Sahih al-Bukhari, hadithi 4453
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Abu Salama
- 1Yahya ibn Bukayria transmetoi al‑Bukhariيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Abu Salamaأَبُو سَلَمَةَ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَقْبَلَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ، فَتَيَمَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُغَشًّى بِثَوْبِ حِبَرَةٍ، فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ وَبَكَى. ثُمَّ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، وَاللَّهِ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ، أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، خَرَجَ وَعُمَرُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ اجْلِسْ يَا عُمَرُ، فَأَبَى عُمَرُ أَنْ يَجْلِسَ. فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَيْهِ وَتَرَكُوا عُمَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمَّا بَعْدُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ} إِلَى قَوْلِهِ {الشَّاكِرِينَ} وَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ هَذِهِ الآيَةَ حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ، فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ كُلُّهُمْ فَمَا أَسْمَعُ بَشَرًا مِنَ النَّاسِ إِلاَّ يَتْلُوهَا. فَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلاَهَا فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلاَىَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلاَهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ مَاتَ.
Na ka treguar Aishja: Ebu Bekri erdhi me kalë nga shtëpia e tij në Es-Sunh. Zbriti dhe hyri në xhami, por nuk u foli njerëzve derisa hyri tek Aishja. Iu afrua të Dërguarit të Allahut ﷺ, i cili ishte i mbuluar me një rrobë Hibera (lloj rrobe jemenase), ia zbuloi fytyrën, u përkul mbi të, e puthi dhe qau duke thënë:
"Babai im dhe nëna ime qofshin flijim për ty! Për Allahun, Allahu nuk do të lejojë që ti të vdesësh dy herë; sa për vdekjen që të ishte caktuar, ajo tashmë të ka ardhur." Transmeton Ez-Zuhriu: Më ka treguar Ebu Selemeja, nga Abdullah ibn Abbasi, se Ebu Bekri doli ndërsa Omeri po u fliste njerëzve, dhe i tha: "Ulu, o Omer!" Por Omeri refuzoi të ulej. Atëherë njerëzit iu drejtuan Ebu Bekrit dhe e lanë Omerin. Ebu Bekri tha: "E pra, kushdo prej jush që ka adhuruar Muhamedin ﷺ, dijeni se Muhamedi ka vdekur; por kushdo prej jush që adhuron Allahun, dijeni se Allahu është i Gjalli që nuk vdes kurrë." Pastaj recitoi fjalët e Allahut: "Muhamedi është vetëm një i Dërguar, para të cilit kanë kaluar të dërguar të tjerë..." deri te fjala e Tij: "...mirënjohësve." Ibn Abbasi thotë: "Për Allahun, sikur njerëzit të mos e dinin se Allahu e kishte shpallur këtë ajet derisa Ebu Bekri e recitoi atë, dhe të gjithë njerëzit e morën prej tij, saqë nuk dëgjoja askënd prej njerëzve pa e recituar atë." Said ibn El-Musejjebi më ka treguar se Omeri ka thënë: "Për Allahun, sapo dëgjova Ebu Bekrin ta recitonte, këmbët nuk më mbajtën më dhe rashë përtokë në çastin kur e dëgjova duke recituar se Pejgamberi ﷺ kishte vdekur."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ebu Bekri i kujtoi bashkësisë se vetëm Allahu është i përjetshëm.
Pas vdekjes së Profetit ﷺ, Ebu Bekri iu drejtua bashkësisë së tronditur dhe recitoi Kuranin 3:144.
Një pëlhurë nga Jemeni, e zbukuruar me vija ose motive.
Një vend pranë Medinës ku ndodhej Ebu Bekri në atë kohë.
Ajeti që thekson se Muhamedi ﷺ është i Dërguar dhe se feja e Allahut nuk merr fund kur vdes një i dërguar.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se dashuria për Profetin ﷺ shkon krahas pranimit të natyrës së tij njerëzore dhe vdekshmërisë. Thirrja e Ebu Bekrit te Kurani 3:144 e ndihmoi bashkësinë të rifitonte kuptimin e duhur në një çast tronditës. Pohimi se Allahu nuk e lë Profetin ﷺ të vdesë dy herë vërteton se vdekja e tij e caktuar tokësore ndodhi vetëm një herë. Përcjellja mëson gjithashtu se të qarët nga pikëllimi nuk bie ndesh me durimin dhe besimin.
- Kur të jesh i hutuar, kthehu te Kurani dhe lejo që shpallja e qartë të të udhëheqë në kuptim.
- Shprehe dashurinë dhe pikëllimin me dinjitet, ndërsa vazhdon të adhurosh Allahun, të Vetmin Zot të përjetshëm.
- Në një krizë, fol qetësisht dhe paraqit prova, që njerëzit të gjejnë mbështetje.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.