Sahih al-Bukhari, hadith 112
Isinalaysay ni Abu Huraira. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Mula kay al‑Bukhari pabalik kay Abu Hurayra
- 1Abu Nu'aym al‑Fadl ibn Dukaynisinalaysay ito kay al‑Bukhariأَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ
- 2Shaybanشَيْبَانُ
- 3Yahyaيَحْيَى
- 4Abu Salamaأَبِي سَلَمَةَ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ خُزَاعَةَ، قَتَلُوا رَجُلاً مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ، فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ، فَخَطَبَ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ ـ أَوِ الْفِيلَ شَكَّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ـ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُؤْمِنِينَ، أَلاَ وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلاَ تَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدِي أَلاَ وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، أَلاَ وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ، لاَ يُخْتَلَى شَوْكُهَا، وَلاَ يُعْضَدُ شَجَرُهَا، وَلاَ تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلاَّ لِمُنْشِدٍ، فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ، وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ ". فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " اكْتُبُوا لأَبِي فُلاَنٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلاَّ الإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ الإِذْخِرَ، إِلاَّ الإِذْخِرَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ. فَقِيلَ لأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَىُّ شَىْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ.
Ikinuwento ni Abu Huraira: Noong taon ng Pagkakasakop sa Mecca, ang tribong Khuza'a ay pumatay ng isang lalaki mula sa tribong Bani Laith bilang paghihiganti sa isa sa kanilang mga kasamahan na napatay nila. Nabalitaan ito ng Propeta ﷺ, kaya't sumakay siya sa kanyang sasakyang hayop at nagtalumpati sa mga tao. Sinabi niya:
"Tunay na ipinagbawal ng Allah ang karahasan sa Mecca — o ang elepante (nag-alinlangan si Abu Abdullah) — at pinapangibabaw Niya ang Kanyang Sugo ﷺ at ang mga mananampalataya laban sa mga tumutol. Alamin ninyo! Ang Mecca ay hindi ginawang halal para sa sinuman bago ako, at hindi rin ito gagawing halal para sa sinuman pagkatapos ko. Ito ay ginawang halal lamang para sa akin sa loob ng ilang oras sa araw na iyon. Alamin ninyo! Sa oras na ito, ang Mecca ay banal; bawal putulin ang mga tinik nito, bawal tabasin ang mga puno nito, at bawal pulutin ang anumang nalaglag maliban na lang kung may maghahanap ng may-ari nito. At kung mayroong mapatay, ang pamilya ng biktima ay may karapatang pumili sa dalawa: bayad-dugo (diyya) o paghihiganti (pagpatay sa mamamatay)." Pagkatapos ay lumapit ang isang lalaki mula sa Yemen at nagsabi: "Isulat mo ito para sa akin, O Sugo ng Allah ﷺ." Sumagot ang Propeta ﷺ: "Isulat ninyo ito para kay Abu Fulan." Ngunit may isang lalaki mula sa Quraysh na nagsabi: "Maliban na lang ang Idhkhir, O Sugo ng Allah ﷺ, dahil ginagamit namin ito sa aming mga bahay at libingan." Kaya't sinabi ng Propeta ﷺ: "Maliban na lang ang Idhkhir, maliban na lang ang Idhkhir." Sinabi ni Abu Abdullah na ang salitang 'yuqadu' ay binibigkas gamit ang letrang Qaf. Nang tanungin si Abu Abdullah kung ano ang isinulat para sa lalaking iyon, sinabi niyang isinulat nila ang buong talumpating ito.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Pinagtibay ng Propeta ﷺ ang kabanalan ng Makkah at ipinagpasulat ang kanyang sermon.
Noong taon ng Pananakop sa Makkah, pinatay ng isang lalaki mula sa Khuza'ah ang isang lalaki mula sa Banu Laith bilang paghihiganti sa isang kababayan niya. Dahil dito, nagsermon ang Propeta ﷺ tungkol sa kabanalan ng Makkah at ipinagpasulat iyon sa kahilingan ng isang lalaking mula sa Yemen.
Salaping kabayaran na ibinibigay sa mga kaanak ng taong napatay.
Isang legal na hatol kung saan pinarurusahan ang salarin ayon sa mga tuntunin para sa pagkamatay ng biktima.
Bagay na natagpuan sa pampublikong lugar at kailangang ipahayag upang maibalik ito sa may-ari.
Hinuha ng mga iskolar mula rito na may natatanging katayuang banal ang Makkah: hindi dapat sirain ang mga halaman at puno nito, at kailangang ipahayag ang mga napulot na bagay. Ipinakikita ng eksepsiyon para sa damong idhkhir na maaaring isaalang-alang sa mga tuntunin ang malinaw na praktikal na pangangailangan. Ipinakikita rin ng salaysay ang kahalagahan ng pagsulat upang mapangalagaan ang kaalaman. Sa pagpatay, kabilang sa mga karapatan ng mga kaanak ng biktima ang diyah o qisas, ngunit ang pagpapatupad sa mga ito ay saklaw ng mga tuntunin at kapangyarihan ng batas Islamiko, hindi ng pansariling paghihiganti.
- Isulat nang maingat ang mahalagang kaalaman at ipasa ito nang mapagkakatiwalaan upang matuto rin ang iba.
- Igalang ang kabanalan ng Makkah at iwasang pinsalain ang kalikasan at mga ari-arian sa loob ng banal na lugar.
- Ipaubaya sa makatarungang proseso ang mga alitan tungkol sa pagpatay; huwag maghiganti sa sariling paraan.
Tumutukoy rin ang salaysay na ito sa pagpapasa ng kaalaman at binabanggit na maraming hadith mula sa Propeta ﷺ ang iningatan at isinalaysay ni Abu Hurayrah.
Sahih al-Bukhari · #111 (Sahih)Ikinukuwento ni Ali ang mga isinulat niya mula sa Propeta ﷺ. Kasama ng salaysay na ito, pinagtitibay nito na kinikilalang paraan ng pangangalaga ang pagtatala ng kaalaman.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.