முன்னுரை · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, ஹதீஸ் 2940

Abdullah ibn Abbas அறிவித்தார். எங்களின் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் விளக்கத்துடன் அரபி உரை.

Sahih (நம்பகமானது)நூல்: முன்னுரை
صحيح البخاري
யார் அறிவித்தார்?

al‑Bukhari-இலிருந்து நபி ﷺ வரை

Sahih (நம்பகமானது)
  1. 1Ibrahim ibn Hamzaal‑Bukhari-க்கு அறிவித்தார்إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ
  2. 2Ibrahim ibn Sa'dإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ
  3. 3Salih ibn Kaysanصَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ
  4. 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
  5. 5Ubaydullah ibn Abdullah ibn Utbaعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ
  6. 6Abdullah ibn Abbasعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ
  7. 7அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

இந்த அறிவிப்பின் அரபி உரையில் உள்ள அதே வரிசை. பெயர்கள் அரபியிலிருந்து இலத்தீன் எழுத்துமுறைக்கு ஒலிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. Sahih al-Bukhari முழுவதுமாக நம்பகமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

அறிவிக்கப்பட்ட செய்தி

அரபி உரை

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الإِسْلاَمِ، وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ، وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ، وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ، شُكْرًا لِمَا أَبْلاَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ، أَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ، قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ، قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطَلَقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ، فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ، فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ، وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتُرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا‏.‏ قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي، وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي‏.‏ فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ‏.‏ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي، ثُمَّ قَالَ لِتُرْجُمَانِهِ قُلْ لأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ، فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ‏.‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ، وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ، ثُمَّ قَالَ لِتُرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ‏.‏ فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ‏.‏ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ الآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ، نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ‏.‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لاَ أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلاً وَسِجَالاً، يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الأُخْرَى‏.‏ قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لاَ نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الأَمَانَةِ‏.‏ فَقَالَ لِتُرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ، فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لاَ يَسْخَطُهُ أَحَدٌ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ يَغْدِرُونَ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ، وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلاً، وَيُدَالُ عَلَيْكُمُ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الأُخْرَى، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى، وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ، وَأَدَاءِ الأَمَانَةِ، قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ، قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا، فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ‏.‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ، سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الأَرِيسِيِّينَ وَ‏{‏يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏}‏‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ، عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ، وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ، فَلاَ أَدْرِي مَاذَا قَالُوا، وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا، فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، هَذَا مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ يَخَافُهُ، قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلاً مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ، حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الإِسْلاَمَ وَأَنَا كَارِهٌ‏.‏

மொழிபெயர்ப்பு

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ கைசரிடம் (ஹெராக்கிளியஸிடம்) கடிதம் எழுதி அவரை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தார்கள். அந்தக் கடிதத்தை திஹ்யா அல்-கல்பீ (ரலி) அவர்களிடம் கொடுத்து அனுப்பினார்கள். பஸ்ராவின் ஆளுநரிடம் அதை ஒப்படைத்து, அவர் மூலம் கைசருக்கு அனுப்புமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ உத்தரவிட்டார்கள். பாரசீகப் படைகளை அல்லாஹ் தோற்கடித்து வெற்றியளித்ததற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக, கைசர் ஹிம்ஸ் நகரிலிருந்து இலியா (ஜெருசலேம்) வரை நடந்தே சென்றிருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களின் கடிதம் கைசரிடம் வந்தடைந்தபோது, அதை வாசித்த அவர்,

"இங்குள்ளவர்களில் இந்த மனிதரின் சமூகத்தைச் சேர்ந்த யாரேனும் இருக்கிறார்களா? அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ பற்றி அவர்களிடம் கேட்க வேண்டும்" என்று கூறினார். இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: அபூ சுஃப்யான் (ரலி) என்னிடம் தெரிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ மற்றும் குறைஷிக் காஃபிர்களுக்கு இடையே ஏற்பட்டிருந்த சமாதானக் காலத்தில், வணிகம் செய்ய ஷாம் பிரதேசத்திற்குச் சென்றிருந்த குறைஷிக் குழுவில் நானும் இருந்தேன். ஷாமில் எங்கோ ஒரு இடத்தில் கைசரின் தூதர் எங்களைக் கண்டுபிடித்து, என்னையும் எனது தோழர்களையும் இலியாவிற்கு அழைத்துச் சென்றார். நாங்கள் கைசரின் அரசவைக்குள் அனுமதிக்கப்பட்டோம். அப்போது அவர் தனது அரச மண்டபத்தில் முடியணிந்து வீற்றிருந்தார்; ரோமானியப் பிரபுக்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர். அவர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம், "தங்களை நபி என்று கூறிக்கொள்ளும் இந்த மனிதருடன் இவர்களில் யார் நெருங்கிய உறவினர்?" என்று கேட்கச் சொன்னார். நான், "நான்தான் அவருக்கு மிக நெருங்கிய உறவினர்" என்றேன். அவர், "உங்களுக்கும் அவருக்கும் என்ன உறவுமுறை?" என்று கேட்டார். நான், "அவர் எனது தந்தைவழி உறவினர் (இப்னு அம்); இந்தக் குழுவில் அப்து மனாஃப் வழித்தோன்றல்களில் நானே தவிர வேறு யாரும் இல்லை" என்றேன். கைசர், "அவரை அருகில் அழையுங்கள்" என்றார். எனது தோழர்களை எனது தோளுக்குப் பின்னால் நிற்குமாறு உத்தரவிட்டார். பின்னர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம், "தங்களை நபி என்று கூறிக்கொள்ளும் அந்த மனிதரைப் பற்றி நான் இந்த மனிதரிடம் கேட்கப்போகிறேன் என்று அவரது தோழர்களிடம் கூறு. இவர் பொய் சொன்னால், உடனடியாக அவர்கள் அதை மறுக்கட்டும்" என்று சொன்னார். அபூ சுஃப்யான் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனது தோழர்கள் என்னைப் பொய்யர் என்று சொல்வார்கள் என்ற வெட்கம் இல்லாதிருந்தால், அவர் என்னிடம் கேட்டபோது நான் பொய் சொல்லியிருப்பேன். ஆனால், அவர்கள் என்னைப் பொய்யர் என்று சொல்வதை வெட்கமாகக் கருதியதால் உண்மையைச் சொன்னேன். பின்னர் கைசர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம், "உங்கள் சமூகத்தில் இந்த மனிதரின் குலம் எப்படிப்பட்டது?" என்று கேட்கச் சொன்னார். நான், "எங்களிடையே அவர் உயர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்" என்றேன். அவர், "உங்களில் யாரேனும் இதற்கு முன் இத்தகைய கூற்றைச் சொன்னார்களா?" என்று கேட்டார். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர், "அவர் இதைச் சொல்வதற்கு முன் அவர் மீது பொய் குற்றச்சாட்டு வைத்ததுண்டா?" என்று கேட்டார். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர், "அவரது முன்னோர்களில் யாரேனும் அரசராக இருந்தார்களா?" என்று கேட்டார். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர், "உயர்குடியினர் அவரைப் பின்பற்றுகிறார்களா அல்லது பலவீனமானவர்களா?" என்று கேட்டார். நான், "பலவீனமானவர்களே" என்றேன். அவர், "அவர்கள் அதிகரிக்கிறார்களா அல்லது குறைகிறார்களா?" என்று கேட்டார். நான், "அதிகரிக்கிறார்கள்" என்றேன். அவர், "அவரது மார்க்கத்தில் நுழைந்த பிறகு யாரேனும் அதில் வெறுப்புற்று வெளியேறுகிறார்களா?" என்று கேட்டார். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர், "அவர் வாக்குறுதியை மீறுகிறாரா?" என்று கேட்டார். நான், "இல்லை. ஆனால், நாங்கள் இப்போது அவருடன் சமாதான ஒப்பந்தத்தில் உள்ளோம்; அவர் எங்களுக்குத் துரோகம் செய்வாரோ என்று அஞ்சுகிறோம்" என்றேன். அபூ சுஃப்யான் (ரலி) மேலும் கூறுகிறார்கள்: அந்தக் கடைசி வாக்கியத்தைத் தவிர, அவரைக் குறை கூறும் வகையில் வேறு எந்த வார்த்தையையும் என்னால் சொல்ல முடியவில்லை; வேறு எதையும் சொன்னால் அதுவும் என் மீது பழியாகிவிடுமோ என்று அஞ்சினேன். கைசர், "நீங்கள் அவருடன் போர் செய்தீர்களா அல்லது அவர் உங்களுடன் போர் செய்தாரா?" என்று கேட்டார். நான், "ஆம்" என்றேன். அவர், "உங்கள் போர்கள் எப்படி இருந்தன?" என்று கேட்டார். நான், "அவை மாறி மாறி வந்தன; ஒருமுறை நாங்கள் வெற்றி பெறுவோம், மறுமுறை அவர் வெற்றி பெறுவார்" என்றேன். அவர், "அவர் உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறார்?" என்று கேட்டார். நான், "அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குமாறும், அவனுக்கு எதையும் இணை வைக்க வேண்டாம் என்றும், எங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கியவற்றை விட்டுவிடுமாறும் அவர் கட்டளையிடுகிறார். தொழுகை, தர்மம், கற்பு, வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுதல் மற்றும் அமானிதத்தை ஒப்படைத்தல் ஆகியவற்றையும் அவர் கட்டளையிடுகிறார்" என்றேன். நான் இவ்வாறு கூறியதும், கைசர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம் கூறினார்: "அவரிடம் சொல்: உங்கள் சமூகத்தில் அவரது குலம் பற்றி நான் கேட்டேன்; அவர் உயர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று நீர் கூறினீர். உண்மையில், தூதர்கள் தங்கள் சமூகத்தின் உயர் குலங்களிலேயே அனுப்பப்படுகிறார்கள். உங்களில் யாரேனும் இதற்கு முன் இத்தகைய கூற்றைச் சொன்னார்களா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீர் கூறினீர். யாரேனும் முன்பு சொல்லியிருந்தால், இவர் முன்பு சொல்லப்பட்ட கூற்றைப் பின்பற்றுகிறார் என்று நான் நினைத்திருப்பேன். அவர் மீது பொய் குற்றச்சாட்டு இருந்ததா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீர் கூறினீர். மக்களிடம் பொய் சொல்லாத ஒருவர் அல்லாஹ்வின் மீது பொய் சொல்ல மாட்டார் என்பதை நான் அறிந்து கொண்டேன். அவரது முன்னோர்களில் யாரேனும் அரசராக இருந்தார்களா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீர் கூறினீர். அரசராக இருந்திருந்தால், தனது முன்னோர்களின் அரசை மீட்கவே இவர் முயல்கிறார் என்று நான் நினைத்திருப்பேன். உயர்குடியினர் அவரைப் பின்பற்றுகிறார்களா அல்லது பலவீனமானவர்களா என்று கேட்டேன்; பலவீனமானவர்கள் என்று நீர் கூறினீர். அவர்களே தூதர்களின் பின்பற்றுபவர்கள். அவர்கள் அதிகரிக்கிறார்களா அல்லது குறைகிறார்களா என்று கேட்டேன்; அதிகரிக்கிறார்கள் என்று நீர் கூறினீர். இதுவே உண்மையான ஈமானின் தன்மை; அது பூரணமடையும் வரை அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். அவரது மார்க்கத்தில் நுழைந்த பிறகு யாரேனும் வெறுப்புற்று வெளியேறுகிறார்களா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீர் கூறினீர். இதுவே உண்மையான ஈமானின் அடையாளம்; அதன் இனிமை உள்ளங்களில் கலந்துவிட்டால் யாரும் அதை வெறுக்க மாட்டார்கள். அவர் வாக்குறுதியை மீறுகிறாரா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீர் கூறினீர். தூதர்கள் ஒருபோதும் வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை. நீங்கள் அவருடன் போர் செய்தீர்களா என்று கேட்டேன்; ஆம் என்று நீர் கூறினீர். உங்கள் போர்கள் மாறி மாறி வருகின்றன என்றும், ஒருமுறை நீங்கள் வெற்றி பெறுவீர்கள், மறுமுறை அவர் வெற்றி பெறுவார் என்றும் கூறினீர். தூதர்கள் இவ்வாறே சோதிக்கப்படுவார்கள்; இறுதி வெற்றி அவர்களுக்கே உரியது. அவர் உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறார் என்று கேட்டேன்; அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குமாறும், அவனுக்கு இணை வைக்க வேண்டாம் என்றும், முன்னோர்கள் வணங்கியவற்றை விட்டுவிடுமாறும், தொழுகை, உண்மை பேசுதல், கற்பு, வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுதல் மற்றும் அமானிதத்தை ஒப்படைத்தல் ஆகியவற்றைக் கட்டளையிடுகிறார் என்று நீர் கூறினீர். இவையே ஒரு நபியின் பண்புகள். ஒரு நபி வருவார் என்பதை நான் அறிவேன்; ஆனால் அவர் உங்களிடமிருந்து வருவார் என்று நான் நினைக்கவில்லை. நீர் கூறியது உண்மையாக இருந்தால், விரைவில் அவர் எனது இந்த இரு பாதங்களின் கீழுள்ள நிலத்தை ஆட்சி செய்வார். அவரிடம் சென்று சேர முடியும் என்று நம்பிக்கை இருந்தால், கஷ்டங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு அவரைச் சந்திக்கச் செல்வேன். நான் அவரிடம் இருந்தால், அவரது பாதங்களைக் கழுவுவேன்." அபூ சுஃப்யான் (ரலி) மேலும் கூறுகிறார்கள்: பின்னர் கைசர் அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களின் கடிதத்தை வரவழைத்தார். அது வாசிக்கப்பட்டது. அதில் இருந்ததாவது: "அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால். அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனது தூதருமாகிய முஹம்மதிடமிருந்து, ரோமானியர்களின் தலைவர் ஹெராக்கிளியஸுக்கு. நேர்வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் மீது சாந்தி உண்டாகுக! இதற்குப் பிறகு, இஸ்லாத்தின் அழைப்பை உமக்கு விடுக்கிறேன். இஸ்லாத்தைத் தழுவுங்கள்; பாதுகாப்பு அடைவீர்கள். இஸ்லாத்தைத் தழுவுங்கள்; அல்லாஹ் உமக்கு இரண்டு மடங்கு கூலியைத் தருவான். நீர் புறக்கணித்தால், உமது குடிமக்களின் பாவமும் உம்மீதே சாரும். 'வேதமுடையவர்களே! எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையே சமமான ஒரு வார்த்தையின் பக்கல் வாருங்கள்: அல்லாஹ்வையன்றி வேறெதையும் நாங்கள் வணங்க மாட்டோம்; அவனுக்கு எதையும் இணை வைக்க மாட்டோம்; அல்லாஹ்வையன்றி வேறு எவரையும் இறைவர்களாக ஆக்கிக்கொள்ள மாட்டோம்.' அவர்கள் புறக்கணித்தால், 'நாங்கள் முஸ்லிம்கள் என்பதற்கு நீங்கள் சாட்சி கூறுங்கள்' என்று சொல்லுங்கள்." (3:64) அபூ சுஃப்யான் (ரலி) மேலும் கூறுகிறார்கள்: கைசர் தனது பேச்சை முடித்ததும், அவரைச் சூழ்ந்திருந்த ரோமானியப் பிரபுக்களிடையே பெரும் கூச்சல் மற்றும் குழப்பம் ஏற்பட்டது. அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்பது எனக்குப் புரியவில்லை. பின்னர் நாங்கள் வெளியேற்றப்பட்டோம். நான் எனது தோழர்களுடன் வெளியேறி, தனிமையில் இருந்தபோது அவர்களிடம், "அபூ கப்ஷாவின் மகனின் (நபி ﷺ) காரியம் வலுவடைந்துவிட்டது. மஞ்சள் நிறத்தவர்களின் (ரோமானியர்களின்) அரசரே அவருக்கு அஞ்சுகிறார்" என்றேன். அபூ சுஃப்யான் (ரலி) மேலும் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவரது மார்க்கம் வெற்றி பெறும் என்பதை உறுதியாக நம்பியவனாக, நான் இழிவான நிலையிலேயே இருந்தேன். இறுதியில், நான் வெறுத்த நிலையிலேயே அல்லாஹ் எனது உள்ளத்தில் இஸ்லாத்தைப் புகுத்தினான்.

மொழிபெயர்ப்பும் விளக்கமும் Khutba World வழங்கியது; அரபியிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.

மையச் செய்தி

முஹம்மது ﷺ அவர்களின் செய்தியிலும் நற்பண்பிலும் நபித்துவத்தின் அடையாளங்களை ஹெராக்ளியஸ் அடையாளம் கண்டார்.

பின்னணியும் காரணமும்

நபி ﷺ அவர்கள் இஸ்லாத்திற்கு அழைப்பு விடுத்து ஹெராக்ளியஸுக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பினார்கள். ஹெராக்ளியஸ் இல்யாவில் தங்கியிருந்தபோது, நபி ﷺ அவர்களையும் அவர்களின் செய்தியையும் பற்றி அபூ ஸுஃப்யானிடம் விசாரித்தார்.

கடினமான சொற்களுக்கான விளக்கம்
இல்யா

ஜெருசலத்தின் பழைய பெயர்.

அமானா

ஒப்படைக்கப்பட்ட பொருள் அல்லது கவனமாக நிறைவேற்ற வேண்டிய பொறுப்பு.

போர்நிறுத்தம்

தரப்புகள் தங்கள் சண்டையை நிறுத்திக்கொள்ள ஒப்புக்கொண்ட காலப்பகுதி.

அறிஞர்கள் இதிலிருந்து எடுத்துரைப்பவை

இப்னு ஹஜர் அல்-அஸ்கலானி உள்ளிட்ட பாரம்பரிய அறிஞர்கள், இந்த அறிவிப்பு உண்மையைப் பேசுதல், ஒப்பந்தங்களைக் காப்பாற்றுதல், ஒரு செய்தியை கவனமாக ஆராய்தல் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுவதாகக் கூறுகின்றனர். தெளிவான சொற்களாலும் பொருத்தமான கடிதப் பரிமாற்றத்தாலும் இஸ்லாத்திற்கு அழைக்கலாம் என்றும் அவர்கள் இதிலிருந்து புரிந்துகொள்கின்றனர். கடிதம் ஓர் ஆட்சியாளருக்கு எழுதப்பட்டது; ஆயினும் அவருடைய குடிமக்களும் தங்கள் நம்பிக்கைத் தேர்வுக்குப் பொறுப்பானவர்கள்.

இன்றைய வாழ்க்கைக்கான படிப்பினைகள்
  1. உண்மையைப் பேசுங்கள்; அது உங்களுக்குச் சாதகமாக இல்லாவிட்டாலும்.
  2. கருத்து வேறுபாடு உள்ளவர்களிடமும் ஒப்பந்தங்களையும் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்புகளையும் நிறைவேற்றுங்கள்.
  3. உங்கள் நம்பிக்கையைத் தெளிவாகவும் மரியாதையுடனும் பகிருங்கள்; உங்கள் நற்பண்புகள் உங்கள் செய்திக்கு வலுசேர்க்கட்டும்.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

தினமும் ஒரு ஹதீஸ், உங்கள் மொழியில்

செயலியில் தினமும் விளக்கத்துடன் ஒரு ஹதீஸைப் பெறுவீர்கள்; உங்கள் தொலைபேசியில் விட்ஜெட்டாகவும் கிடைக்கும். இலவசமாகப் பயன்படுத்தலாம்.