Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1305
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي الْمَرْوَزِيَّ - حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ سِمَاكٍ الْحَنَفِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ أَوَّلُ الْمُزَّمِّلِ كَانُوا يَقُومُونَ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِمْ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ حَتَّى نَزَلَ آخِرُهَا وَكَانَ بَيْنَ أَوَّلِهَا وَآخِرِهَا سَنَةٌ .
อะห์มัด บิน มุฮัมมัด (คือ อัล-มัรฺวะซีย์) ได้เล่าให้เราฟัง วะกีอ์ได้เล่าให้เราฟัง มิสอัรได้เล่าจาก ซิมาค อัล-ฮะนะฟีย์ ซิมาค อัล-ฮะนะฟีย์ได้เล่าจาก อิบนุ อับบาส เขากล่าวว่า
"เมื่อโองการต้นของซูเราะฮ์อัล-มุซซัมมิลถูกประทานลงมา บรรดาศ่อฮาบะฮ์ได้ยืนละหมาดยามค่ำคืนเป็นเวลานานพอๆ กับที่พวกเขาเคยยืนละหมาดในเดือนเราะมะฎอน จนกระทั่งโองการท้ายของซูเราะฮ์ดังกล่าวถูกประทานลงมา และระหว่างโองการต้นกับโองการท้ายนั้นมีระยะเวลาห่างกันหนึ่งปี"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
โองการแรก ๆ ของซูเราะฮ์อัลมุซซัมมิลนำไปสู่การละหมาดกลางคืนเป็นเวลานาน
ชื่อซูเราะฮ์ที่ 73 ในอัลกุรอาน หมายถึงผู้ที่ห่มคลุมตนเอง
โองการช่วงท้ายของซูเราะฮ์ที่ถูกประทานลงมาภายหลัง
บรรดานักวิชาการได้ข้อสรุปจากรายงานนี้ว่า บทบัญญัติเกี่ยวกับการละหมาดกลางคืนถูกประทานลงมาเป็นลำดับ บรรดาเศาะฮาบะฮ์ให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อคำเรียกร้องแรกให้ละหมาดกลางคืน และการประทานโองการในภายหลังได้ช่วยผ่อนเบาภาระ สำนักนิติศาสตร์ซุนนีถือว่าการละหมาดกลางคืนโดยสมัครใจเป็นสิ่งที่ส่งเสริมให้ปฏิบัติ ไม่ใช่ข้อบังคับทั่วไปสำหรับมุสลิมทุกคน
- เริ่มละหมาดกลางคืนในปริมาณที่ทำได้ แล้วค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
- จัดเวลาให้การอิบาดะฮ์โดยสมัครใจ โดยไม่สร้างภาระแก่ตนเองหรือครอบครัวเกินความจำเป็น
- เมื่อข้อกำหนดทางศาสนาได้รับการผ่อนเบา จงปฏิบัติตามบทบัญญัติฉบับสุดท้ายด้วยความขอบคุณ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี