Sahih al-Bukhari، حدیث 4179
روایتشده توسط Al-Miswar ibn Makhrama and Marwan ibn al-Hakam. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Miswar ibn Makhrama and Marwan ibn al-Hakam
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، حِينَ حَدَّثَ هَذَا الْحَدِيثَ،، حَفِظْتُ بَعْضَهُ، وَثَبَّتَنِي مَعْمَرٌ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَمَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، فَلَمَّا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ الْهَدْىَ، وَأَشْعَرَهُ، وَأَحْرَمَ مِنْهَا بِعُمْرَةٍ، وَبَعَثَ عَيْنًا لَهُ مِنْ خُزَاعَةَ، وَسَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى كَانَ بِغَدِيرِ الأَشْطَاطِ، أَتَاهُ عَيْنُهُ قَالَ إِنَّ قُرَيْشًا جَمَعُوا لَكَ جُمُوعًا، وَقَدْ جَمَعُوا لَكَ الأَحَابِيشَ، وَهُمْ مُقَاتِلُوكَ وَصَادُّوكَ عَنِ الْبَيْتِ وَمَانِعُوكَ. فَقَالَ " أَشِيرُوا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَىَّ، أَتَرَوْنَ أَنْ أَمِيلَ إِلَى عِيَالِهِمْ وَذَرَارِيِّ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَصُدُّونَا عَنِ الْبَيْتِ، فَإِنْ يَأْتُونَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَطَعَ عَيْنًا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَإِلاَّ تَرَكْنَاهُمْ مَحْرُوبِينَ ". قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ، خَرَجْتَ عَامِدًا لِهَذَا الْبَيْتِ، لاَ تُرِيدُ قَتْلَ أَحَدٍ وَلاَ حَرْبَ أَحَدٍ، فَتَوَجَّهْ لَهُ، فَمَنْ صَدَّنَا عَنْهُ قَاتَلْنَاهُ. قَالَ " امْضُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ ".
عبدالله بن محمد برای ما حدیث نقل کرد، سفیان برای ما حدیث نقل کرد و گفت: من زهری را شنیدم که این حدیث را روایت میکرد؛ بخشی از آن را حفظ کردم و معمر آن را از عروه بن زبیر، از مسور بن مخرمه و مروان بن حکم تأیید نمود. یکی از آن دو بر روایت دیگری افزود. هر دو گفتند: پیامبر ﷺ در سال حدیبیه همراه با بیش از هزار تن از یارانش حرکت کردند. چون به ذوالحلیفه رسیدند، گردن حیوان قربانی را طوق بستند، آن را نشانهگذاری کردند و از همانجا برای عمره احرام بستند. سپس جاسوسی از قبیله خزاعه فرستادند. پیامبر ﷺ پیش رفتند تا اینکه به غدیر الاشطاط رسیدند. آنگاه جاسوسشان آمد و گفت:
«قریش لشکری انبوه علیه شما گرد آوردهاند و قبایل احابیش را نیز جمع کردهاند؛ آنان قصد جنگ با شما دارند، مانع ورودتان به خانه خدا خواهند شد و شما را بازخواهند داشت.» پیامبر ﷺ فرمودند: «ای مردم! مرا رأی دهید. آیا صلاح میدانید که بر خانواده و فرزندان کسانی که میخواهند ما را از خانه خدا بازدارند، حمله ببریم؟ اگر آنان به سوی ما بیایند، خداوند عزوجل چشمی از مشرکان را نابود کرده است؛ وگرنه آنان را در حالت خوار و ذلیل رها خواهیم کرد.» ابوبکر عرض کرد: «یا رسولالله! شما تنها به قصد زیارت این خانه خارج شدهاید و نه قصد کشتن کسی دارید و نه جنگ با کسی. پس به سوی همان هدف پیش بروید؛ هر کس ما را از خانه باز دارد، با او خواهیم جنگید.» پیامبر ﷺ فرمودند: «به نام الله پیش بروید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ مشورت خواست و راهی مسالمتآمیز برای رفتن به کعبه برگزید.
این رویداد در جریان حرکت به سوی حدیبیه رخ داد. پیامبر ﷺ و یارانش قصد زیارت کعبه را داشتند، اما باخبر شدند که قریش میخواهد مانع ورود آنان شود.
حالت ویژهای که زائر برای عمره یا حج در پیش میگیرد.
حیواناتی که برای قربانی به حرم برده میشدند و با نشانههایی مشخص بودند.
کسی که برای گردآوری اطلاعات درباره اوضاع، جلوتر میرفت.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که رهبر در تصمیمهای مهم با دیگران مشورت میکند، حتی اگر خود مسئولیت تصمیم را بر عهده داشته باشد. نظر ابوبکر بر هدف صلحآمیز این سفر تأکید داشت: مسلمانان میخواستند کعبه را زیارت کنند و تنها در صورتی میجنگیدند که از ورودشان جلوگیری شود. عالمان همچنین از این روایت درمییابند که نیت و عمل باید همراه باشند: پیامبر ﷺ با توکل بر خدا سفر را ادامه داد و هدف زیارت مسالمتآمیز را از نظر دور نداشت.
- پیش از تصمیمهای مهم از افراد درگیر و آگاه مشورت بخواه.
- هدفت را روشن کن و تا وقتی راهی مسالمتآمیز وجود دارد، به جنگ روی نیاور.
- قاطعانه عمل کن، اما به نیت خود وفادار بمان و بر خدا توکل کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.