Sunan Ibn Majah، حدیث 3095
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ كُنْتُ أَفْتِلُ الْقَلاَئِدَ لِهَدْىِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَيُقَلِّدُ هَدْيَهُ ثُمَّ يَبْعَثُ بِهِ ثُمَّ يُقِيمُ لاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُهُ الْمُحْرِمُ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، ابومعاویه برای ما از اعمش، از ابراهیم، از اسود و او از عایشه همسر پیامبر ﷺ روایت کرد که گفت:
«من ریسمانهای گردنبند حیوانات قربانی (هدی) پیامبر ﷺ را میتافتتم. سپس ایشان آن گردنبندها را بر گردن حیوانات قربانی خود میانداختند و آنها را روانه مکه میکردند، در حالی که خودشان در مدینه میماندند و از هیچیک از کارهایی که مُحرم از آنها پرهیز میکند، دوری نمیجستند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که حیوان قربانی را میفرستد، لازم نیست خود وارد احرام شود.
آرایههایی که به گردن حیوان قربانی میبستند تا نشان دهند برای قربانی در نظر گرفته شده است.
حیوان قربانیای که برای مناسک حج به محدودهٔ حرم مکه برده میشود.
حالت ویژهٔ عبادی برای حج یا عمره که احکام و محدودیتهای مشخصی دارد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که کسی که حیوان قربانی را به مکه میفرستد اما خود در خانه میماند، صرفاً بهسبب این کار وارد احرام نمیشود و لازم نیست محدودیتهای احرام را رعایت کند. این حدیث دلیلی روشن بر تفاوت میان حیوان قربانی و حالت عبادیِ فرستنده است. مذاهب فقهی این اصل را پذیرفتهاند؛ جزئیات نشانهگذاری و فرستادن حیوانات قربانی در بابهای حج و قربانی بررسی میشود.
- میان فرستادن حیوان قربانی و واردشدن خود به احرام تفاوت بگذارید.
- پیش از تطبیق احکام حج بر وضعیت خود، آنها را از روایتهای معتبر بیاموزید.
- هنگام هماهنگی برای قربانی، دربارهٔ مقصد و نحوهٔ انجام آن توافقهای روشنی داشته باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.