Sahih al-Bukhari, hadith 2347
Isinalaysay ni Rafi ibn Khadij. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Rafi ibn Khadij
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمَّاىَ، أَنَّهُمْ كَانُوا يُكْرُونَ الأَرْضَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَا يَنْبُتُ عَلَى الأَرْبِعَاءِ أَوْ شَىْءٍ يَسْتَثْنِيهِ صَاحِبُ الأَرْضِ فَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لِرَافِعٍ فَكَيْفَ هِيَ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ فَقَالَ رَافِعٌ لَيْسَ بِهَا بَأْسٌ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ. وَقَالَ اللَّيْثُ وَكَانَ الَّذِي نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ مَا لَوْ نَظَرَ فِيهِ ذَوُو الْفَهْمِ بِالْحَلاَلِ وَالْحَرَامِ لَمْ يُجِيزُوهُ، لِمَا فِيهِ مِنَ الْمُخَاطَرَةِ.
Ibinigay sa amin ni Amr bin Khalid, ibinigay sa amin ni Al-Laith, mula kay Rabi'ah bin Abi Abdur-Rahman, mula kay Hanzalah bin Qais, mula kay Rafi' bin Khadij, na nagsabi: Ikinuwento sa akin ng aking dalawang tiyuhin na noong panahon ng Propeta ﷺ ay karaniwan nilang pinauupahan ang lupa kapalit ng ani sa mga pampang ng ilog o anumang bahagi ng ani na itinakda ng may-ari ng lupa. Ngunit ipinagbawal ito ng Propeta ﷺ. Kaya't tinanong ko si Rafi', 'Paano naman kung dinar at dirham ang gamit?' Sumagot si Rafi', 'Walang masama sa paggamit ng dinar at dirham.' At sinabi ni Al-Laith: 'Ang dahilan kung bakit ipinagbawal ang gawaing iyon ay dahil kung susuriin ito ng mga taong may kaalaman sa halal at haram, hindi nila ito papayagan dahil sa malaking panganib at kawalan ng kasiguraduhan na nakapaloob dito.'
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Ang nakapirming upa sa salapi ay pumipigil na umasa ang upa sa hindi tiyak na ani.
Pagbibigay sa iba ng karapatang gumamit ng lupa kapalit ng napagkasunduang bayad.
Magtabi ng isang bahagi ng lupa o ani para sa may-ari.
Mga baryang ginto at pilak; dito, tumutukoy ang mga ito sa nakapirming halaga ng salapi.
Hinuha ng mga iskolar mula rito na ipinagbabawal ang upa sa lupa kung nakasalalay ang bayad sa isang takdang bahagi ng lupa o sa hindi tiyak na ani, dahil maaaring maging di-makatarungan ang hatian kapag pumalya ang pananim o nagkakaiba ang dami ng ani. Pinahihintulutan ang halagang salaping itinakda nang maaga. Tinatalakay ng mga paaralang pangfiqh ang mga tiyak na anyo ng pagpapaupa ng lupang sakahan batay sa iba pang mga salaysay at kondisyon. Ang diwa nito ay dapat malinaw ang kabayaran at walang labis na kawalang-katiyakan.
- Itakda nang malinaw at patiuna ang kabayaran sa kasunduan sa upa upang malaman ng magkabilang panig ang kanilang pananagutan.
- Huwag iatas ang bayad mula sa isang takdang bahagi ng lupa o sa di-tiyak na ani kung magdudulot ito ng di-pantay na panganib sa isang panig.
- Tiyaking malinaw at makatarungan ang mga kondisyon ng kontrata sa pagsasaka para sa may-ari at umuupa.
Tinutukoy rin ng salaysay na ito ni Rafi ibn Khadij ang pagbabawal sa ilang anyo ng pagpapaupa ng lupa at tumutulong itong maunawaan ang babala laban sa di-tiyak na hatian ng ani.
Sahih al-Bukhari · #2345 (Sahih)Inilalarawan ng salaysay ni Ibn Umar ang pagpapaupa ng lupang sakahan noong panahon ng Propeta ﷺ at, kasama ng hadith na ito, nagbibigay ito ng konteksto sa mga tuntunin tungkol sa kabayaran at ani.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.