Sahih Muslim, hadithi 4499
Transmetuar nga Zaid ibn Khalid al-Juhani. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Zaid ibn Khalid al-Juhani
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهْوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ - أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ - ثُمَّ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا " .
Zeid b. Halid el-Xhuhani transmeton se një burrë e pyeti të Dërguarin e Allahut ﷺ për sendet e humbura (lukata), dhe ai tha:
"Shpalle atë për një vit, pastaj mbaj mend lidhjen dhe trastën e saj, më pas shfrytëzoje. Nëse vjen pronari i saj, jepja atij." Burri tha: "O i Dërguari i Allahut! Po për delen e humbur?" Ai tha: "Merre, sepse ajo është ose për ty, ose për vëllain tënd, ose për ujkun." Burri përsëri pyeti: "O i Dërguari i Allahut! Po për devenë e humbur?" Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ u zemërua aq shumë sa iu skuqën faqet – ose fytyra – dhe tha: "Çfarë pune ke ti me të?! Ajo ka këmbët e saj dhe trastën e ujit derisa ta gjejë pronari i saj."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Një send i gjetur duhet të njoftohet dhe t’i kthehet pronarit; rregullat e mbrojtjes së kafshëve ndryshojnë sipas llojit të tyre.
Një send i gjetur, pronari i të cilit nuk dihet.
Mbyllësja dhe ambalazhi i një sendi të gjetur; veçori me të cilat pronari mund ta njohë.
Një kafshë që është larguar nga pronari dhe ka mbetur jashtë mbikëqyrjes së tij.
Dijetarët klasikë nxjerrin përfundimin se një send i gjetur me vlerë duhet të përshkruhet me kujdes dhe të bëhet i njohur për një vit, në mënyrë që pronari të mund ta kërkojë. Kush e përdor sendin e gjetur më pas, mbetet i detyruar t’ia kompensojë vlerën pronarit nëse ai paraqitet. Një dele mund të merret menjëherë në ruajtje, sepse rrezikon të humbasë ose të vidhet. Deveja zakonisht mund të mbrohet vetë dhe të gjejë ushqim e ujë; prandaj duhet lënë e qetë. Shkollat juridike diskutojnë rregulla më të hollësishme për mënyrën e njoftimit dhe rrethanat përkatëse, por e pranojnë detyrimin për të mbrojtur dhe kthyer pronën e tjetrit.
- Shëno veçoritë dalluese të një sendi të gjetur dhe njofto për gjetjen përmes kanaleve të përshtatshme.
- Ruaje me kujdes pronën e gjetur dhe ktheja pronarit sapo ai ta njohë bindshëm.
- Vlerëso nëse një kafshë e humbur është në rrezik të menjëhershëm; mbroji kafshët e cenueshme pa i trajtuar si pronën tënde.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.