Sunan an-Nasa'i, hadithi 4853
Transmetuar nga Amr ibn Hazm. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga an‑Nasa'i deri te Profeti ﷺ
- 1Amr ibn Mansuria transmetoi an‑Nasa'iعَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ
- 2Al‑Hakam ibn Musaالْحَكَمُ بْنُ مُوسَى
- 3Yahya ibn Hamzaيَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ
- 4Sulayman ibn Dawudسُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ
- 5Az‑Zuhriالزُّهْرِيُّ
- 6Abu Bakr ibn Muhammad ibn Amr ibn Hazmأَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ
- 7Babai i tij, Muhammadأَبِيهِ
- 8Gjyshi i tijجَدِّهِ
- 9I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin.
Transmetimi
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ كِتَابًا فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَتْ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهَا " مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ قَيْلِ ذِي رُعَيْنٍ وَمُعَافِرَ وَهَمْدَانَ أَمَّا بَعْدُ " . وَكَانَ فِي كِتَابِهِ " أَنَّ مَنِ اعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلاً عَنْ بَيِّنَةٍ فَإِنَّهُ قَوَدٌ إِلاَّ أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ وَأَنَّ فِي النَّفْسِ الدِّيَةُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ وَفِي اللِّسَانِ الدِّيَةُ وَفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الْبَيْضَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الذَّكَرِ الدِّيَةُ وَفِي الصُّلْبِ الدِّيَةُ وَفِي الْعَيْنَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشَرَةَ مِنَ الإِبِلِ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِنْ أَصَابِعِ الْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَأَنَّ الرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍ " . خَالَفَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ .
Na ka njoftuar Amr ibn Mensuri, i cili tha: Na ka rrëfyer Hakem ibn Musai, i cili tha: Na ka rrëfyer Jahja ibn Hamzeh, nga Sulejman ibn Davudi, i cili tha: Më ka rrëfyer Zuhriju, nga Ebu Bekr ibn Muhammed ibn Amr ibn Hazm, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut ﷺ i shkroi një letër banorëve të Jemenit, në të cilën ishin faraidet (rregullat e trashëgimisë), sunetet dhe dijet (shpagimet e gjakut), dhe e dërgoi atë me Amr ibn Hazmin. Ajo iu lexua banorëve të Jemenit dhe kopja e saj ishte:
"Nga Muhammedi Pejgamberi ﷺ drejt Shurahbil ibn Abd Kulalit, Nuajm ibn Abd Kulalit dhe Harith ibn Abd Kulalit, kajlit të Dhi Ruainit, Muafirit dhe Hemdanit. E më pas:" Në letrën e tij thuhej: "Kushdo që vret me dashje një besimtar pa të drejtë, ndëshkohet me vdekje (kisas), përveç nëse kujdestarët e të vrarit pranojnë faljen. Për jetën, dija është njëqind deve. Për hundën, nëse pritet plotësisht, paguhet dija e plotë; për gjuhën paguhet dija; për buzët paguhet dija; për testikujt paguhet dija; për organin gjenital paguhet dija; për shtyllën kurrizore paguhet dija; për të dy sytë paguhet dija; për njërën këmbë gjysma e dijes; për plagën që arrin deri në tru një e treta e dijes; për plagën e thellë që depërton në zgavrën e trupit një e treta e dijes; për thyerjen e kockës pesëmbëdhjetë deve; për çdo gisht të dorës dhe të këmbës dhjetë deve; për dhëmbin pesë deve; dhe për plagën që zbulon kockën pesë deve. Burri mund të ekzekutohet për vrasjen e gruas, dhe ata që merren me ar duhet të paguajnë një mijë dinarë." Muhamed ibn Bekkar ibn Bilali ka kundërshtuar këtë transmetim.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Letra e lidh ndëshkimin me prova dhe përmend dëmshpërblime të përcaktuara për dëmtimet.
Ndëshkim ligjor për një krim, i zbatuar sipas rregullave të përcaktuara dhe jo me nismën e vet.
Dëmshpërblim financiar që, sipas së drejtës islame, mund të detyrohet për vrasje ose dëmtim trupor.
Një plagë në kokë që nxjerr në pah kockën.
Juristët i trajtojnë shumat e përmendura për dëmtimet në kuadrin më të gjerë të provave për diya-n dhe rregullave të qisas-it; ky zinxhir i dobët nuk shërben si bazë e pavarur për një vendim detyrues. Katër shkollat juridike sunite e trajtojnë ndëshkimin si çështje të drejtësisë kompetente, që kërkon prova dhe respektimin e të drejtave të të afërmve të të ndjerit, jo si leje për hakmarrje personale. Përmendja se trashëgimtarët mund të falin përputhet me rolin e tyre të njohur në të drejtën për ndëshkim, megjithëse shkollat kanë dallime për mënyrën e zbatimit.
- Mos u hakmerr kurrë vetë: raporto dhunën e rëndë te autoritetet kompetente dhe lëri provat të shqyrtohen me kujdes.
- Kupto se të afërmit e të ndjerit kanë të drejta, por falja ose marrëveshja duhet të bëhet me kujdes dhe pa detyrim.
- Mos i trajto shumat dhe rregullat e përmendura për dëmtimet si këshillë juridike të pavarur; kërkoji një specialisti të vlerësojë doktrinën juridike përkatëse dhe rrethanat.
Ky hadith Sahih përcakton kur mund të merret ligjërisht një jetë dhe ofron bazë të fortë për zbatimin e kujdesshëm të ndëshkimit.
Sahih al-Bukhari · #6740 (Sahih)Ky transmetim Sahih trajton ndarjen e së drejtës për ndëshkim në një çështje vrasjeje.
40 Hadith van an-Nawawi · #33 (Sahih)Ky hadith Sahih paralajmëron se gjykatësi nuk duhet të mbështetet vetëm në një pohim të paprovuar në mosmarrëveshje.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.