Jami at-Tirmidhi، حدیث 591
روایتشده توسط Mu'adh ibn Jabal. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Mu'adh ibn Jabal
روایت
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُونُسَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هُبَيْرَةَ بْنِ يَرِيمَ، عَنْ عَلِيٍّ، وَعَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالاَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَتَى أَحَدُكُمُ الصَّلاَةَ وَالإِمَامُ عَلَى حَالٍ فَلْيَصْنَعْ كَمَا يَصْنَعُ الإِمَامُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ إِلاَّ مَا رُوِيَ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ . قَالُوا إِذَا جَاءَ الرَّجُلُ وَالإِمَامُ سَاجِدٌ فَلْيَسْجُدْ وَلاَ تُجْزِئُهُ تِلْكَ الرَّكْعَةُ إِذَا فَاتَهُ الرُّكُوعُ مَعَ الإِمَامِ وَاخْتَارَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْ يَسْجُدَ مَعَ الإِمَامِ وَذَكَرَ عَنْ بَعْضِهِمْ فَقَالَ لَعَلَّهُ لاَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فِي تِلْكَ السَّجْدَةِ حَتَّى يُغْفَرَ لَهُ .
هشام بن یونس کوفی به ما حدیث کرد، محاربی به ما حدیث کرد، از حجاج بن ارطاة، از ابواسحاق، از هبیره بن یریم، از علی، و از عمرو بن مرّه، از ابن ابی لیلی، از معاذ بن جبل؛ هر دو گفتند: پیامبر ﷺ فرمودند:
«هرگاه یکی از شما به نماز برسد و امام در حالتی باشد، همان کاری را بکند که امام انجام میدهد.» ابوعیسی میگوید: این حدیث غریب است و نمیدانیم کسی آن را با این سند روایت کرده باشد جز از همین طریق. و عمل اهل علم بر همین است. آنان گفتهاند: اگر مردی بیاید و امام در حال سجده باشد، باید سجده کند، اما اگر رکوع را با امام از دست داده باشد، آن سجده به عنوان یک رکعت برای او کافی نیست. عبدالله بن مبارک ترجیح داد که با امام سجده کند و از برخی نقل کرد که گفتند: «شاید سرش را از آن سجده بلند نکند تا اینکه آمرزیده شود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس دیرتر به نماز جماعت برسد، در همان حالتی که امام است از او پیروی میکند.
کسی که نماز جماعت را اقامه و رهبری میکند.
خمشدن در نماز.
به خاک افتادن، بهگونهای که پیشانی به زمین برسد.
ترمذی نقل میکند که اهل دانش به این دستور عمل میکردند: هرکس امام را در یکی از حالتهای نماز بیابد، در همان حالت به او اقتدا کند. اگر کسی وقتی برسد که امام در حال سجده است، با او سجده میکند؛ اما آن رکعت برایش به شمار نمیآید، مگر آنکه رکوع را همراه امام درک کرده باشد. ابن مبارک ترجیح میداد که شخص با امام سجده کند، حتی اگر آن رکعت را بعداً جبران نکند. بنابراین، روایت بر پیروی از امام تأکید میکند، درحالیکه به شمار آمدن رکعت به درک رکوع بستگی دارد.
- آرام به نماز جماعت بپیوند و بیدرنگ همان حالتی را بگیر که امام در آن است.
- اگر امام را در سجده یافتی، با او سجده کن، هرچند آن رکعت برایت به شمار نیاید.
- در نماز جماعت از امام پیروی کن و پس از سلام او رکعتهای ازدسترفته را بهجا آور.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.