Sahih al-Bukhari, hadithi 4241
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Yahya ibn Bukayria transmetoi al‑Bukhariيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Urwaعُرْوَةَ
- 6Aishaعَائِشَةَ
- 7I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ بِنْتَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ، وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ". وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَهَجَرَتْهُ، فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ، وَعَاشَتْ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ، دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيٌّ لَيْلاً، وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا، وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنَ النَّاسِ وَجْهٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتِ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ، فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ، وَلَمْ يَكُنْ يُبَايِعُ تِلْكَ الأَشْهُرَ، فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنِ ائْتِنَا، وَلاَ يَأْتِنَا أَحَدٌ مَعَكَ، كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرَ. فَقَالَ عُمَرُ لاَ وَاللَّهِ لاَ تَدْخُلُ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَيْتَهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي، وَاللَّهِ لآتِيَنَّهُمْ. فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ، فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَقَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا فَضْلَكَ، وَمَا أَعْطَاكَ، اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ، وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالأَمْرِ، وَكُنَّا نَرَى لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَصِيبًا. حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ، فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي، وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَمْوَالِ، فَلَمْ آلُ فِيهَا عَنِ الْخَيْرِ، وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلاَّ صَنَعْتُهُ. فَقَالَ عَلِيٌّ لأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةُ لِلْبَيْعَةِ. فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ الظُّهْرَ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ، وَتَخَلُّفَهُ عَنِ الْبَيْعَةِ، وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ، ثُمَّ اسْتَغْفَرَ، وَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ، وَحَدَّثَ أَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ، وَلاَ إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ، وَلَكِنَّا نَرَى لَنَا فِي هَذَا الأَمْرِ نَصِيبًا، فَاسْتَبَدَّ عَلَيْنَا، فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا، فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ. وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا، حِينَ رَاجَعَ الأَمْرَ الْمَعْرُوفَ.
Na ka treguar Jahja ibn Bukejr, na ka treguar El-Lejthi, nga Ukejli, nga Ibn Shihabi, nga Urve, nga Aishja, se Fatimja - paqja qoftë mbi të - bija e Pejgamberit ﷺ, dërgoi dikë tek Ebu Bekri për t'i kërkuar trashëgiminë e saj nga i Dërguari i Allahut ﷺ, prej asaj që Allahu i kishte dhënë atij në Medine dhe Fadak, si dhe nga ajo që kishte mbetur nga një e pesta e Hajberit. Ebu Bekri tha:
"I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'Ne nuk lëmë trashëgimi; çfarë lëmë pas është sadaka (lëmoshë), dhe familja e Muhamedit ﷺ ushqehet nga ky mall.' Pasha Allahun, unë nuk do të ndryshoj asgjë nga gjendja e sadakasë së të Dërguarit të Allahut ﷺ, por do ta lë ashtu siç ishte në kohën e tij dhe do të veproj me të ashtu siç vepronte i Dërguari i Allahut ﷺ." Kështu, Ebu Bekri refuzoi t'i jepte Fatimes diçka prej saj. Fatimja u zemërua me Ebu Bekrin për këtë çështje dhe e braktisi atë; nuk i foli derisa vdiq. Ajo jetoi gjashtë muaj pas vdekjes së Pejgamberit ﷺ. Kur vdiq, bashkëshorti i saj, Aliu, e varrosi natën pa e njoftuar Ebu Bekrin dhe ia fali namazin e xhenazes vetë. Sa ishte gjallë Fatimja, njerëzit e respektonin shumë Aliun, por pas vdekjes së saj, Aliu vuri re një ndryshim në qëndrimin e njerëzve ndaj tij. Prandaj, Aliu kërkoi pajtimin me Ebu Bekrin dhe i dha besën (bejatin). Ai nuk ia kishte dhënë besën gjatë atyre muajve. Aliu i dërgoi fjalë Ebu Bekrit: "Eja tek ne, por mos lejo askënd të vijë me ty", sepse nuk dëshironte praninë e Omerit. Omeri tha: "Jo, pasha Allahun, nuk do të hysh vetëm tek ata!" Ebu Bekri u përgjigj: "Çfarë mendon se mund të më bëjnë? Pasha Allahun, do të shkoj tek ata." Ebu Bekri hyri tek ata dhe Aliu bëri teshehudin pastaj tha: "Ne e njohim mirë virtytin tënd dhe atë që Allahu të ka dhënë, dhe nuk kemi zili për mirësitë që Allahu të ka begatuar, por ti vendose vetë për çështjen e udhëheqjes pa u konsultuar me ne, ndërsa ne mendonim se kishim një të drejtë në të për shkak të lidhjes sonë farefisnore me të Dërguarin e Allahut ﷺ." Sytë e Ebu Bekrit u mbushën me lot. Kur foli, ai tha: "Pasha Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, ruajtja e lidhjeve me farefisin e të Dërguarit të Allahut ﷺ është më e dashur për mua sesa ruajtja e lidhjeve me farefisin tim. Sa për mosmarrëveshjen që lind mes nesh për këto pasuri, unë nuk kam kursyer përpjekje për të vepruar mirë dhe nuk kam lënë pa zbatuar asnjë veprim që kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ ta bënte në lidhje me to." Aliu i tha Ebu Bekrit: "Takimi yt për besën është sot pasdite." Kur Ebu Bekri fali namazin e drekës, hipi në minber, bëri teshehudin, përmendi çështjen e Aliut dhe vonimin e tij nga bejati, duke pranuar arsyetimet e tij; pastaj kërkoi falje. Më pas Aliu bëri teshehudin, madhështoi të drejtën e Ebu Bekrit dhe shpjegoi se ajo që kishte bërë nuk vinte nga zilia ndaj Ebu Bekrit apo mohimi i asaj me çfarë Allahu e kishte nderuar, por: "Ne mendonim se kishim një pjesë në këtë çështje (udhëheqjen) dhe ai u tregua i njëanshëm ndaj nesh, prandaj ndjemë keqardhje në vetvete." Muslimanët u gëzuan me këtë dhe thanë: "Ke vepruar drejt." Muslimanët iu afruan sërish Aliut kur ai u rikthye te rruga e njohur (dhënia e besës).
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ebu Bekri dhe Aliu rivendosën marrëdhëniet pas një mosmarrëveshjeje për pasurinë dhe udhëheqjen.
Hadithi përshkruan mosmarrëveshjen pas vdekjes së Profetit ﷺ rreth trashëgimisë dhe udhëheqjes së bashkësisë, si dhe pajtimin mes Ebu Bekrit dhe Aliut.
Pasuri që i kalonte bashkësisë myslimane pa një betejë.
Pasuri bamirësie që, sipas këtij transmetimi, nuk u nda si trashëgimi e zakonshme.
Një e pesta e plaçkës së luftës, së cilës i caktohet një përdorim i veçantë.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga transmetimi se profetët nuk lënë trashëgimi të zakonshme dhe se pasuria e tyre administrohet sipas udhëzimeve të transmetuara. Ebu Bekri ruajti mënyrën e administrimit që kishte parë të zbatonte Profeti ﷺ; familja e Profetit ﷺ mund të hante nga ajo pasuri. Dijetarët e trajtojnë gjithashtu kundërshtimin e Aliut lidhur me konsultimin dhe farefisninë si një mosmarrëveshje të veçantë rreth udhëheqjes. Takimi dhe shpjegimi publik tregojnë rëndësinë e transparencës, respektit të ndërsjellë dhe rivendosjes së unitetit të bashkësisë.
- Në një mosmarrëveshje për pasurinë, shpjegojuni qartë të gjithë të përfshirëve marrëveshjet dhe rregullat përkatëse.
- Diskutoni mospajtimet drejtpërdrejt dhe me respekt, dhe kërkoni aktivisht pajtimin.
- Në çështjet e udhëheqjes, krijoni hapësirë për konsultim dhe rindërtoni besimin duke i pranuar hapur shqetësimet.
Ky transmetim sahih trajton gjithashtu kërkesën e Fatimes për pasurinë e Profetit ﷺ dhe zbatimin nga Ebu Bekri të thënies se ajo që lënë profetët është sadaka.
Sahih al-Bukhari · #4242 (Sahih)Ky transmetim në të njëjtin kapitull ofron kontekst shtesë për pretendimet mbi pasurinë që la Profeti ﷺ.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.