Jami at-Tirmidhi، حدیث 176
روایتشده توسط Abu Dharr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَصْرِيُّآن را به الترمذي روایت کرد
- 2جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ
- 3أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ
- 4عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ
- 5أَبِي ذَرٍّ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ أُمَرَاءُ يَكُونُونَ بَعْدِي يُمِيتُونَ الصَّلاَةَ فَصَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ صُلِّيَتْ لِوَقْتِهَا كَانَتْ لَكَ نَافِلَةً وَإِلاَّ كُنْتَ قَدْ أَحْرَزْتَ صَلاَتَكَ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي ذَرٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ الصَّلاَةَ لِمِيقَاتِهَا إِذَا أَخَّرَهَا الإِمَامُ ثُمَّ يُصَلِّي مَعَ الإِمَامِ وَالصَّلاَةُ الأُولَى هِيَ الْمَكْتُوبَةُ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ . وَأَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ حَبِيبٍ .
محمد بن موسی بصری به ما حدیث کرد، جعفر بن سلیمان ضبعی به ما حدیث کرد، از ابوعمران جونى، از عبدالله بن صامت، از ابوذر که گفت: پیامبر ﷺ فرمودند:
«اى ابوذر! پس از من امیرانى خواهند آمد که نماز را مىمیرانند (یعنى وقت آن را ضایع مىکنند)، پس تو نماز را در وقتش بخوان. اگر با آنان نماز در وقتش خوانده شد، براى تو نافله خواهد بود؛ وگرنه تو نمازت را محفوظ و ادا کردهاى.» در این باب از عبدالله بن مسعود و عباده بن صامت نیز روایت آمده است. ابوعیسى گوید: حدیث ابوذر حسن است. این قول بیش از یک تن از اهل علم است که مستحب مىدانند مرد نماز را در میقات (وقت معین) آن بخواند اگر امام آن را به تأخیر انداخت، سپس با امام نماز بخواند؛ و نزد بیشتر اهل علم، نماز اول همان فریضه محسوب مىشود. نام ابوعمران جونى، عبدالملک بن حبیب است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابتدا نماز را در وقت خود بخوانید و اگر امام آن را به تأخیر انداخت، سپس همراه او نماز بگزارید.
تعبیری مجازی برای سهلانگاری در نماز یا به تأخیر انداختن آن تا خارج از وقت مقرر است.
نمازی افزون بر نماز واجب که جایگزین آن نمیشود.
نماز واجب را در وقت خود خواندن تا انجام آن به رفتار بعدی امام وابسته نباشد.
ترمذی نقل میکند که شماری از عالمان توصیه کردهاند اگر امام نماز را به تأخیر انداخت، نماز واجب در وقت مقرر خوانده شود و سپس نمازگزار با او نیز نماز بخواند. به نظر بیشتر عالمان، نماز نخست همان نماز واجب و نماز بعدی مستحبی است. بنابراین، این روایت هم بر رعایت وقت نماز تأکید میکند و هم بر حفظ نماز جماعت.
- کارهای روزانهات را طوری برنامهریزی کن که نمازهای واجب را در وقت مقرر بخوانی.
- اگر امام نماز را به تأخیر انداخت، نماز را در وقت خود بخوان و سپس دربارهٔ شرکت در نماز جماعت، توصیهٔ عالمان صلاحیتدار را دنبال کن.
- برای نماز جماعت ارزش قائل باش، اما اجازه نده تأخیر امام تو را از وظیفهٔ نماز خواندن در وقت خود بازدارد.
این روایت نیز دربارهٔ رعایت وقتهای مقرر نماز است.
Jami' at-Tirmidhi · #175 (Sahih)بر جدی بودن از دست دادن نماز عصر تأکید میکند و با دعوت به خواندن نمازها در وقت خود پیوند دارد.
Sahih al-Bukhari · #521 (Sahih)این روایت به تأخیر انداختن نماز از سوی امام و مسئولیت جدی گرفتن وقت نماز میپردازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.