Sahih Muslim, hadithi 127
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ}
Transmetohet nga Xhabiri dhe Ebu Hurejra se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:
"Më është urdhëruar të luftoj kundër njerëzve derisa ata të thonë 'La ilahe il-lAllah'. Kur ata thonë 'La ilahe il-lAllah', ata mbrojnë prej meje gjakun dhe pasurinë e tyre, përveçse me të drejtë, dhe llogaria e tyre është tek Allahu." Më pas ai ﷺ lexoi ajetin kuranor: {"Ti je vetëm përkujtues, nuk je mbizotërues mbi ta."}
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Dëshmia e besimit mbron jetën dhe pasurinë, ndërsa gjykimi përfundimtar i takon Allahut.
Bëhet fjalë për luftë të armatosur në kontekstin e misionit profetik dhe të rregullave të së drejtës islame; nuk është urdhër për myslimanët individualë që t’i detyrojnë njerëzit të besojnë.
Mbrojtja nuk e përjashton përgjegjësinë ligjore. Vetëm një gjykatë kompetente, përmes një procedure ligjore, mund të përcaktojë nëse zbatohet një bazë ligjore e njohur.
Njerëzit gjykojnë dëshminë e jashtme të besimit; Allahu e di gjendjen e tyre të brendshme dhe në fund do ta gjykojë secilin.
Dijetarët klasikë shpjegojnë se ky transmetim nuk duhet lexuar i shkëputur nga Kurani dhe tekstet e tjera profetike. Urdhri për luftë nuk ka të bëjë me konvertimin e detyruar: Kurani thotë se nuk ka detyrim në fe dhe të Dërguarin ﷺ e përshkruan si këshillues, jo si sundues mbi njerëzit. Dëshmia e besimit mbron jetën dhe pasurinë; përjashtimi u referohet të drejtave të përcaktuara ligjërisht, jo dhunës së ushtruar me nismën e vet. Dijetarët e shkollave juridike sunite i lidhin këto rregulla me autoritetin kompetent dhe procedurat gjyqësore. Sinqeriteti i brendshëm dhe llogaria përfundimtare i takojnë Allahut.
- Mbroje jetën dhe pasurinë e të tjerëve dhe kundërshto dhunën e ushtruar me nismën e vet.
- Mos i gjyko njerëzit për atë që vetëm Allahu e di mbi bindjen e tyre të brendshme.
- Lexoji tekstet për luftën së bashku me rregullat për drejtësinë, autoritetin kompetent dhe ndalimin e detyrimit në fe.
Ky transmetim nga e njëjta përmbledhje e lidh dëshminë e besimit me mbrojtjen e jetës dhe pasurisë dhe ndihmon që formulimi të lexohet në kontekst.
Sahih Muslim · #128 (Sahih)Transmetimi pranë tij trajton gjithashtu dëshminë e besimit dhe pasojat e saj për mbrojtjen e njerëzve.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Ky hadith e përmend dëshminë e besimit si themel të islamit dhe jep kontekst për rëndësinë e fjalëve “Nuk ka zot tjetër përveç Allahut”.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.