Jami at-Tirmidhi، حدیث 178
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَمُرَةَ وَأَبِي قَتَادَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَيُرْوَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَالَ فِي الرَّجُلِ يَنْسَى الصَّلاَةَ قَالَ يُصَلِّيهَا مَتَى مَا ذَكَرَهَا فِي وَقْتٍ أَوْ فِي غَيْرِ وَقْتٍ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ وَإِسْحَاقَ . وَيُرْوَى عَنْ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّهُ نَامَ عَنْ صَلاَةِ الْعَصْرِ فَاسْتَيْقَظَ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ . وَقَدْ ذَهَبَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِلَى هَذَا وَأَمَّا أَصْحَابُنَا فَذَهَبُوا إِلَى قَوْلِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ .
قتیبه و بشر بن معاذ به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: ابوعوانه از قتاده، و او از انس بن مالک برایمان حدیث کرد که رسول الله ﷺ فرمودند:
«هر کس نمازی را فراموش کند، چون به یاد آورد آن را بگزارد.» در این باب از سمره و ابوقتاده نیز روایت شده است. ابوعیسی میگوید: حدیث انس، حسن و صحیح است. از علی بن ابیطالب روایت شده که درباره کسی که نماز را فراموش میکند فرمود: «هرگاه آن را به یاد آورد، چه در وقت باشد و چه خارج از وقت، آن را بگزارد.» این قول شافعی، احمد بن حنبل و اسحاق است. از ابوبکره روایت شده که در نماز عصر خوابش برد و هنگام غروب آفتاب بیدار شد، اما تا زمانی که خورشید کاملاً غروب نکرد، نماز نخواند. گروهی از اهل کوفه به همین رأی گرایش دارند، ولی اصحاب ما (حنفیها) بر اساس قول علی بن ابیطالب رضی الله عنه فتوا دادهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس نمازی را فراموش کند، باید بهمحض آنکه به یادش آمد آن را بخواند.
عبادتی آیینی که مسلمانان در زمانهای معین بهجا میآورند.
بهمحض آنکه شخص متوجه شود نمازی را از روی فراموشی نخوانده است.
علی بن ابیطالب توضیح داد که نمازِ فراموششده باید فوراً، چه در وقت معمول آن و چه بیرون از آن وقت، بهجا آورده شود. ترمذی نقل میکند که این دیدگاهِ شافعی، احمد بن حنبل و اسحاق است و عالمان او نیز همین نظر را پذیرفتهاند. این روایت درباره فراموشی است و بهتنهایی همه احکامِ نمازِ عمداً ترکشده را بیان نمیکند.
- اگر متوجه شدی نمازی را از روی فراموشی نخواندهای، بهمحض آنکه به یادش آمد آن را بهجا آور.
- نگذار شرمندگی یا تأخیر مانع شود که نمازِ فوتشده را بخوانی.
- برای خواندن نمازها در وقت خود از یادآورها و برنامهای منظم استفاده کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.