Sahih al-Bukhari, hadithi 6688
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ لأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ، فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَىْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ. فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ، ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا، فَلَفَّتِ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ، ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبْتُ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ، فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَنْ مَعَهُ " قُومُوا ". فَانْطَلَقُوا، وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ. فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنَ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ. فَقَالَتِ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو طَلْحَةَ حَتَّى دَخَلاَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ ". فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ ـ قَالَ ـ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَفُتَّ، وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ، ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا، ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا، وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلاً.
Na ka treguar Kutejbeja, nga Maliku, nga Is-hak ibn Abdullah ibn Ebi Talha, se ai e ka dëgjuar Enes ibn Malikun të thotë: Ebu Talha i tha Um Sulejmit: 'E kam dëgjuar zërin e të Dërguarit të Allahut ﷺ të dobët dhe e kuptova në të urinë. A ke ndonjë gjë tek ti?' Ajo u përgjigj: 'Po.' Pastaj nxori disa bukë elbi, mori shaminë e saj, mbështolli bukën me një pjesë të saj dhe më dërgoi te i Dërguari i Allahut ﷺ. Shkova dhe e gjeta të Dërguarin e Allahut ﷺ në xhami bashkë me njerëzit. Qëndrova para tyre dhe i Dërguari i Allahut ﷺ më pyeti: 'A të ka dërguar Ebu Talha?' Unë thashë: 'Po.' Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ u tha atyre që ishin me të: 'Ngrihuni!' Ata u nisën dhe unë shkova para tyre derisa arrita te Ebu Talha dhe e lajmërova. Ebu Talha tha: 'O Um Sulejm! Ka ardhur i Dërguari i Allahut ﷺ dhe ne nuk kemi ushqim për t'i ushqyer ata.' Ajo u përgjigj: 'Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri.' Ebu Talha doli dhe takoi të Dërguarin e Allahut ﷺ, pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ dhe Ebu Talha erdhën së bashku dhe hynë brenda. I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Sill, o Um Sulejm, çfarë ke.' Ajo solli atë bukën – tha transmetuesi – dhe i Dërguari i Allahut ﷺ urdhëroi që buka të thërrmohej, ndërsa Um Sulejmi shtrydhi gjalpë nga një enë lëkure dhe e hodhi mbi të. Më pas i Dërguari i Allahut ﷺ tha atë që Allahu deshi që ai të thoshte (lutjen për bereqet) dhe pastaj tha: 'Lejo të hyjnë dhjetë vetë.' Ai i lejoi ata, ata hngrën derisa u ngopën dhe dolën. Pastaj tha: 'Lejo të hyjnë dhjetë vetë.' Ai i lejoi dhe kështu të gjithë njerëzit hngrën dhe u ngopën, ndërsa ishin shtatëdhjetë ose tetëdhjetë burra.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Allahu e bekoi një vakt të vogël, kështu që hëngrën shtatëdhjetë ose tetëdhjetë burra.
Bukë të bëra me elb; Umm Sulaim kishte vetëm disa.
Një enë prej lëkure ku ruhej gjalpi.
Një lutje drejtuar Allahut për ta bekuar ushqimin.
Dijetarët klasikë e konsiderojnë ushqimin e mysafirëve si shenjë të mrekullive që Allahu i dhuroi Profetit ﷺ. Ngjarja vlerëson bujarinë dhe mikpritjen, edhe kur mundësitë janë të kufizuara. Dijetarët nuk nxjerrin prej saj një detyrim të përgjithshëm për të ftuar mysafirë pa marrë parasysh rrethanat; i zoti i shtëpisë vepron sipas mundësive të veta, ndërsa mysafirët nuk duhet të bëhen barrë e panevojshme.
- Ndaje atë që ke me njerëzit e uritur, edhe nëse furnizimet e tua janë të pakta.
- Priti mysafirët me bujari, por merr parasysh mundësitë e tua.
- Kërkoji Allahut bekim për ushqimin dhe çmoje ushqimin që ndahet me të tjerët.
Ky transmetim sahih nga i njëjti libër ofron një kontekst të ngjashëm për bekimin e veçantë që Allahu mund t'i japë ushqimit.
Sahih al-Bukhari · #6689 (Sahih)Ky transmetim sahih gjendet menjëherë pranë tekstit kryesor në Sahih al-Bukhari dhe lidhet me librin për betimet dhe zotimet.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.