Sahih al-Bukhari, hadithi 4901
Transmetuar nga Zaid ibn Arqam. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Zaid ibn Arqam
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ابْنَ سَلُولَ يَقُولُ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا. وَقَالَ أَيْضًا لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ. فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي فَذَكَرَ عَمِّي لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ وَأَصْحَابِهِ، فَحَلَفُوا مَا قَالُوا، فَصَدَّقَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَذَّبَنِي، فَأَصَابَنِي هَمٌّ لَمْ يُصِبْنِي مِثْلُهُ، فَجَلَسْتُ فِي بَيْتِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ} إِلَى قَوْلِهِ {هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ} إِلَى قَوْلِهِ {لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ} فَأَرْسَلَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهَا عَلَىَّ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ ".
Na ka treguar Ademi, biri i Ebi Ijasit, na ka treguar Israili, nga Ebu Is'haku, nga Zejd bin Arkami - Allahu qoftë i kënaqur me të - i cili tha: Isha me tim atë (dajën) dhe e dëgjova Abdullah bin Ubej bin Selulin duke thënë: 'Mos shpenzoni për ata që janë tek i Dërguari i Allahut ﷺ që të shpërndahen dhe të largohen prej tij.' Ai gjithashtu tha: 'Nëse kthehemi në Medine, sigurisht që më të nderuarit do t'i nxjerrin prej saj më të poshtërit.' Unë ia përmenda këtë tim eti (dajës), dhe ai ia përmendi të Dërguarit të Allahut ﷺ. I Dërguari i Allahut ﷺ dërgoi dikë tek Abdullah bin Ubej dhe shokët e tij; ata u betuan se nuk kishin thënë gjë të tillë. I Dërguari i Allahut ﷺ i besoi ata dhe më konsideroi mua gënjeshtar. Më kapi një brengë e papërjetuar ndonjëherë më parë dhe ndenja në shtëpinë time. Atëherë Allahu Azze ve Xhel-le shpalli: {Kur të vijnë tek ti munafikët...} deri te fjala e Tij: {Ata janë që thonë: Mos shpenzoni për ata që janë tek i Dërguari i Allahut...} dhe deri te fjala e Tij: {Sigurisht që më të nderuarit do t'i nxjerrin prej saj më të poshtërit.} Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ dërgoi dikë tek unë, ma lexoi atë sure dhe tha: 'Allahu ka vërtetuar fjalën tënde.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Allahu e vërtetoi rrëfimin e Zejd ibn Erkamit për hipokritët.
Zejd ibn Erkām e dëgjoi Abdullah ibn Ubejjin të thoshte se besimtarëve që ishin pranë Profetit ﷺ nuk duhej t’u jepej mbështetje dhe se më i fuqishmi do ta dëbonte më të dobëtin nga Medina. Pasi Abdullahu dhe shokët e tij i mohuan këto fjalë, shpallja e sures al-Munafiqun vërtetoi atë që kishte dëgjuar Zejdi.
Njerëz që nga jashtë shfaqin besim, por brenda vetes fshehin mosbesim ose armiqësi.
Kërcënimi i Abdullah ibn Ubejje se grupi i tij do ta dëbonte Profetin ﷺ dhe besimtarët nga Medina.
Allahu e vërtetoi rrëfimin e Zejd ibn Erkamit nëpërmjet shpalljes.
Komentuesit klasikë e lidhin këtë ngjarje me suren al-Munafiqun 63:1 dhe 63:7–8 dhe theksojnë se shpallja vërtetoi vërtetësinë e Zejd ibn Erkamit. Transmetimi mëson gjithashtu se një udhëheqës duhet ta shqyrtojë me kujdes një akuzë para se të japë gjykim; ai nuk jep leje të përgjithshme për t’i akuzuar njerëzit për hipokrizi pa prova.
- Tregoji një personi përgjegjës atë që ke dëgjuar vetë dhe përcilli fjalët me kujdes e ndershmëri.
- Shqyrtoje një akuzë para se të mbash anën e dikujt; dëgjoji me vëmendje personat e përfshirë dhe kërko prova të besueshme.
- Mos u shkurajo nëse e vërteta nuk pranohet menjëherë: ki durim dhe mbështetu te Allahu.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.