کتاب دعاها · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 851

روایت‌شده توسط Sa'd ibn Abi Waqqas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب دعاها
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Sa'd ibn Abi Waqqas

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الْحُكَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ الْقُرَشِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ الْحُكَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا ‏.‏ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ رُمْحٍ فِي رِوَايَتِهِ ‏"‏ مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ وَأَنَا أَشْهَدُ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ قُتَيْبَةُ قَوْلَهُ وَأَنَا ‏.‏

ترجمه

محمد بن رُمح به ما حدیث کرد و گفت: لیث از حکیم بن عبدالله بن قیس قرشی به ما خبر داد؛ و (در سندی دیگر) قتیبة بن سعید به ما حدیث کرد و گفت: لیث از حکیم بن عبدالله، او از عامر بن سعد بن ابی‌وقاص، او از سعد بن ابی‌وقاص، و او از رسول الله ﷺ روایت کرده است که فرمودند:

«هر کس هنگام شنیدن صدای مؤذن بگوید: “شهادت می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست، یکتاست و شریکی ندارد، و محمد بنده و فرستاده اوست. به الله به عنوان پروردگار، به محمد به عنوان فرستاده و به اسلام به عنوان دین خرسندم”، گناهانش آمرزیده شود.» ابن رُمح در روایت خود گفته است: «هر کس هنگام شنیدن صدای مؤذن بگوید: “و من شهادت می‌دهم...”»، اما قتیبه عبارت «و من» را ذکر نکرده است.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

هر کس پس از اذان شهادتین را بر زبان آورد، آمرزیده می‌شود.

توضیح واژه‌های دشوار
مؤذن

کسی که اذان، یعنی دعوت به نماز، را می‌گوید.

بی‌شریک

الله یگانه معبود است و در الوهیت خود هیچ شریکی ندارد.

خشنود بودن از

اسلام را با یقین پذیرفتن و الله را پروردگار و محمد ﷺ را پیامبر دانستن.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت نتیجه گرفته‌اند که گفتن این عبارت‌ها هنگام شنیدن اذان مستحب است. نقل‌های گوناگون در افزودن عبارت «و من گواهی می‌دهم» تفاوت دارند؛ این عبارت در روایت ابن رُمح آمده، اما در روایت قُتیبه نیست. این ذکر، پاسخ به دعوت نماز را با تأیید توحید، رسالت محمد ﷺ و پذیرش اسلام پیوند می‌دهد. آمرزشی که وعده داده شده، انگیزه‌ای برای ایمان صادقانه و ذکر الله است، نه مجوزی برای بی‌اعتنایی به گناهان.

درس‌هایی برای امروز
  1. هنگام شنیدن اذان لحظه‌ای درنگ کن و این شهادت را آگاهانه بر زبان آور.
  2. در معنای توحید تأمل کن و باور خود را به پروردگاری الله و اسلام به‌عنوان راه زندگی‌ات تازه ساز.
  3. از الله آمرزش بخواه و این درخواست را با توبه صادقانه و دوری از گناهان همراه کن.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.