Sahih Muslim, hadithi 4440
Transmetuar nga Al-Bara' ibn 'Azib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Al-Bara' ibn 'Azib
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِيَهُودِيٍّ مُحَمَّمًا مَجْلُودًا فَدَعَاهُمْ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . قَالُوا نَعَمْ . فَدَعَا رَجُلاً مِنْ عُلَمَائِهِمْ فَقَالَ " أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى أَهَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . قَالَ لاَ وَلَوْلاَ أَنَّكَ نَشَدْتَنِي بِهَذَا لَمْ أُخْبِرْكَ نَجِدُهُ الرَّجْمَ وَلَكِنَّهُ كَثُرَ فِي أَشْرَافِنَا فَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الشَّرِيفَ تَرَكْنَاهُ وَإِذَا أَخَذْنَا الضَّعِيفَ أَقَمْنَا عَلَيْهِ الْحَدَّ قُلْنَا تَعَالَوْا فَلْنَجْتَمِعْ عَلَى شَىْءٍ نُقِيمُهُ عَلَى الشَّرِيفِ وَالْوَضِيعِ فَجَعَلْنَا التَّحْمِيمَ وَالْجَلْدَ مَكَانَ الرَّجْمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَكَ إِذْ أَمَاتُوهُ " . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ} إِلَى قَوْلِهِ { إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ} يَقُولُ ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنْ أَمَرَكُمْ بِالتَّحْمِيمِ وَالْجَلْدِ فَخُذُوهُ وَإِنْ أَفْتَاكُمْ بِالرَّجْمِ فَاحْذَرُوا . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ} { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ} { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ} فِي الْكُفَّارِ كُلُّهَا .
Na ka treguar Jahja ibn Jahja dhe Ebu Bekr ibn Ebi Shejbe, të dy nga Ebu Muavija; Jahja thotë: Na njoftoi Ebu Muavija, nga El-A'meshi, nga Abdullah ibn Murreja, nga El-Bera' ibn Azibi, i cili thotë: Pranë Pejgamberit ﷺ kaloi një hebre, fytyra e të cilit ishte nxirë me bojë dhe ishte rrahur me kamxhik. Pejgamberi ﷺ i thirri ata dhe u tha:
"A këtë dënim për zinë e gjeni në Librin tuaj?" Ata thanë: "Po." Atëherë ai thirri një nga dijetarët e tyre dhe i tha: "Të betohem në Allahun, i Cili zbriti Tevratin tek Musai, a është ky dënimi për zinë që e gjeni në Librin tuaj?" Ai tha: "Jo! Po të mos më kishte betuar me këtë, nuk do ta tregoja. Ne e gjejmë se dënimi është gurështrimi, por ky mëkat u shumua tek fisnikët tanë. Kur kapnim ndonjë fisnik, e linim, kurse kur kapnim ndonjë të dobët, e zbatonim dënimin ndaj tij. Prandaj thamë: 'Ejani të biem dakord për diçka që ta zbatojmë si ndaj fisnikut ashtu edhe ndaj njeriut të thjeshtë.' Kështu, vendosëm nxirjen e fytyrës dhe rrahjen me kamxhik në vend të gurështrimit." Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ tha: "O Allah, unë jam i pari që ringjall urdhrin Tënd pasi ata e kishin shuar." Pastaj urdhëroi dhe ai burrë u gurua. Më pas Allahu i Madhërishëm zbriti: {O i Dërguar, mos të hidhërojnë ata që garojnë në mosbesim...} deri te fjala e Tij: {nëse ju jepet kjo, merreni atë.} Kjo do të thotë: Shkoni tek Muhamedi ﷺ; nëse ju urdhëron nxirjen e fytyrës dhe rrahjen, pranoni, por nëse ju gjykon me gurështrim, atëherë ruhuni prej saj. Pastaj Allahu i Lartësuar zbriti: {Ata që nuk gjykojnë sipas asaj që ka zbritur Allahu, janë qafirë}, {Ata që nuk gjykojnë sipas asaj që ka zbritur Allahu, janë mizorë}, {Ata që nuk gjykojnë sipas asaj që ka zbritur Allahu, janë mëkatarë} – të gjitha këto ajete u zbritën lidhur me jobesimtarët.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ rivendosi zbatimin e barabartë të dënimit të shpallur.
Një burrë hebre që kishte kryer marrëdhënie jashtëmartesore u soll para Profetit ﷺ. Dijetari hebre i pranishëm pranoi se Teurati parashikonte gurëzimin, por se për njerëzit me pozitë të lartë ky dënim ishte zëvendësuar me nxirjen e fytyrës dhe fshikullimin.
Nxirja e fytyrës, këtu me blozë ose me një lëndë të ngjashme.
Një dënim i përcaktuar nga ligji islam për disa vepra penale.
Dënimi që, sipas tekstit të Teuratit të përmendur në këtë rrëfim, zbatohej për marrëdhëniet jashtëmartesore.
Komentuesit klasikë theksojnë se rrëfimi dënon padrejtësinë ku njerëzit me pozitë të lartë u shmangen rregullave, ndërsa të cenueshmit ndëshkohen. Ata trajtojnë gjithashtu se në këtë kontekst Kurani i lidh me jobesimtarët vargjet për gjykimin pa shpalljen e Zotit; prandaj termat mosbesim, padrejtësi dhe mëkat duhen shpjeguar në kontekstin e tyre dhe nuk duhen zbatuar pa njohuri ndaj individëve të veçantë myslimanë. Hadithi nuk u jep individëve të drejtën për të zbatuar dënime: vendimet penale u përkasin autoriteteve kompetente dhe duhet t'u përmbahen kushteve e rregullave të provës së ligjit.
- Zbatoji rregullat në mënyrë të drejtë dhe mos u bëj përjashtime njerëzve me ndikim.
- Verifikoji pohimet përmes burimeve të besueshme dhe mos fshih njohuri me rëndësi për përfitim personal.
- Çështjet penale lëri në dorë të autoriteteve kompetente dhe mos gjyko me nismën tënde.
Ky transmetim i Ibn Umarit përshkruan se si hebrenjtë ia paraqitën çështjen Profetit ﷺ dhe se si ai iu referua Teuratit.
Sahih Muslim · #4441 (Sahih)Kjo rrugë transmetimi nga Al-Bara' ibn 'Azib e mbështet paraqitjen e mosmarrëveshjes rreth dënimit dhe trajtimit të pabarabartë.
Sahih al-Bukhari · #7213 (Sahih)Ky transmetim Sahih trajton gjithashtu çështjen e hebrenjve dhe zbatimin e vendimit nga Teurati.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.