หนังสือว่าด้วยศรัทธา · Sahih Muslim

Sahih Muslim หะดีษที่ 329

รายงานโดย Abu Huraira พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยศรัทธา
صحيح مسلم
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Abu Huraira

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، وَأُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ، - وَاللَّفْظُ لأُمَيَّةَ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ‏}‏ قَالَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ بَرَكُوا عَلَى الرُّكَبِ فَقَالُوا أَىْ رَسُولَ اللَّهِ كُلِّفْنَا مِنَ الأَعْمَالِ مَا نُطِيقُ الصَّلاَةُ وَالصِّيَامُ وَالْجِهَادُ وَالصَّدَقَةُ وَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيْكَ هَذِهِ الآيَةُ وَلاَ نُطِيقُهَا ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَقُولُوا كَمَا قَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا بَلْ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ‏.‏ فَلَمَّا اقْتَرَأَهَا الْقَوْمُ ذَلَّتْ بِهَا أَلْسِنَتُهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي إِثْرِهَا ‏{‏ آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ‏}‏ فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ نَسَخَهَا اللَّهُ تَعَالَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ لاَ يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا‏}‏ قَالَ نَعَمْ ‏{‏ رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا‏}‏ قَالَ نَعَمْ ‏{‏ رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ‏}‏ قَالَ نَعَمْ ‏{‏ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلاَنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ‏}‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏

คำแปล

มุฮัมมัด บิน มินฮาล อัฎ-เฎาะรีร และอุมัยยะฮ์ บิน บิสฏอม อัล-ไอชี ได้เล่าให้ฉันฟัง — ถ้อยคำเป็นของอุมัยยะฮ์ — ทั้งสองกล่าวว่า: ยะซีด บิน ซุรอยอ์ เล่าให้เราฟัง, เราะห์วฺ — ซึ่งคือ อิบนุล กอซิม — เล่าให้เราฟัง, จากอัลอะลาอ์, จากบิดาของเขา, จากอบู ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า: เมื่อโองการนี้ถูกประทานลงมาแก่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ว่า

“สิ่งใดที่อยู่ในชั้นฟ้าและสิ่งใดที่อยู่ในแผ่นดินล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ ไม่ว่าพวกเจ้าจะเปิดเผยสิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเจ้าหรือปิดบังไว้ อัลลอฮ์ก็จะทรงสอบสวนพวกเจ้าด้วยสิ่งนั้น แล้วพระองค์จะทรงอภัยโทษให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์นั้นทรงเดชานุภาพเหนือทุกสรรพสิ่ง” บรรดาเศาะหาบะฮ์ของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ รู้สึกว่าเรื่องนี้นั้นหนักหน่วงยิ่ง พวกเขาจึงมาหาเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ แล้วคุกเข่าลงพลางกล่าวว่า “โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! พวกเราได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภาระหน้าที่ซึ่งอยู่ในขีดความสามารถของเรา เช่น การละหมาด การถือศีลอด การญิฮาด และการบริจาคทาน แต่บัดนี้โองการนี้ได้ถูกประทานลงมาแก่ท่าน ซึ่งเกินกำลังที่พวกเราจะแบกรับไหว” เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า “พวกเจ้าตั้งใจจะพูดเหมือนอย่างกลุ่มชนแห่งคัมภีร์ทั้งสองก่อนหน้าพวกเจ้าที่กล่าวว่า ‘เราได้ยินแล้วแต่เราฝ่าฝืน’ กระนั้นหรือ? ทว่าพวกเจ้าจงกล่าวว่า ‘เราได้ยินแล้วและเราเชื่อฟังแล้ว ขอพระองค์ทรงอภัยโทษด้วยเถิด โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา และการกลับไปสู่พระองค์เท่านั้น’” พวกเขากล่าวว่า “เราได้ยินแล้วและเราเชื่อฟังแล้ว ขอพระองค์ทรงอภัยโทษด้วยเถิด โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา และการกลับไปสู่พระองค์เท่านั้น” เมื่อกลุ่มชนได้อ่านทบทวนถ้อยคำดังกล่าวจนคล่องปาก อัลลอฮ์ก็ได้ทรงประทานโองการต่อมาทันทีว่า “เราะสูลได้ศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เขาจากพระเจ้าของเขา และบรรดาผู้ศรัทธาก็เช่นกัน ทุกคนศรัทธาต่ออัลลอฮ์ มะลาอิกะฮ์ของพระองค์ คัมภีร์ของพระองค์ และเราะสูลของพระองค์ โดยกล่าวว่า ‘เรามิได้จำแนกระหว่างเราะสูลคนใดคนหนึ่งของพระองค์’ และพวกเขากล่าวว่า ‘เราได้ยินแล้วและเราเชื่อฟังแล้ว ขอพระองค์ทรงอภัยโทษด้วยเถิด โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา และการกลับไปสู่พระองค์เท่านั้น’” เมื่อพวกเขาได้กระทำเช่นนั้น อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งจึงทรงยกเลิกโองการก่อนหน้านั้น และอัลลอฮ์ผู้ทรงยิ่งใหญ่และทรงเกียรติยศได้ทรงประทานลงมาว่า “อัลลอฮ์จะไม่ทรงมอบหมายภาระแก่ชีวิตใดนอกจากตามความสามารถของมัน มันจะได้รับผลดีจากสิ่งที่มันขวนขวายไว้ และจะได้รับผลร้ายจากสิ่งที่มันได้กระทำไว้ โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา โปรดอย่าเอาผิดกับพวกเราหากพวกเราลืมเลือนหรือผิดพลาด” ท่านนะบีกล่าวว่า “ใช่” “โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา โปรดอย่าวางภาระหนักบนบ่าของพวกเราดังเช่นที่พระองค์ได้ทรงวางบนบรรดาผู้ก่อนหน้าพวกเรา” ท่านนะบีกล่าวว่า “ใช่” “โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา โปรดอย่าให้พวกเราต้องแบกรับสิ่งที่พวกเราไม่มีพลังพอที่จะทนได้” ท่านนะบีกล่าวว่า “ใช่” “โปรดทรงงดโทษแก่พวกเรา ทรงอภัยโทษแก่พวกเรา และทรงเมตตาแก่พวกเรา พระองค์คือผู้คุ้มครองของพวกเรา ดังนั้นโปรดทรงช่วยเหลือพวกเราให้มีชัยชนะเหนือกลุ่มชนผู้ปฏิเสธศรัทธา” ท่านนะบีกล่าวว่า “ใช่”

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ผู้ศรัทธาตอบรับพระบัญชาของอัลลอฮ์ด้วยการเชื่อฟังและขออภัยโทษ

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

เมื่ออัลกุรอาน 2:284 ถูกประทานลงมา บรรดาเศาะฮาบะฮ์รู้สึกว่าเป็นเรื่องหนักและขอให้ท่านนบี ﷺ อธิบาย ท่านสอนพวกเขาให้กล่าวว่า ‘เราได้ยินและเชื่อฟัง’ และขอการอภัยโทษจากอัลลอฮ์ หลังจากนั้น อายะฮ์ 2:285–286 ก็ถูกประทานลงมา พร้อมคำรับรองว่าอัลลอฮ์จะไม่ทรงมอบภาระเกินกำลังแก่ผู้ใด

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
เราได้ยินและเชื่อฟัง

ผู้ศรัทธายอมรับทางนำของอัลลอฮ์และพยายามปฏิบัติตาม

นาสิค

การประทานลงมาภายหลังซึ่งแทนที่ข้อกำหนดก่อนหน้า นักวิชาการอภิปรายเกี่ยวกับคำอธิบายที่แน่ชัดของอายะฮ์เหล่านี้

อัลลอฮ์ไม่ทรงมอบภาระเกินกำลังแก่ผู้ใด

อัลลอฮ์ไม่ทรงกำหนดหน้าที่ที่เกินความสามารถของบุคคล

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักอรรถาธิบายยุคคลาสสิกเน้นว่า เมื่อบรรดาเศาะฮาบะฮ์พบโองการที่รู้สึกว่าหนัก พวกเขาไม่ได้ปฏิเสธ แต่หันไปหาท่านนบี ﷺ และกล่าวแสดงการเชื่อฟังพร้อมขออภัยโทษ อายะฮ์ท้ายซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์เน้นทั้งความรับผิดชอบส่วนบุคคล พระเมตตาของอัลลอฮ์ และความสำคัญของการวิงวอน นักวิชาการอภิปรายความสัมพันธ์ระหว่างอัลกุรอาน 2:284 กับ 2:286 โดยรายงานนี้กล่าวว่าภาระก่อนหน้านั้นถูกยกเลิก มัซฮับซุนนีทั้งสี่ไม่ได้ตีความจากเรื่องนี้ว่าได้รับการยกเว้นหน้าที่ทางศาสนาทั่วไป แต่ยอมรับว่าความรับผิดชอบสัมพันธ์กับความสามารถ และความผิดพลาดหรือการหลงลืมไม่เท่ากับการฝ่าฝืนโดยเจตนา

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. เมื่อข้อกำหนดทางศาสนารู้สึกหนักสำหรับคุณ จงขอคำอธิบายจากผู้รู้แทนการปฏิเสธข้อกำหนดนั้น
  2. ทำให้คำว่า ‘เราได้ยินและเชื่อฟัง’ เป็นรูปธรรม ด้วยการปฏิบัติหน้าที่ข้อหนึ่งที่คุณทราบอยู่แล้วอย่างรอบคอบในวันนี้
  3. เมื่อหลงลืมหรือทำผิด จงขออภัยโทษจากอัลลอฮ์ และแก้ไขความเสียหายเมื่อจำเป็น
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี