Sahih Muslim, hadithi 2296
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ، عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لاَ يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ قَطُّ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ بِقَوَائِمِهَا وَأَخْفَافِهَا وَلاَ صَاحِبِ بَقَرٍ لاَ يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطِحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِقَوَائِمِهَا وَلاَ صَاحِبِ غَنَمٍ لاَ يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطِحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلاَفِهَا لَيْسَ فِيهَا جَمَّاءُ وَلاَ مُنْكَسِرٌ قَرْنُهَا وَلاَ صَاحِبِ كَنْزٍ لاَ يَفْعَلُ فِيهِ حَقَّهُ إِلاَّ جَاءَ كَنْزُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُهُ فَاتِحًا فَاهُ فَإِذَا أَتَاهُ فَرَّ مِنْهُ فَيُنَادِيهِ خُذْ كَنْزَكَ الَّذِي خَبَأْتَهُ فَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ فَإِذَا رَأَى أَنْ لاَ بُدَّ مِنْهُ سَلَكَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَيَقْضَمُهَا قَضْمَ الْفَحْلِ " . قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ هَذَا الْقَوْلَ ثُمَّ سَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ . وَقَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا حَقُّ الإِبِلِ قَالَ " حَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَإِعَارَةُ فَحْلِهَا وَمَنِيحَتُهَا وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ " .
Xhabir b. Abdullah el-Ensari (r.a.) transmeton se ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ duke thënë:
"Çdo pronar devesh që nuk ia jep të drejtën e saj, në Ditën e Kiametit ato do të vijnë më të shumta se ç'kanë qenë ndonjëherë, do ta ulin atë në një tokë të rrafshët ranore dhe do ta shkelin me këmbët dhe thundrat e tyre. Çdo pronar lopësh që nuk ua jep të drejtën e tyre, në Ditën e Kiametit ato do të vijnë më të shumta, do ta ulin atë në një tokë të rrafshët ranore, do ta godasin me brirët e tyre dhe do ta shkelin me këmbë. Çdo pronar dhish dhe delet që nuk ua jep të drejtën e tyre, në Ditën e Kiametit ato do të vijnë më të shumta, do ta ulin atë në një tokë të rrafshët ranore, do ta godasin me brirë dhe do ta shkelin me thundra; ndër to nuk do të ketë asnjë pa brirë apo me brirë të thyer. Çdo pronar thesari që nuk ia jep të drejtën e tij, në Ditën e Kiametit thesari i tij do të vijë si një gjarpër i madh tullac me gojën hapur duke e ndjekur. Kur ai t'i afrohet, do të ikë prej tij, por gjarpri do t'i bërtasë: 'Merre thesarin tënd që e ke fshehur, unë nuk kam nevojë për të!' Kur të shohë se nuk ka rrugëdalje, do ta fusë dorën në gojën e tij dhe gjarpri do t'ia kafshojë dorën siç kafshon deveja mashkull." Ebu Zubejri tha: E kam dëgjuar Ubejd b. Umeirin ta thoshte këtë, pastaj e pyetëm Xhabir b. Abdullahun për këtë dhe ai tha të njëjtën gjë si Ubejd b. Umeiri. Gjithashtu Ebu Zubejri tha: Kam dëgjuar Ubejd b. Umeirin të tregojë se një burrë pyeti: "O i Dërguari i Allahut, cila është e drejta e deveve?" Ai ﷺ u përgjigj: "Të milhen pranë ujit, të huazohet kova e tyre, të huazohet mashkulli i tyre për çiftëzim, të jepen si lëmoshë dhe të përdoren për transport në rrugën e Allahut."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Kush ia mohon pasurisë së vet të drejtën e detyrueshme, do të japë llogari për këtë.
Të drejtat që duhen dhënë nga pasuria, përfshirë zekatin e detyrueshëm kur plotësohen kushtet.
Pasuri e grumbulluar për të cilën nuk është shlyer e drejta e detyrueshme.
Një formë bujarie: t’i lejosh kafshët të pinë ujë dhe t’i mjelësh, që edhe të tjerët të përfitojnë nga qumështi.
Dijetarët klasikë theksojnë se pasuria në Islam sjell detyrime dhe se mbajtja me vetëdije e zekatit të detyrueshëm është mëkat i rëndë. Katër shkollat juridike sunite e konsiderojnë zekatin detyrim kur plotësohen kushtet e tij. Ndihma e përmendur ndaj të tjerëve — si ndarja e qumështit, huazimi i pajisjeve dhe vënia në dispozicion e një kafshe për udhëtim — thekson gjithashtu bujarinë vullnetare; këta shembuj nuk e zëvendësojnë zekatin e detyrueshëm.
- Llogarite dhe paguaje me kujdes zekatin sapo pasuria jote t’i plotësojë kushtet.
- Mbaji shënim detyrimet financiare dhe mos e shty dhënien e të drejtave të detyrueshme.
- Përveç kësaj, ndaje vullnetarisht atë që u sjell dobi të tjerëve, si ndihmë, transport ose qasje në burime.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.