Sahih al-Bukhari, hadithi 6140
Transmetuar nga Abdur-Rahman ibn Abi Bakr. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Abd ar‑Rahman ibn Abu Bakr
- 1Ayyash ibn al‑Walidia transmetoi al‑Bukhariعَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ
- 2Abd al‑A'laعَبْدُ الأَعْلَى
- 3Sa'id al‑Jurayriسَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ
- 4Abu Uthmanأَبِي عُثْمَانَ
- 5Abd ar‑Rahman ibn Abu Bakrعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، تَضَيَّفَ رَهْطًا فَقَالَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ دُونَكَ أَضْيَافَكَ فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَافْرُغْ مِنْ قِرَاهُمْ قَبْلَ أَنْ أَجِيءَ. فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَتَاهُمْ بِمَا عِنْدَهُ فَقَالَ اطْعَمُوا. فَقَالُوا أَيْنَ رَبُّ مَنْزِلِنَا قَالَ اطْعَمُوا. قَالُوا مَا نَحْنُ بِآكِلِينَ حَتَّى يَجِيءَ رَبُّ مَنْزِلِنَا. قَالَ اقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ، فَإِنَّهُ إِنْ جَاءَ وَلَمْ تَطْعَمُوا لَنَلْقَيَنَّ مِنْهُ. فَأَبَوْا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يَجِدُ عَلَىَّ، فَلَمَّا جَاءَ تَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَقَالَ مَا صَنَعْتُمْ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ. فَسَكَتُّ ثُمَّ قَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ. فَسَكَتُّ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَوْتِي لَمَّا جِئْتَ. فَخَرَجْتُ فَقُلْتُ سَلْ أَضْيَافَكَ. فَقَالُوا صَدَقَ أَتَانَا بِهِ. قَالَ فَإِنَّمَا انْتَظَرْتُمُونِي، وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ. فَقَالَ الآخَرُونَ وَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ. قَالَ لَمْ أَرَ فِي الشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ، وَيْلَكُمْ مَا أَنْتُمْ لِمَ لاَ تَقْبَلُونَ عَنَّا قِرَاكُمْ هَاتِ طَعَامَكَ. فَجَاءَهُ فَوَضَعَ يَدَهُ فَقَالَ بِاسْمِ اللَّهِ، الأُولَى لِلشَّيْطَانِ. فَأَكَلَ وَأَكَلُوا.
Na ka treguar Ajash ibn el-Velid, na ka treguar Abd el-Eala, na ka treguar Se'id el-Xhuriri nga Ebu Uthmani, nga Abdurrahman ibn Ebu Bekri, radijallahu anhuma, se Ebu Bekri kishte ftuar një grup njerëzish dhe i tha Abdurrahmanit:
"Kujdesu për mysafirët e tu, sepse unë po shkoj tek Pejgamberi ﷺ, prandaj shërbeji ata para se të kthehem." Abdurrahmani tha: "Shkova menjëherë dhe u solla atë që kishim në shtëpi duke u thënë: 'Hani.' Ata pyetën: 'Ku është zoti i shtëpisë?' Unë thashë: 'Hani.' Ata thanë: 'Nuk do të hamë derisa të vijë zoti i shtëpisë.' Unë thashë: 'Pranojeni ushqimin nga ne, sepse nëse babai im vjen dhe ju gjen pa ngrënë, ai do të na qortojë rëndë.' Por ata refuzuan të hanin. E dija se babai do të zemërohej me mua. Kur ai erdhi, u largova prej tij. Ai pyeti: 'Çfarë bëtë?' Mysafirët ia treguan gjithçka. Ai thirri: 'O Abdurrahman!' Unë heshta. Thirri përsëri: 'O Abdurrahman!' Heshta sërish. Pastaj tha: 'O injorant! Betohem në Allah, nëse e dëgjon zërin tim, dil jashtë!' Dola dhe thashë: 'Pyeti mysafirët e tu.' Ata thanë: 'E vërteta është, ai na solli ushqimin.' Ebu Bekri tha: 'Pra më keni pritur mua? Për Allah, nuk do ta ha këtë sonte!' Të tjerët thanë: 'Për Allah, nuk do ta hamë derisa ta hash ti!' Ai tha: 'Nuk kam parë natë më të keqe se kjo! Mjerë ju, pse nuk e pranoni mikpritjen tonë? Sille ushqimin!' Ia solla, ai vendosi dorën në të dhe tha: 'Në emër të Allahut, e para (zemërimi) ishte nga shejtani.' Pastaj hëngri ai dhe hëngrën edhe mysafirët.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Mikpritja kërkon durim, ndërsa zemërimi duhet përmbajtur.
Pranimi dhe kujdesi për mysafirët, duke u ofruar ushqim dhe sjellje të mirë.
Personi që administron shtëpinë dhe i ka pritur mysafirët.
Ebu Bekri ia atribuoi pëshpëritjes së shejtanit reagimin e tij të parë të ashpër.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se i zoti i shtëpisë duhet të kujdeset mirë për mysafirët, ndërsa mysafirët duhet ta pranojnë ushqimin e ofruar pa kokëfortësi të panevojshme. Tregimi tregon gjithashtu se zemërimi mund të lindë, por njeriu mund ta lërë të qetësohet dhe më pas të veprojë duke përmendur emrin e Zotit. Ebu Bekri qëndroi te fjala e thënë në zemërim, ndërsa mysafirët, nga respekti, refuzuan gjithashtu të hanin; në fund, ai e zhbllokoi situatën duke filluar të hante. Kjo nuk është nxitje për t'u betuar në zemërim, por një shembull i rivendosjes së marrëdhënieve të mira.
- Si i zoti i shtëpisë, bëji mysafirët të ndihen të mirëpritur dhe ofroju ushqim në kohë.
- Mos e refuzo ushqimin nga kokëfortësia kur i zoti i shtëpisë ta ofron me qëllim të mirë.
- Kur zemërohesh, bëj një pauzë dhe më pas zgjidh një reagim të qetë e pajtues.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.