Sunan Ibn Majah، حدیث 3545
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَحَرَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ حَتَّى كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَلاَ يَفْعَلُهُ . قَالَتْ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَجَلَسَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلِي فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلِي أَوِ الَّذِي عِنْدَ رِجْلِي لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ . قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ . قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ . قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ " . قَالَتْ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " وَاللَّهِ يَا عَائِشَةُ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ " . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ قَالَ " لاَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِيَ اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ مِنْهُ شَرًّا " . فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، عبدالله بن نمیر از هشام، او از پدرش، و او از عایشه روایت نمود که گفت:
«مردی یهودی از قبیله بنیزریق به نام لبید بن اعصم، پیامبر ﷺ را سحر کرد، تا جایی که پیامبر ﷺ گمان میکرد کاری را انجام داده است در حالی که واقعاً آن را انجام نداده بود.» عایشه گفت: «تا اینکه یک روز یا یک شب، رسول خدا ﷺ دعا کرد، سپس دوباره دعا کرد و باز هم دعا نمود. آنگاه فرمود: "ای عایشه! آیا میدانی که الله در مورد آنچه از او پرسیده بودم، مرا آگاه ساخت؟ دو مرد نزد من آمدند؛ یکی کنار سرم نشست و دیگری کنار پایم. آنکه کنار سرم بود به آنکه کنار پایم بود گفت -یا آنکه کنار پایم بود به آنکه کنار سرم بود گفت-: "درد این مرد چیست؟" پاسخ داد: "سحر شده است." پرسید: "چه کسی او را سحر کرده؟" گفت: "لبید بن اعصم." پرسید: "با چه چیزی؟" گفت: "با شانه، موهای گیر کرده در آن و غلاف گل نر خرما." پرسید: "آن کجاست؟" گفت: "در چاه ذیاروان."» عایشه گفت: «سپس پیامبر ﷺ همراه گروهی از یارانش به آنجا رفتند و پس از بازگشت فرمودند: "به الله سوگند ای عایشه! گویی آب آن مانند حنای خیسانده بود و درختان خرمایش همچون سرهای شیاطین بودند."» عایشه گفت: «عرض کردم: "ای رسول خدا! چرا آن را نسوزاندید؟" فرمودند: "نه، اما من را الله شفا داده است و دوست نداشتم که به این سبب شرّی در میان مردم برانگیزم."» سپس دستور دادند و آن چاه پر شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله پیامبر ﷺ را شفا داد و نگذاشت این ماجرا موجب آشوب شود.
این روایت لَبید بن اَعصَم را کسی معرفی میکند که پیامبر ﷺ را جادو کرد و توضیح میدهد که چگونه الله او را از این ماجرا آگاه ساخت و شفایش داد.
آسیبدیده از سِحر؛ نوعی جادوی حرام.
پوششهایی که گلآذین نخل نر را در بر میگیرند.
نام چاهی که شیء یادشده در آن پنهان شده بود.
دانشمندان کلاسیک این روایت را دلیلی میدانند بر اینکه سِحر میتواند آزمونی باشد، اما تنها به اذن الله، و اینکه الله شفا میبخشد. آنان تأکید میکنند که این آسیب به وحی و امانتداری پیامبر در ابلاغ پیام صدمهای نزد. پیامبر ﷺ بر آن شد که ماجرا را در ملأعام به تنش نکشاند؛ دانشمندان از این رفتار اهمیت جلوگیری از آسیب و آشوب بیشتر را برداشت کردهاند. این حدیث مجوز اتهامزنی یا اقدام خودسرانه نیست.
- هنگام ترس یا بیماری، از الله یاری بخواهید و برای درمان از راههای مجاز بهره بگیرید.
- بدون دلیل معتبر کسی را به سِحر متهم نکنید؛ از غیبت و اقدام خودسرانه بپرهیزید.
- اگر نزاعی در آستانهٔ گسترش است، راهی را برگزینید که از آسیب و آشوب غیرضروری جلوگیری کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.