Sahih al-Bukhari, hadithi 4454
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Abu Salama
- 1Yahya ibn Bukayria transmetoi al‑Bukhariيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Abu Salamaأَبُو سَلَمَةَ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَقْبَلَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ، فَتَيَمَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُغَشًّى بِثَوْبِ حِبَرَةٍ، فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ وَبَكَى. ثُمَّ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، وَاللَّهِ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ، أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، خَرَجَ وَعُمَرُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ اجْلِسْ يَا عُمَرُ، فَأَبَى عُمَرُ أَنْ يَجْلِسَ. فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَيْهِ وَتَرَكُوا عُمَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمَّا بَعْدُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ} إِلَى قَوْلِهِ {الشَّاكِرِينَ} وَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ هَذِهِ الآيَةَ حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ، فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ كُلُّهُمْ فَمَا أَسْمَعُ بَشَرًا مِنَ النَّاسِ إِلاَّ يَتْلُوهَا. فَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلاَهَا فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلاَىَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلاَهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ مَاتَ.
Na ka treguar Aishja: Ebu Bekri erdhi me kalë nga shtëpia e tij në Es-Sunh. Zbriti dhe hyri në xhami, por nuk u foli njerëzve derisa hyri tek Aishja. Iu afrua të Dërguarit të Allahut ﷺ, i cili ishte i mbuluar me një rrobë Hibereje (lloj rrobe jemenase). Ia zbuloi fytyrën, u përkul mbi të, e puthi dhe qau, duke thënë:
"Babai dhe nëna ime qofshin fli për ty! Për Allahun, Allahu nuk do të lejojë që ti të vdesësh dy herë. Sa për vdekjen që të ishte caktuar, ajo tashmë të ka ardhur." Transmeton Ez-Zuhriu: Më ka lajmëruar Ebu Selemeja, nga Abdullah ibn Abbasi, se Ebu Bekri doli ndërsa Omeri po u fliste njerëzve. Tha: "Ulu, o Omer!" Por Omeri refuzoi të ulej. Atëherë njerëzit iu drejtuan Ebu Bekrit dhe e lanë Omerin. Ebu Bekri tha: "E pra, kushdo prej jush që ka adhuruar Muhamedin ﷺ, dijeni se Muhamedi ka vdekur; e kushdo prej jush që adhuron Allahun, dijeni se Allahu është i Gjallë dhe nuk vdes kurrë. Allahu ka thënë: 'Muhamedi është vetëm i Dërguar, para tij kanë kaluar të dërguar të tjerë...' – deri te fjala e Tij: '...mirënjohësve.'" Dhe tha: "Për Allahun, sikur njerëzit të mos e dinin se Allahu e kishte shpallur këtë ajet derisa Ebu Bekri e recitoi atë, dhe të gjithë njerëzit e morën prej tij, saqë nuk dëgjoja askënd prej njerëzve që ta recitonte." Më ka lajmëruar Seid ibn El-Musejjebi se Omeri ka thënë: "Për Allahun, sapo dëgjova Ebu Bekrin ta recitonte, këmbët më prenë dhe rashë në tokë në momentin që e dëgjova duke recituar se Pejgamberi ﷺ kishte vdekur."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ebu Bekri i kujtoi bashkësisë se Allahu mbetet i Gjallë kur vdes Profeti ﷺ.
Pas vdekjes së Profetit ﷺ, Ebu Bekri iu afrua atij, pastaj iu drejtua njerëzve dhe recitoi ajetin 3:144. Umari përshkroi se sa shumë e tronditi lajmi.
Një pëlhurë nga Jemeni me zbukurim të veçantë.
Një vdekje e dytë pas vdekjes që Allahu kishte caktuar për Profetin ﷺ.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se dashuria dhe pikëllimi për vdekjen e Profetit ﷺ shkojnë bashkë me pranimin e caktimit të Allahut. Fjalët e Ebu Bekrit vërtetojnë se adhurimi i takon vetëm Allahut: të dërguarit vdesin, por Allahu është i Gjalli i Përjetshëm. Ajetet e Kuranit mund të citohen për t’u kujtuar njerëzve në krizë besimin dhe qëndrueshmërinë. Medhhebet juridike sunite e pranojnë këtë si mësim besimi dhe udhëzim të përgjithshëm; transmetimi nuk trajton ndonjë dallim të veçantë mes katër medhhebeve lidhur me një rregull praktik juridik.
- Drejtoja adhurimin dhe besimin përfundimtar vetëm Allahut, i Cili nuk vdes kurrë.
- Pikëlloju për humbjen e një të dashuri pa harruar caktimin e Allahut.
- Përdor ajete të qarta të Kuranit për t’ua kujtuar vetes dhe të tjerëve bazat e besimit në një periudhë tronditëse.
Edhe ky transmetim i lidhur përshkruan se si Ebu Bekri, pas vdekjes së Profetit ﷺ, recitoi ajetin 3:144 dhe e nxiti bashkësinë të qëndronte e palëkundur.
Sahih al-Bukhari · #4455 (Sahih)Ky transmetim ofron një përshkrim plotësues të vdekjes së Profetit ﷺ dhe përputhet me kontekstin historik.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.