Sahih al-Bukhari, hadithi 5407
Transmetuar nga Abu Qatada. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Qatada
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَازِلٌ أَمَامَنَا، وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي، فَلَمْ يُؤْذِنُونِي لَهُ، وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ، فَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ. ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ. فَقَالُوا لاَ وَاللَّهِ لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ. فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا، ثُمَّ رَكِبْتُ فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ، ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ، ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ وَهُمْ حُرُمٌ، فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي، فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " مَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ ". فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا حَتَّى تَعَرَّقَهَا، وَهْوَ مُحْرِمٌ. قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ مِثْلَهُ.
Ebu Katadeja (r.a.) tregon: Një ditë isha ulur me disa shokë të Profetit ﷺ në një vendpushim në rrugën për në Mekë. I Dërguari i Allahut ﷺ kishte zbritur para nesh dhe njerëzit ishin në ihram, ndërsa unë nuk isha në ihram. Ata panë një gomar të egër, kurse unë isha i zënë duke arnuar këpucën time. Ata nuk ma vunë në dukje, por dëshironin që ta shihja. U ktheva dhe e pashë, pastaj shkova te kali im, ia vura shalën dhe hipa, por harrova kamxhikun dhe shtizën. U thashë atyre:
"Më jepni kamxhikun dhe shtizën." Ata thanë: "Jo, pasha Allahun, nuk do të të ndihmojmë fare në këtë gjah!" U zemërova, zbrita, i mora ato, hipa përsëri dhe e ndoqa gomarin derisa e vrava. Pastaj e solla të ngordhur. Ata filluan të hanin nga mishi i tij, por më pas dyshuan nëse ishte e lejuar ta hanin ndërsa ishin në ihram. Më pas vazhduam udhëtimin dhe unë mbajta me vete njërën nga këmbët e para. Kur arritëm tek I Dërguari i Allahut ﷺ, e pyetëm për këtë. Ai tha: "A keni ndonjë gjë nga mishi i tij?" Ia dhashë këmbën e parë dhe ai e hëngri mishin derisa e zhveshi kockën, edhe pse ishte në ihram. Ibn Xhaferi thotë: Zejd bin Eslemi më ka treguar nga Ata bin Jesari, nga Ebu Katadeja të njëjtën gjë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Një person që nuk është në ihram mund të gjuajë; haxhinjtë në ihram mund të hanë nga gjahu i tij.
Gjendja e shenjtë në të cilën haxhiu zbaton disa veprime dhe ndalesa.
Një kafshë e egër që gjuhej; nuk është e njëjta gjë me gomarin shtëpiak.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se një haxhi në ihram nuk mund të gjuajë vetë kafshë të egra dhe as të ndihmojë dikë tjetër në gjueti. Nëse kafshën e kap dikush që nuk është në ihram, pa ndihmën e haxhinjve, ata mund ta hanë. Medhhebet diskutojnë kushte të mëtejshme, përfshirë nëse gjahu është kapur për haxhinjtë; ky transmetim e bën të qartë se Profeti ﷺ hëngri prej tij ndërsa ishte në ihram.
- Për gjuetinë dhe ushqimin gjatë haxhit, verifiko nëse ke marrë pjesë vetë në kapjen e gjahut.
- Nëse ke dyshime, kërko sqarim dhe, nëse nevojitet, ruaj prova për rrethanat; shokët e morën mishin për ta pyetur Profetin ﷺ rreth tij.
- Respekto kufizimet e ihramit dhe mos i ndihmo të tjerët në veprime që janë të ndaluara për ta.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.