Shpallja · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 7

Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Shpallja
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas

Sahih (i besueshëm)

Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ـ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّأْمِ ـ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ، فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ، وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا‏.‏ فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي، وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ، فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ‏.‏ فَوَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَىَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ، ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ‏.‏ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا‏.‏ قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ، يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ‏.‏ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ‏.‏ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ، فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ أَمْرُ الإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ‏.‏ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى، فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏.‏ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ‏.‏ سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ‏{‏يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏}‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ، وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ، وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ‏.‏ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ‏.‏ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ، يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ، فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدِ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ‏.‏ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ، فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ، فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلاَّ الْيَهُودُ فَلاَ يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ، فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنَ الْيَهُودِ‏.‏ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ، يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لاَ‏.‏ فَنَظَرُوا إِلَيْهِ، فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ، وَسَأَلَهُ عَنِ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ‏.‏ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مَلِكُ هَذِهِ الأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ‏.‏ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ، وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ، وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ، فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْىَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّهُ نَبِيٌّ، فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ، ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ، هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلاَحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ، فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الأَبْوَابِ، فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ، فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ، وَأَيِسَ مِنَ الإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَىَّ‏.‏ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، فَقَدْ رَأَيْتُ‏.‏ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ، فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَ‏.‏ رَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏

Përkthimi

Narrated 'Abdullah bin 'Abbas: Abu Sufyan bin Harb më tregoi se Herakliu kishte dërguar një përfaqësues tek ai ndërsa ai shoqëronte një karvan nga Kurejshët. Ata ishin tregtarë që bënin biznes në Sham (Siri, Palestina, Liban dhe Jordani), në kohën kur i Dërguari i Allahut (ﷺ) kishte armëpushim me Abu Sufyan dhe mohuesit e Kurejshëve. Kështu Abu Sufyan dhe shokët e tij shkëngjyen te Herakliu në Ilya (Jerusalem). Herakliu i thirri ata në gjykatë dhe ai kishte rreth vetes të gjithë personalitetet e mëdha romake. Ai thirri për përkthyesin e tij i cili, duke përkthyer pyetjen e Herakliut, u tha atyre,

"Kush prej jush është më i afërt me atë njeri që pretendohet të jetë Profet?" Abu Sufyan u përgjigj, "Unë jam më i afërti me të (ndër grup)." Herakliu tha, "Merreni atë (Abu Sufyanin) afër meje dhe bëni që shokët e tij të qëndrojnë pas tij." Abu Sufyan shtoi, Herakliu i tha përkthyesit të tij që t'u thoshte shokëve të mi se ai donte t'i bënte disa pyetje në lidhje me atë njeri (Profetin) dhe nëse unë gënjeja, ata (shokët e mi) duhet të kundërshtonin mua." Abu Sufyan shtoi, "Me Allah! Nëse nuk do të isha i frikësuar se shokët e mi do të më etiketonin si gënjeshtar, nuk do të kisha folur të vërtetën për Profetin. Pyetja e parë që më bëri për të ishte: 'Cili është statusi i tij familjar ndër ju?' Unë u përgjigja, 'Ai i përket një familje të mirë (fisnike) ndër ne.' Herakliu më tutje pyeti, 'A ka ndonjë prej jush që ka pretenduar të njëjtën gjë (për të qenë Profet) para tij?' Unë u përgjigja, 'Jo.' Ai tha, 'A ka ndonjë prej paraardhësve të tij që është mbret?' Unë u përgjigja, 'Jo.' Herakliu pyeti, 'A ndjekin të pasurit apo të varfrit atë?' Unë u përgjigja, 'Janë të varfrit që e ndjekin atë.' Ai tha, 'A po rriten ose po zvogëlohen ndjekësit e tij (ditë pas dite)?' Unë u përgjigja, 'Po rriten.' Ai pastaj pyeti, 'A ka ndonjë prej atyre që e pranojnë fenë e tij që bëhet i pakënaqur dhe e braktis fenë më pas?' Unë u përgjigja, 'Jo.' Herakliu tha, 'A e akuzuat ndonjëherë atë për gënjeshtra para se të bëhej i tillë (për të qenë Profet)?' Unë u përgjigja, 'Jo.' Herakliu tha, 'A shkel ai premtimet e tij?' Unë u përgjigja, 'Jo. Jemi në armëpushim me të, por nuk e dimë se çfarë do të bëjë ai në të.' Nuk gjetja mundësi të thoja diçka kundër tij përveç kësaj. Herakliu pyeti, 'A keni pasur ndonjë luftë me të?' Unë u përgjigja, 'Po.' Pastaj ai tha, 'Cili ishte rezultati i betejave?' Unë u përgjigja, 'Ndonjëherë ai fitoi dhe ndonjëherë ne.' Herakliu tha, 'Çfarë urdhëron ai që të bëni?' Unë u përgjigja, 'Ai na thotë të adhurojmë Allahun dhe vetëm Allahun dhe të mos adhurojmë asgjë tjetër me Të, dhe të braktisim gjithçka që të parët tanë kishin thënë. Ai na urdhëron të lutemi, të flasim të vërtetën, të jemi të pastër dhe të mbajmë lidhje të mira me të afërmit tanë.' Herakliu kërkoi nga përkthyesi që të më përcjellë atë që ai tha, unë të pyesja për familjen e tij dhe përgjigja juaj ishte se ai i përket një familje shumë të nderuar. Në fakt, të gjithë Profetët vijnë nga familje të nderuara ndër popujt e tyre përkatës. Unë ju pyeta nëse ndonjë tjetër ndër ju kishte bërë të njëjtën pretendim, përgjigja juaj ishte negative. Nëse përgjigja do të ishte pozitive, do të mendoja se ky njeri po ndjekte deklaratën e njeriut të mëparshëm. Pastaj ju pyeta nëse ndonjë prej paraardhësve të tij ishte mbret. Përgjigja juaj ishte negative, dhe nëse do të ishte pozitive, do të mendoja se ky njeri dëshironte të rikthejë mbretërinë e tij të parardhësve. Pastaj ju pyeta nëse ai ndonjëherë është akuzuar për gënjeshtra para se të thoshte atë që tha, dhe përgjigja juaj ishte negative. Kështu, u mrekullova se si një person që nuk gënjen për të tjerët mund të gënjejë për Allahun. Pastaj ju pyeta nëse të pasurit ndjekin atë apo të varfrit. Ju përgjigjët se të varfrit e ndjekin atë. Dhe në fakt, të gjithë Profetët janë ndjekur nga kjo klasë njerëzish. Pastaj ju pyeta nëse ndjekësit e tij po rriten apo po zvogëlohen. Ju përgjigjët se po rriten, dhe në fakt kjo është rruga e besimit të vërtetë, derisa të përfundojë në të gjitha aspektet. Pastaj ju pyeta nëse kishte ndonjë që, pasi e pranoi fenë e tij, u bë i pakënaqur dhe e braktisi fenë. Përgjigja juaj ishte negative, dhe në fakt kjo është shenja e besimit të vërtetë, kur gëzimi i tij hyn në zemrat dhe përzihet plotësisht me to. Ju pyeta nëse ai ndonjëherë është tradhtuar. Ju përgjigjët negative dhe po ashtu Profetët nuk tradhtojnë kurrë. Pastaj ju pyeta çfarë urdhëron ai që të bëni. Ju përgjigjët se ai ju urdhëron të adhurojmë Allahun dhe vetëm Allahun dhe të mos adhurojmë asgjë tjetër me Të dhe ju ndalon të adhuroheni idhujt dhe ju urdhëron të luteni, të flisni të vërtetën dhe të jeni të pastër. Nëse ajo që keni thënë është e vërtetë, ai shumë shpejt do të pushtojë këtë vend nën këmbët e mia dhe unë e dija (nga shkrimet) se ai do të shfaqej, por nuk dija se ai do të ishte nga ju, dhe sikur të mund të arrija tek ai, do të shkonte menjëherë për ta takuar dhe sikur të isha me të, do të laja me siguri këmbët e tij.' Herakliu pastaj kërkoi letrën e dërguar nga i Dërguari i Allahut që u dorëzua nga Dihya te Guvernatori i Busrës, i cili e dërgoi atë tek Herakliu për ta lexuar. Përmbajtja e letrës ishte si vijon: "Në emër të Allahut, Mëshiruesit, Mëshirblitësit (Kjo letër është) nga Muhammad, shërbëtori i Allahut dhe i Dërguari i Tij, tek Herakliu, sundimtari i Bizantit. Paqja qoftë mbi të, ai që ndjek rrugën e drejtë. Për më tepër, ju ftoj në Islam, dhe nëse bëheni Musliman, do të jeni të sigurt, dhe Allahu do t'ju dyfishojë shpërblimin tuaj, dhe nëse refuzoni këtë thirrje të Islamit, do të bëheni mëkatarë të Arisiyin (të mbjellësve, fermerëve, pra populli juaj). Dhe (Fjala e Allahut:) 'O njerëz të Librit! Ejani te një fjalë e përbashkët mes jush dhe nesh, që të adhurojmë vetëm Allahun dhe të mos i bëjmë shok Atij, dhe që asnjë prej nesh të mos e marrë tjetrin si Zot përveç Allahut. Pastaj, nëse ata kthehen mbrapsht, thuaj: Dëshmoj se ne jemi muslimanë (ata që janë dorëzuar te Allahu).' (3:64). Abu Sufyan më pas shtoi, "Kur Herakliu përfundoi fjalimin e tij dhe lexoi letrën, pati një zhurmë të madhe në gjykatën mbretërore. Kështu, na kthyen jashtë gjykatës. I thashë shokëve të mi se çështja e Ibn-Abi-Kabsha) (Muhamedit (ﷺ)) është bërë aq e dukshme saqë edhe Mbreti i Bani Al-Asfar (Bizantin) është i frikësuar prej tij. Pastaj fillova të bëhem i sigurt se ai (Profeti) do të jetë fituesi në afat të shkurtër derisa unë u bëva mysliman (dhe Allahu më udhëzoi në të)." Sub-narratori shton, "Ibn An-Natur ishte Guvernator i Ilya' (Jerusalem) dhe Herakliu ishte kryetari i të krishterëve të Sham. Ibn An-Natur rrëfen se një herë, ndërsa Herakliu po vizitonte Ilya' (Jerusalem), u ngrit në mëngjes me një humor të trishtuar. Disa nga priftërinjtë e tij e pyetën pse ishte në atë humor? Herakliu ishte një parashikues dhe astrolog. Ai u përgjigj, 'Natën, kur shikova yjet, pashë se udhëheqësi i atyre që praktikojnë rrethimin (mbjelljen e kurorës) kishte shfaqur (u bë fitues). Kush janë ata që praktikojnë rrethimin?' Njerëzit iu përgjigjën, 'Përveç hebrenjve, askush nuk praktikon rrethimin, prandaj nuk duhet të keni frikë prej tyre (hebrenjve).' 'Jepni urdhër të vrisni çdo hebre që gjendet në vend.' Ndërsa po diskutonin për këtë, u soll një përfaqësues i dërguar nga mbreti i Gassan, për të përcjellë lajmin e i Dërguarit të Allahut (ﷺ) tek Herakliu. Dëgjoi lajmin, ai (Herakliu) urdhëroi njerëzit të shkonin dhe të shihnin nëse përfaqësuesi i Gassan ishte i rrethuar. Njerëzit, pasi e panë, i thanë Herakliut se ai ishte i rrethuar. Pastaj Herakliu e pyeti për arabët. Përgjigja e përfaqësuesit ishte, 'Arabët gjithashtu praktikojnë rrethimin.' (Pas dëgjimit të kësaj) Herakliu vuri re se fuqia e 'Arabëve' kishte shfaqur. Pastaj Herakliu shkroi një letër tek shoku i tij në Romë, i cili ishte po aq i ditur sa edhe ai. Pastaj Herakliu u largua për në Homs. (një qytet në Siri) dhe qëndroi atje derisa mori përgjigjen e letrës së tij nga shoku i tij, i cili pajtohej me mendimin e tij për shfaqjen e Profetit (ﷺ) dhe faktin se ai ishte një Profet. Në atë moment, Herakliu ftoi të gjithë kryetarët e Bizantit të mblidheshin në pallatin e tij në Homs. Kur ata mblidheshin, ai urdhëroi që të mbylleshin të gjitha dyert e pallatit të tij. Pastaj doli dhe tha, 'O Bizantinë! Nëse dëshironi sukses dhe nëse kërkoni udhëzimin e drejtë dhe dëshironi që perandoria juaj të vazhdojë, jepni betimin e besnikërisë ndaj këtij Profeti (në mënyrë që të hyni në Islam).' (Duke dëgjuar mendimet e Herakliut) njerëzit u drejtuan drejt portave të pallatit si arinj por gjetën dyert të mbyllura. Herakliu kuptoi urrejtjen e tyre ndaj Islamit dhe kur humbi shpresën që të pranonin Islamin, urdhëroi që të riktheheshin në audiencë. (Kur u kthyen) ai tha, 'Ato që thashë më parë ishin vetëm për të testuar forcën e bindjes suaj dhe unë e kam parë atë.' Njerëzit u falën para tij dhe u kënaqën me të, dhe kjo ishte fundi i historisë së Herakliut (në lidhje me besimin e tij)

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Herakliu njohu shenjat e profetësisë në karakterin dhe mesazhin e Muhamedit ﷺ.

Sfondi dhe arsyeja

Gjatë një armëpushimi, Herakliu e pyeti Ebu Sufjanin në Jerusalem për Profetin ﷺ. Hadithi përmend se Ebu Sufjani në atë kohë nuk ishte ende mysliman dhe se Herakliu i bëri pyetje për mesazhin dhe karakterin e Profetit ﷺ.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Ilya

Emri që përdoret në transmetim për Jerusalemin.

armëpushim

Një periudhë e dakorduar gjatë së cilës palët ndërluftuese nuk luftojnë me njëra-tjetrën.

Arisiyyīn

Një term në letrën e Profetit ﷺ, i përkthyer si nënshtetasit ose bujqit e Herakliut.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarë si Ibn Haxheri shpjegojnë se pyetjet e Herakliut kishin të bënin me shenja të dallueshme të profetësisë: një reputacion i besueshëm përpara thirrjes, mbajtja e marrëveshjeve dhe shtimi i numrit të pasuesve. Transmetimi mëson gjithashtu se një fjalë e vërtetë e thënë nga një kundërshtar mund të shërbejë si dëshmi. Thirrja e Profetit ﷺ ishte për adhurimin vetëm të Allahut dhe e lidhte besimin me namazin, vërtetësinë, dëlirësinë dhe ruajtjen e lidhjeve familjare.

Mësime për sot
  1. Mbaji marrëveshjet, edhe kur përballesh me dikë me të cilin je në konflikt.
  2. Lëre vërtetësinë dhe sjelljen e besueshme ta mbështesin mesazhin tënd, edhe në biseda të vështira.
  3. Bëji të dukshme në zgjedhjet e përditshme adhurimin e Allahut, namazin, dëlirësinë dhe kujdesin për lidhjet familjare.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.