Hyrje · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 4240

Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Hyrje
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ

Sahih (i besueshëm)
  1. 1Yahya ibn Bukayria transmetoi al‑Bukhariيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
  2. 2Al‑Laythاللَّيْثُ
  3. 3Uqaylعُقَيْلٍ
  4. 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
  5. 5Urwaعُرْوَةَ
  6. 6Aishaعَائِشَةَ
  7. 7I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ بِنْتَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ، وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ‏"‏‏.‏ وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَهَجَرَتْهُ، فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ، وَعَاشَتْ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ، دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيٌّ لَيْلاً، وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا، وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنَ النَّاسِ وَجْهٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتِ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ، فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ، وَلَمْ يَكُنْ يُبَايِعُ تِلْكَ الأَشْهُرَ، فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنِ ائْتِنَا، وَلاَ يَأْتِنَا أَحَدٌ مَعَكَ، كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ لاَ وَاللَّهِ لاَ تَدْخُلُ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَيْتَهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي، وَاللَّهِ لآتِيَنَّهُمْ‏.‏ فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ، فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَقَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا فَضْلَكَ، وَمَا أَعْطَاكَ، اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ، وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالأَمْرِ، وَكُنَّا نَرَى لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَصِيبًا‏.‏ حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ، فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي، وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَمْوَالِ، فَلَمْ آلُ فِيهَا عَنِ الْخَيْرِ، وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلاَّ صَنَعْتُهُ‏.‏ فَقَالَ عَلِيٌّ لأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةُ لِلْبَيْعَةِ‏.‏ فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ الظُّهْرَ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ، وَتَخَلُّفَهُ عَنِ الْبَيْعَةِ، وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ، ثُمَّ اسْتَغْفَرَ، وَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ، وَحَدَّثَ أَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ، وَلاَ إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ، وَلَكِنَّا نَرَى لَنَا فِي هَذَا الأَمْرِ نَصِيبًا، فَاسْتَبَدَّ عَلَيْنَا، فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا، فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ‏.‏ وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا، حِينَ رَاجَعَ الأَمْرَ الْمَعْرُوفَ‏.‏

Përkthimi

Na ka treguar Jahja ibn Bukejr, na ka treguar El-Lejth, nga Ukejli, nga Ibn Shihabi, nga Urve, nga Aishja, se Fatimja - paqja qoftë mbi të - bija e Pejgamberit ﷺ, dërgoi dikë tek Ebu Bekri për t'i kërkuar trashëgiminë e saj nga i Dërguari i Allahut ﷺ, nga ajo që Allahu i kishte dhënë atij në Medine dhe Fedek, si dhe nga pjesa e mbetur e një të pestës së Hajberit. Ebu Bekri tha:

"I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'Ne nuk lëmë trashëgimi; çfarë lëmë pas është sadaka (lëmoshë), dhe familja e Muhamedit ﷺ ushqehet prej kësaj pasurie.' Pasha Allahun, unë nuk do të ndryshoj asgjë nga gjendja e sadakasë së të Dërguarit të Allahut ﷺ, por do ta lë ashtu siç ishte në kohën e tij dhe do të veproj me të ashtu siç vepronte i Dërguari i Allahut ﷺ." Kështu, Ebu Bekri refuzoi t'i jepte Fatimes diçka prej saj. Fatimja u zemërua me Ebu Bekrin për këtë çështje dhe e braktisi atë; nuk foli me të derisa vdiq. Ajo jetoi gjashtë muaj pas vdekjes së Pejgamberit ﷺ. Kur vdiq, bashkëshorti i saj, Aliu, e varrosi natën pa e njoftuar Ebu Bekrin dhe ia fali namazin e xhenazes vetë. Sa ishte gjallë Fatimja, njerëzit e respektonin shumë Aliun, por pas vdekjes së saj, Aliu vuri re një ndryshim në qëndrimin e njerëzve ndaj tij. Prandaj, Aliu kërkoi pajtimin me Ebu Bekrin dhe i dha besën (bejatin). Ai nuk ia kishte dhënë besën gjatë atyre muajve. Aliu i dërgoi fjalë Ebu Bekrit: "Eja tek ne, por mos lejo askënd të vijë me ty", sepse nuk donte që Omeri të ishte i pranishëm. Omeri tha: "Jo, pasha Allahun, nuk do të hysh vetëm tek ata!" Ebu Bekri u përgjigj: "Çfarë mendon se mund të më bëjnë? Pasha Allahun, do të shkoj tek ata." Ebu Bekri hyri tek ata dhe Aliu bëri teshehudin pastaj tha: "Ne e njohim mirë virtytin tënd dhe atë që Allahu të ka dhënë, dhe nuk kemi zili për mirësitë që Allahu të ka begatuar, por ti vendose vetëm për çështjen e udhëheqjes pa u konsultuar me ne, ndërsa ne mendonim se kishim një të drejtë në të për shkak të lidhjes sonë farefisnore me të Dërguarin e Allahut ﷺ." Sytë e Ebu Bekrit u mbushën me lot. Kur foli, ai tha: "Pasha Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, ruajtja e lidhjeve me farefisin e të Dërguarit të Allahut ﷺ është më e dashur për mua sesa ruajtja e lidhjeve me farefisin tim. Sa për mosmarrëveshjen që lind mes nesh rreth kësaj pasurie, unë nuk kam kursyer përpjekje për të vepruar mirë dhe nuk kam lënë asnjë veprim që kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ ta bënte me të, pa e bërë edhe unë." Aliu i tha Ebu Bekrit: "Takimi yt për besën është sot pasdite." Kur Ebu Bekri fali namazin e drekës, hipi në minber, bëri teshehudin, përmendi çështjen e Aliut dhe vonimin e tij nga bejati, duke e justifikuar atë me arsyetimet që ai paraqiti. Pastaj kërkoi falje. Aliu u ngrit, bëri teshehudin, madhështoi të drejtën e Ebu Bekrit dhe shpjegoi se veprimi i tij nuk buronte nga zilia ndaj Ebu Bekrit apo mohimi i asaj me çfarë Allahu e kishte favorizuar atë, por shtoi: "Ne mendonim se kishim një pjesë në këtë çështje (udhëheqjen) dhe ai u vendos vetëm pa u konsultuar me ne, prandaj ndjemë keqardhje në vetvete." Muslimanët u gëzuan me këtë dhe thanë: "Ke vepruar drejt." Muslimanët iu afruan sërish Aliut kur ai u kthye te rruga e njohur (dhënia e besës).

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Ebu Bekri ruajti mënyrën e administrimit të pasurisë së lënë, ndërsa Aliu kërkoi pajtim.

Sfondi dhe arsyeja

Pas vdekjes së Profetit ﷺ, pati mosmarrëveshje për mënyrën e administrimit të pasurisë së tij dhe për konsultimin lidhur me udhëheqjen. Teksti përshkruan se si Aliu dhe Ebu Bekri diskutuan ankesat e tyre dhe u pajtuan.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
fay’

Pasuri që i kaloi bashkësisë myslimane pa luftë.

sadaqa

Pasuri bamirësie që, sipas Profetit ﷺ, nuk ndahet si trashëgimi e zakonshme.

besëlidhja e besnikërisë (bay‘a)

Një zotim publik për ta mbështetur dhe për t’iu bindur udhëheqësit brenda kufijve të së ligjshmes.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin nga thënia e Profetit ﷺ se pasuria e tij e lënë nuk ndahet si trashëgimi private, por administrohet si pasuri bamirësie; sipas transmetimit, familjes së tij mund t’i sigurohej prej saj jetesa. Ebu Bekri e shihte si detyrë të vazhdonte rregullimin e vendosur nga Profeti ﷺ. Dijetarët theksojnë gjithashtu të drejtën e Aliut për të shprehur kundërshtimin e tij lidhur me konsultimin dhe vlerën e pajtimit të sinqertë. Katër shkollat juridike sunite e pranojnë këtë rregull për pasurinë e lënë nga Profeti ﷺ.

Mësime për sot
  1. Në një mosmarrëveshje, shpjego me kujdes thënien dhe marrëveshjen përkatëse, që të përfshirët ta kuptojnë bazën e vendimit.
  2. Shprehi ankesat me respekt dhe krijo hapësirë për një bisedë të sinqertë përpara se mosmarrëveshja të thellohet.
  3. Pas një konflikti, kërko aktivisht pajtim dhe rivendos bashkëpunimin.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.