dhe nga ju një emir.' Ebu Bekri u përgjigj: 'Jo, ne do të jemi udhëheqësit dhe ju ministrat, sepse ata (Kurejshët) janë me origjinën më fisnike ndër arabët dhe me prejardhjen më të mirë. Prandaj, jepini besën Omerit ose Ebu Ubejdes.' Omeri tha: 'Përkundrazi, ne të japim besën ty, sepse ti je zotëria ynë, më i miri ndër ne dhe më i dashuri te I Dërguari i Allahut ﷺ.' Omeri ia mori dorën dhe i dha besën, dhe njerëzit i dhanë besën atij. Dikush tha: 'E vratë Sa'd ibn Ubaden!', ndërsa Omeri u përgjigj: 'Allahu e vrau atë.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Pas vdekjes së Profetit ﷺ, Ebu Bekri e ndihmoi bashkësinë të rifitonte qetësinë dhe unitetin.
Hadithi përshkruan ngjarjet menjëherë pas vdekjes së Profetit ﷺ: recitimi i Ebu Bekrit i bëri të pranishmit të kuptonin se Profeti ﷺ kishte vdekur, pas së cilës Ensarët u mblodhën në Saqifën e Benu Sa'idës për të diskutuar udhëheqjen.
Banorët e Medinës që mbështetën Profetin ﷺ dhe muslimanët nga Meka.
Një vendtakim i mbuluar ku u mblodhën Ensarët.
Një zotim solemn për ta njohur dhe mbështetur udhëheqësin e zgjedhur.
Dijetarët klasikë theksojnë se Ebu Bekri, duke recituar Kuranin, ia kujtoi bashkësisë jetën e përjetshme të Allahut dhe vdekshmërinë njerëzore të të dërguarve. Ngjarja tregon gjithashtu se udhëheqja pas Profetit ﷺ u përcaktua përmes konsultimit dhe besëlidhjes së besnikërisë. Dijetarët nxjerrin prej saj rëndësinë e qetësisë, konsultimit dhe parandalimit të përçarjes në kohë krize; ky pasazh më vete nuk përbën një shpjegim të plotë të të gjitha rregullave për emërimin e një udhëheqësi.
- Kur je i hutuar, kthehu te Kurani dhe te dija e besueshme përpara se të përhapësh përfundime.
- Në kohë krize, gjej kohë të dëgjosh njerëzit me gjykim të pjekur dhe fol me vetëpërmbajtje.
- Kur ka mosmarrëveshje, puno për konsultim dhe unitet të bashkësisë, pa harruar faktet ose të drejtat e të tjerëve.
Ky transmetim sahih vjen përmes të njëjtit zinxhir transmetuesish nga Aishja dhe lidhet me rrëfimin e ngjarjeve pas vdekjes së Profetit ﷺ.
Sahih al-Bukhari · #3665 (Sahih)Ky transmetim sahih në të njëjtin vëllim të al-Bukhariut jep kontekst shtesë për ngjarjet e periudhës së fundit të jetës së Profetit ﷺ.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.