Sahih al-Bukhari، حدیث 1795
روایتشده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Musa al-Ash'ari
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَطْحَاءِ وَهُوَ مُنِيخٌ فَقَالَ " أَحَجَجْتَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ بِإِهْلاَلٍ كَإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَحْسَنْتَ. طُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَحِلَّ ". فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ، وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَيْسٍ، فَفَلَتْ رَأْسِي، ثُمَّ أَهْلَلْتُ بِالْحَجِّ. فَكُنْتُ أُفْتِي بِهِ، حَتَّى كَانَ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ أَخَذْنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُنَا بِالتَّمَامِ، وَإِنْ أَخَذْنَا بِقَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ.
محمد بن بشار برای ما حدیث کرد، غندر برای ما حدیث کرد، شعبه از قیس بن مسلم، او از طارق بن شهاب، و او از ابوموسی اشعری رضی الله عنه روایت کرد که گفت: نزد پیامبر ﷺ در بطحاء آمدم در حالی که شتر ایشان زانو زده بود. پرسیدند:
«آیا قصد حج کردهای؟» گفتم: «بله.» فرمودند: «با چه نیتی مُحرم شدهای؟» گفتم: «با همان نیتی که پیامبر ﷺ مُحرم شدند.» فرمودند: «نیکو کردی. خانه خدا را طواف کن و میان صفا و مروه سعی نما، سپس از احرام خارج شو.» پس من خانه خدا را طواف کردم و میان صفا و مروه سعی نمودم، آنگاه نزد زنی از قبیله قیس رفتم که سرم را از شپش پاک کرد. سپس برای حج مُحرم شدم. من بر اساس همین عمل فتوا میدادم تا اینکه در دوران خلافت عمر رضی الله عنه، ایشان فرمودند: «اگر به کتاب خدا عمل کنیم، آن ما را به تکمیل حج امر میکند؛ و اگر به سخن پیامبر ﷺ عمل کنیم، ایشان تا رسیدن قربانی به محل ذبحش از احرام خارج نشدند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوموسی پس از طواف و سعی اجازه داشت از احرام خارج شود و بعداً حج را آغاز کند.
حالت آیینیای که زائر با نیت حج یا عمره وارد آن میشود.
رفتن میان تپههای صفا و مروه بهعنوان بخشی از مناسک زیارت.
حیوان قربانیای که در برخی گونههای حج تقدیم میشود.
عالمان این گزارش را در پیوند با گونههای مختلف حج بررسی میکنند. ابوموسی فرمان پیامبر ﷺ را چنین فهمید که پس از طواف و سعی اجازه دارد از احرام خارج شود و سپس حج را آغاز کند؛ این همان تمتع است. عمر به فرمان قرآن برای کامل بهجا آوردن حج و نیز به این نکته اشاره کرد که پیامبر ﷺ تا رسیدن قربانی به محل خود در احرام ماند. فقیهان با تمایز میان تمتع و قِران، میان این متون سازگاری برقرار میکنند: در تمتع، شخص پس از عمره از احرام خارج میشود و بعداً برای حج دوباره محرم میشود، اما در قِران در حالت احرام میماند. مذاهب فقهی جزئیات احکام و شرایط را بیشتر شرح میدهند.
- پیش از سفر، احکام گونهٔ حجی را که قصد انجامش را دارید بیاموزید.
- اگر در تفسیر اختلافی وجود داشت، از عالمی آگاه بخواهید روایات مرتبط را در کنار هم بررسی کند.
- مناسک را با دقت انجام دهید و خارج شدن از احرام پس از عمره را با کامل کردن حج اشتباه نگیرید.
این روایت صحیح نیز احکام مربوط به خارج شدن از احرام در حج را بررسی میکند.
Sahih al-Bukhari · #1794 (Sahih)این روایت با بحث دربارهٔ زمان مجاز برای خارج شدن زائر از احرام ارتباط دارد.
Sahih al-Bukhari · #1796 (Sahih)این گزارش به همان مجموعه روایات دربارهٔ زیارت و گذار از عمره به حج تعلق دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.