Sunan Ibn Majah، حدیث 2986
روایتشده توسط Aishah bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah bint Abi Bakr
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَىَّ جُنَاحًا أَنْ لاَ أَطَّوَّفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ . قَالَتْ إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} وَلَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا . إِنَّمَا أُنْزِلَ هَذَا فِي نَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَانُوا إِذَا أَهَلُّوا أَهَلُّوا لِمَنَاةَ فَلاَ يَحِلُّ لَهُمْ أَنْ يَطَّوَّفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا قَدِمُوا مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْحَجِّ ذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَهَا اللَّهُ فَلَعَمْرِي مَا أَتَمَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَجَّ مَنْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، ابواسامه از هشام بن عروه برای ما حدیث کرد، او گفت: پدرم به من خبر داد و گفت: به عایشه گفتم:
«گمان نمیکنم اگر بین صفا و مروه طواف نکنم، گناهی بر من باشد.» عایشه فرمود: «الله میفرماید: {همانا صفا و مروه از شعایر الله هستند؛ پس هر کس حج خانه یا عمره به جا آورد، گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف کند.} [بقره: ۱۵۸] اگر چنان بود که تو میگویی، باید گفته میشد: «گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف نکند.» بلکه این آیه درباره گروهی از انصار نازل شد که در دوران جاهلیت وقتی تلبیه میگفتند، برای بت «منات» تلبیه میکردند و بنابراین طواف بین صفا و مروه را برای خود حلال نمیدانستند. هنگامی که همراه پیامبر ﷺ برای حج آمدند، این موضوع را با ایشان در میان گذاشتند و الله این آیه را نازل فرمود. قسم به جانم! الله عزوجل حج کسی را که بین صفا و مروه طواف (سعی) نکند، کامل نخواهد دانست.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سعی میان صفا و مروه بخشی ثابت از حج است.
گروهی از انصار که هنگام تلبیه منات را میخواندند، گمان میکردند که نباید میان صفا و مروه سعی کنند. هنگامی که این موضوع را در حج با پیامبر ﷺ در میان گذاشتند، آیهٔ ۲:۱۵۸ نازل شد.
آیین رفتوآمد میان تپههای صفا و مروه در حج یا عمره.
ذکری که حاجی در پاسخ به دعوت خداوند برای انجام حج میگوید.
بتی که پیش از اسلام برخی از عربها آن را میپرستیدند.
مفسران کلاسیک، از جمله طبری، سخن عایشه را نقل میکنند: عبارت «گناهی نیست» تردید پیشین انصار را برطرف میکند و سعی را اختیاری نمیسازد. مذاهب فقهی اهل سنت سعی را از مناسک ضروری حج و عمره میدانند، هرچند دربارهٔ دستهبندی فقهی آن و پیامدهای ترک آن اختلاف دارند. این آیات همچنین تأکید میکنند که آیهٔ قرآن باید در بافت خود خوانده شود.
- هرکس حج یا عمره بهجا میآورد، باید طبق احکام مربوط، سعی را در مناسک خود بگنجاند.
- آیات قرآن را با توجه به زمینهٔ نزول و تفسیر عالمان مورد اعتماد بخوانید.
- اگر دربارهٔ یک مناسک تردید دارید، پیش از ترک آن از عالمی آگاه راهنمایی بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.