Sunan an-Nasa'i, hadithi 3137
Transmetuar nga Abu Hurairah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Hurairah
Transmetimi
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ أَيُّهَا الشَّيْخُ حَدِّثْنِي حَدِيثًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَوَّلُ النَّاسِ يُقْضَى لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلاَثَةٌ رَجُلٌ اسْتُشْهِدَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ قَاتَلْتُ فِيكَ حَتَّى اسْتُشْهِدْتُ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِيُقَالَ فُلاَنٌ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَعَلَّمَهُ وَقَرَأَ الْقُرْآنَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ تَعَلَّمْتُ الْعِلْمَ وَعَلَّمْتُهُ وَقَرَأْتُ فِيكَ الْقُرْآنَ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَعْطَاهُ مِنْ أَصْنَافِ الْمَالِ كُلِّهِ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا فَقَالَ مَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ مَا تَرَكْتُ مِنْ سَبِيلٍ تُحِبُّ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَلَمْ أَفْهَمْ تُحِبُّ كَمَا أَرَدْتُ " أَنْ يُنْفَقَ فِيهَا إِلاَّ أَنْفَقْتُ فِيهَا لَكَ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنْ لِيُقَالَ إِنَّهُ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ فَأُلْقِيَ فِي النَّارِ " .
Transmetohet nga Ebu Hurejra (r.a.) se një burrë nga banorët e Shamit i tha:
"O shejh, më trego një hadith që e ke dëgjuar nga i Dërguari i Allahut ﷺ." Ai tha: "Po, e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ duke thënë: 'Njerëzit e parë që do të gjykohen në Ditën e Kiametit janë tre: Një burrë që ra shehid. Ai do të sillet dhe Allahu do t'ia kujtojë mirësitë e Tij dhe ai do t'i pranojë ato. Allahu do ta pyesë: Çfarë bëre me to? Ai do të përgjigjet: Luftova për Ty derisa rashë shehid. Allahu do të thotë: Gënjen! Por ti luftove vetëm që të thuhej se filani është trim, dhe kjo u tha. Pastaj do të urdhërohet që të tërhiqet me fytyrë derisa të hidhet në Zjarr. Dhe një burrë që mori dije, ua mësoi të tjerëve dhe lexoi Kur'anin. Ai do të sillet dhe Allahu do t'ia kujtojë mirësitë e Tij dhe ai do t'i pranojë ato. Allahu do ta pyesë: Çfarë bëre me to? Ai do të përgjigjet: Mora dije, ua mësova të tjerëve dhe lexova Kur'anin për Ty. Allahu do të thotë: Gënjen! Por ti more dije që të thuhej se je dijetar, dhe lexove Kur'anin që të thuhej se je lexues, dhe kjo u tha. Pastaj do të urdhërohet që të tërhiqet me fytyrë derisa të hidhet në Zjarr. Dhe një burrë të cilit Allahu ia zgjeroi furnizimin dhe i dha nga çdo lloj pasurie. Ai do të sillet dhe Allahu do t'ia kujtojë mirësitë e Tij dhe ai do t'i pranojë ato. Allahu do ta pyesë: Çfarë bëre me to? Ai do të përgjigjet: Nuk kam lënë asnjë rrugë që Ti e do për shpenzimin e pasurisë pa shpenzuar në të. (Ebu Abdur-Rrahmani thotë: Nuk e kuptova plotësisht shprehjen 'që Ti e do' siç desha, por kuptimi është se e shpenzova për Ty). Allahu do të thotë: Gënjen! Por ti shpenzove vetëm që të thuhej se ai është bujar, dhe kjo u tha. Pastaj do të urdhërohet që të tërhiqet me fytyrë derisa të hidhet në Zjarr.'"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Veprat që bëhen për t’u vlerësuar e humbin vlerën tek Allahu.
Kryerja e një vepre që njerëzit ta shohin dhe ta lavdërojnë.
Vdekja si dëshmor; ky transmetim e bën të qartë se emërtimi në vetvete nuk përcakton se si e vlerëson Allahu një vepër.
Shprehje për një ndëshkim poshtërues në Ditën e Kiametit.
Dijetarët klasikë theksojnë se vlerën e një vepre e përcakton qëllimi i brendshëm: as lufta, kërkimi i dijes, leximi i Kuranit dhe as lëmosha nuk garantojnë shpërblim kur synimi është reputacioni. Transmetimi paralajmëron kundër mburrjes, por nuk urdhëron që të ndërpriten veprat e mira; ai nxit pastrimin e qëllimit dhe kryerjen e veprave për kënaqësinë e Allahut. Katër shkollat juridike sunite, duke u mbështetur në tekstet e përgjithshme, e pranojnë rëndësinë e qëllimit në adhurim; ky paralajmërim lidhet me shpërblimin dhe sinqeritetin, jo me një gjykim juridik të veçantë për çdo vepër.
- Para se të bësh një vepër të mirë, ndalu pak dhe pyet veten miratimin e kujt po kërkon.
- Kërko dije, falu dhe jep lëmoshë për kënaqësinë e Allahut, edhe kur askush nuk të lavdëron për këtë.
- Kërkoji shpesh Allahut sinqeritet dhe mbroji veprat e tua të mira nga mburrja.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.