Sahih al-Bukhari, hadithi 4452
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Abu Salama
- 1Yahya ibn Bukayria transmetoi al‑Bukhariيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Abu Salamaأَبُو سَلَمَةَ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَقْبَلَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ، فَتَيَمَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُغَشًّى بِثَوْبِ حِبَرَةٍ، فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ وَبَكَى. ثُمَّ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، وَاللَّهِ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ، أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، خَرَجَ وَعُمَرُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ اجْلِسْ يَا عُمَرُ، فَأَبَى عُمَرُ أَنْ يَجْلِسَ. فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَيْهِ وَتَرَكُوا عُمَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمَّا بَعْدُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ} إِلَى قَوْلِهِ {الشَّاكِرِينَ} وَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ هَذِهِ الآيَةَ حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ، فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ كُلُّهُمْ فَمَا أَسْمَعُ بَشَرًا مِنَ النَّاسِ إِلاَّ يَتْلُوهَا. فَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلاَهَا فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلاَىَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلاَهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ مَاتَ.
Na ka treguar Aishja: Ebu Bekri erdhi me kalë nga shtëpia e tij në Es-Sunh. Zbriti dhe hyri në xhami, por nuk u foli njerëzve derisa hyri tek Aishja dhe iu afrua të Dërguarit të Allahut ﷺ, i cili ishte i mbuluar me një pëlhurë Hibere (lloj pëlhure jemenase). Ai zbuloi fytyrën e Pejgamberit ﷺ, u përkul mbi të, e puthi dhe qau, duke thënë:
"Babai im dhe nëna ime qofshin flijim për ty! Për Allahun, Allahu nuk do të lejojë që ti të vdesësh dy herë. Sa për vdekjen që të ishte caktuar, ajo tashmë të ka ardhur." Transmeton Ibn Abbasi: Ebu Bekri doli ndërsa Omeri po u fliste njerëzve. Ebu Bekri tha: "Ulu, o Omer!" Por Omeri refuzoi të ulej. Atëherë njerëzit iu drejtuan Ebu Bekrit dhe e lanë Omerin. Ebu Bekri tha: "E pra, kushdo prej jush që ka adhuruar Muhamedin ﷺ, dijeni se Muhamedi ka vdekur; por kushdo prej jush që adhuron Allahun, dijeni se Allahu është i Gjallë dhe nuk vdes kurrë. Allahu ka thënë: 'Muhamedi është vetëm një i Dërguar, para të cilit kanë kaluar të dërguar të tjerë...' – deri në fund të ajetit – '...Allahu do t'i shpërblejë mirënjohësit.' (3:144)" Për Allahun, sikur njerëzit të mos e dinin se Allahu e kishte zbritur këtë ajet derisa Ebu Bekri e recitoi atë; të gjithë njerëzit e morën prej tij dhe dëgjova çdo njeri duke e recituar. Said ibn El-Musejjeb më ka treguar se Omeri ka thënë: "Për Allahun, sapo dëgjova Ebu Bekrin ta recitonte, këmbët nuk më mbajtën më dhe u rrëzova në tokë në momentin kur e dëgjova duke recituar se Pejgamberi ﷺ kishte vdekur."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ebu Bekri ia kujtoi bashkësisë se adhurimi i takon vetëm Allahut.
Pas vdekjes së Profetit ﷺ, Ebu Bekri shkoi tek ai, u përshëndet dhe më pas iu drejtua bashkësisë. Recitimi i Kuranit 3:144 i ndihmoi të pranishmit të përballeshin me realitetin e vdekjes.
Një pëlhurë e bukur me vija nga Jemeni.
Një vend pranë Medinës ku qëndronte Ebu Bekri.
Ajeti që shpjegon se Muhamedi ﷺ është i dërguar dhe se të dërguarit para tij kanë kaluar.
Dijetarët vënë në dukje se Ebu Bekri shfaqi pikëllim dhe njëkohësisht i dha bashkësisë mbështetje përmes shpalljes dhe udhëheqjes së qartë. Ajeti vërteton se Profeti ﷺ ishte i vdekshëm, ndërsa Allahu është i Gjalli i Përhershëm dhe vetëm Atij i takon adhurimi. Fjalët e Ebu Bekrit nuk e mohojnë pozitën e veçantë të Profetit ﷺ, por hedhin poshtë adhurimin e tij. Përcjellja mëson gjithashtu se në një krizë, udhëheqësi i kthen njerëzit te Kurani dhe e vërteta, pa shpërfillur emocionet njerëzore.
- Drejtoje adhurimin vetëm Allahut dhe kërko mbështetje te Kurani kur je në pikëllim.
- Pranoje pikëllimin dhe shfaq përzemërsi, por mos lejo që emocionet të të largojnë nga e vërteta.
- Në një krizë, fol me qetësi dhe qartësi dhe ndihmoji të tjerët të përqendrohen te ajo që mbetet e qëndrueshme.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.