Sahih al-Bukhari, hadith 2468
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} فَحَجَجْتُ مَعَهُ فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ، فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ، فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنَ الإِدَاوَةِ، فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ لَهُمَا {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ} فَقَالَ وَاعَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ، ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ، فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهْىَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الأَمْرِ وَغَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي، فَرَاجَعَتْنِي، فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي، فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ. فَأَفْزَعَنِي، فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ. ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي، فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَىْ حَفْصَةُ، أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ. فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ، أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِينَ لاَ تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً، فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا، وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ. وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ. قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ، بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ، طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ. قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي، فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا، فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ، فَإِذَا هِيَ تَبْكِي. قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ. فَخَرَجْتُ، فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ، فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ، فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ خَرَجَ، فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ، فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ، فَذَكَرَ مِثْلَهُ، فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ. فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَذَكَرَ مِثْلَهُ، فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا، فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ، فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ، مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَىَّ، فَقَالَ " لاَ ". ثُمَّ قُلْتُ ـ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَذَكَرَهُ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ، فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ. فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا، وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ، وَكَانَ مُتَّكِئًا. فَقَالَ " أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي. فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ، وَكَانَ قَدْ قَالَ " مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ". مِنْ شِدَّةِ مَوْجَدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ. فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا، فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً، أَعُدُّهَا عَدًّا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ". وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ، فَقَالَ " إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا، وَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ". قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ. ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَالَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ} إِلَى قَوْلِهِ { عَظِيمًا} ". قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ. ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ، فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ.
Ibinigay sa amin ni Yahya bin Bukair, ibinigay sa amin ni Al-Layth, mula kay Uqail, mula kay Ibn Shihab, na nagsabi: Ibinulong sa akin ni Ubaidullah bin Abdullah bin Abi Thawr, mula kay Abdullah bin Abbas — radiyallahu anhuma — na nagsabi: Hindi ako nagsawa na nais kong tanungin si Umar — radiyallahu anhu — tungkol sa dalawang asawa ng Propeta ﷺ na pinagwikaan ng Allah: {Kung kayo ay magsisisi sa Allah, tunay na ang inyong mga puso ay lumihis}. Kasama ko siyang nag-Hajj, at siya ay lumihis upang tumugon sa tawag ng kalikasan, at sumama ako sa kanya dala ang isang sisidlan ng tubig. Nang bumalik siya, binuhusan ko ng tubig ang kanyang mga kamay mula sa sisidlan at siya ay nag-wudu. Sinabi ko, 'O Amir ng mga Mananampalataya! Sino ang dalawang babae mula sa mga asawa ng Propeta ﷺ na sinabihan ng Allah: {Kung kayo ay magsisisi sa Allah}? Sumagot siya, 'Nakapagtataka ang iyong tanong, O Ibn Abbas! Sila ay sina Aisha at Hafsa.' Pagkatapos ay ipinagpatuloy ni Umar ang kwento at sinabi: 'Ako at ang aking kapitbahay na Ansari mula sa Bani Umaiya bin Zaid, na nakatira sa Awali ng Medina, ay nagpapalit-palitan sa pagbisita sa Propeta ﷺ. Siya ay pupunta sa isang araw, at ako naman sa susunod na araw. Kapag ako ang pumupunta, dinadala ko sa kanya ang balita ng araw na iyon tungkol sa mga utos at iba pang bagay, at kapag siya ang pumupunta, ginagawa rin niya ang katulad para sa akin. Kami, ang mga Quraysh, ay karaniwang may kapangyarihan sa aming mga asawa, ngunit nang makarating kami sa mga Ansar, napansin namin na ang kanilang mga kababaihan ay may mas malaking impluwensya sa kanilang mga asawa, kaya't sinimulan ng aming mga asawa na gayahin ang ugali ng mga kababaihang Ansar. Minsan, sigawan ko ang aking asawa at sinagot niya ako pabalik, at ayoko ito. Sinabi niya,
"Bakit mo kinaiinisan na sagutin kita? Sa pamamagitan ng Allah, ang mga asawa ng Propeta ﷺ ay sumasagot sa kanya, at ang ilan sa kanila ay hindi nakikipag-usap sa kanya maghapon hanggang gabi." Natakot ako sa kanyang sinabi at sinabi ko, "Celaká ang sinuman sa kanila na gumagawa nito." Pagkatapos ay nagsuot ako ng damit at pumunta kay Hafsa at tinanong siya, "Mayroon ba sa inyo na nagpapagalit sa Rasulallah ﷺ maghapon hanggang gabi?" Sumagot siya ng oo. Sinabi ko, "Siya ay wasak at talo! Hindi ba siya natatakot na magalit ang Allah dahil sa galit ng Kanyang Rasul ﷺ at siya ay mapapahamak? Huwag kang humingi ng maraming bagay sa Rasulallah ﷺ, huwag kang sasagot sa kanya, at huwag mong iiwan siya. Humingi ka sa akin ng anumang gusto mo, at huwag kang padadaya na gayahin ang iyong kapitbahay (si Aisha), sapagkat siya ay mas maganda at mas mahal sa Rasulallah ﷺ." Noong panahong iyon, may tsismis na ang Ghassan ay naghahanda ng kanilang mga kabayo upang lusubin tayo. Ang aking kasama ay pumunta sa Propeta ﷺ sa kanyang turnong araw, at bumalik sa gabi at kumatok nang malakas sa aking pinto, tinatanong kung natutulog na ako. Nagulat ako at lumabas sa kanya. Sinabi niyang may nangyaring malaking bagay. Tinanong ko siya, "Ano ito? Dumating na ba ang Ghassan?" Sumagot siya na hindi, ngunit mas malala at mas seryoso pa rito, at idinagdag na diniborsyo ng Rasulallah ﷺ ang lahat ng kanyang mga asawa. Sinabi ko, "Wasak at talo si Hafsa! Inaasahan ko na mangyayari ito balang araw." Kaya't nagsuot ako ng damit at nanalangin ng Fajr kasama ang Propeta ﷺ. Pagkatapos ay pumasok ang Propeta ﷺ sa isang silid sa itaas at nanatili doon nang mag-isa. Pumunta ako kay Hafsa at nakita siyang umiiyak. Tinanong ko siya, "Bakit ka umiiyak? Hindi ba kita binalaan? Diniborsyo ba kayo ng Rasulallah ﷺ?" Sumagot siya, "Hindi ko alam. Nandoon siya sa silid sa itaas." Lumabas ako at pumunta sa mimbar, at nakita ko ang isang grupo ng tao sa paligid nito at ang ilan ay umiiyak. Umupo ako kasama nila sandali, ngunit hindi ko matiis ang sitwasyon. Kaya't pumunta ako sa silid kung nasaan ang Propeta ﷺ at nakiusap sa kanyang itim na alipin: "Maaari mo bang hingin ang pahintulot para kay Umar?" Pumasok ang alipin, nakipag-usap sa Propeta ﷺ at lumabas na nagsasabing, "Binanggit kita sa kanya ngunit hindi siya sumagot." Kaya't bumalik ako at umupo kasama ang mga taong nasa mimbar, ngunit hindi ko na mapigilan ang aking damdamin, kaya't bumalik ako sa alipin at sinabi: "Hingin mo ang pahintulot para kay Umar." Pumasok siya at dinala ang parehong sagot. Nang aalisin na sana ako, tinawag ako ng alipin na nagsasabing, "Pinahintulutan ka na ng Rasulallah ﷺ." Kaya't pumasok ako sa Propeta ﷺ at nakita siyang nakahiga sa isang banig na walang kobre-kama, at ang bakas ng banig ay kitang-kita sa kanyang katawan, at siya ay nakasandal sa unan na yari sa balat na pinalamanan ng hibla ng palma. Binati ko siya at habang nakatayo, sinabi ko: "Diniborsyo mo ba ang iyong mga asawa?" Itinaas niya ang kanyang mga mata sa akin at sumagot, "Hindi." Pagkatapos ay sinabi ko habang nakatayo pa rin, "Makinig ka sa akin, O Rasulallah ﷺ! Kami, ang mga Quraysh, ay dating may kapangyarihan sa aming mga asawa, ngunit nang makarating kami sa mga taong ang kanilang mga asawa ang may kapangyarihan..." Ikinwento ni Umar ang buong pangyayari tungkol sa kanyang asawa. "Dito ay ngumiti ang Propeta ﷺ." Dagdag pa ni Umar, "Sinabi ko, 'Pumunta ako kay Hafsa at sinabi sa kanya: Huwag kang padadaya na gayahin ang iyong kasama (si Aisha) sapagkat siya ay mas maganda at mas mahal sa Propeta.' Ngumiti muli ang Propeta ﷺ. Nang makita ko siyang ngumingiti, umupo ako at tumingin sa paligid ng silid, at sa pamamagitan ng Allah, wala akong nakitang mahalagang bagay kundi tatlong balat. Sinabi ko (sa Rasulallah ﷺ), 'Manalangin ka sa Allah na bigyan Niya ng kasaganahan ang iyong ummah, sapagkat ang Persia at Roma ay binigyan ng kasaganahan at luho ng mundo, kahit na hindi sila sumasamba sa Allah?' Ang Propeta ﷺ ay nakasandal noon (at nang marinig ang aking salita, umupo siya nang tuwid) at sinabi, 'O Ibn Al-Khattab! May pagdududa ka ba (na ang Kabilang Buhay ay mas mabuti kaysa sa mundong ito)? Ang mga taong iyon ay binigyan na ng gantimpala ng kanilang mabubuting gawa sa mundong ito lamang.' Hiniling ko sa Propeta ﷺ, 'Paki-hingi ng kapatawaran sa Allah para sa akin.' Ang Propeta ﷺ ay hindi pumasok sa kanyang mga asawa dahil sa lihim na ibinunyag ni Hafsa kay Aisha, at sinabi niya na hindi siya papasok sa kanila sa loob ng isang buwan dahil sa tindi ng kanyang galit sa kanila nang siya ay sawayin ng Allah. Nang lumipas ang dalawampu't siyam na araw, pumasok ang Propeta ﷺ kay Aisha una sa lahat. Sinabi niya sa kanya, 'Nanumpa ka na hindi ka papasok sa amin sa loob ng isang buwan, at ngayon ay dalawampu't siyam na gabi na lamang ang lumipas, bilang ko ito araw-araw.' Sinabi ng Propeta ﷺ, 'Ang buwan ay dalawampu't siyam na araw din.' Ang buwang iyon ay binubuo ng dalawampu't siyam na araw. Sinabi ni Aisha, 'Nang ibaba ang Ayat ng Pagpili, sinimulan ako ng Propeta ﷺ, na nagsasabi sa akin, "May sasabihin ako sa iyo, ngunit huwag kang magmadaling sumagot hangga't hindi mo nakukunsulta ang iyong mga magulang." Alam ni Aisha na hindi siya payuhan ng kanyang mga magulang na hiwalayan ang Propeta ﷺ. Sinabi ng Propeta ﷺ na sinabi ng Allah: {O Propeta! Sabihin sa iyong mga asawa: Kung ninanais ninyo ang buhay ng mundong ito at ang kanyang karangyaan... halikayo! Bibigyan ko kayo ng provision at pakakawalan kayo nang maayos. Ngunit kung hinahanap ninyo ang Allah at Kanyang Rasul, at ang Tahanan ng Kabilang Buhay, tunay na inihanda ng Allah para sa mga mabubuting tagagawa sa inyo ang dakilang gantimpala.} (33:28). Sinabi ni Aisha, 'Kailangan ko bang kunsultahin ang aking mga magulang tungkol dito? Tunay na pinili ko ang Allah, Kanyang Rasul, at ang Tahanan ng Kabilang Buhay.' Pagkatapos nito, binigyan ng Propeta ﷺ ng pagpipilian ang kanyang iba pang mga asawa at sila ay sumagot din ng katulad ng sinabi ni Aisha.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Isinalaysay ni ‘Umar kung paano pinamunuan ng Propeta ﷺ ang kanyang pamilya at pinili ang Kabilang-Buhay.
Isinalaysay ni ‘Umar ang isang panahong lumayo ang Propeta ﷺ sa kanyang mga asawa matapos ang isang tensiyosong pangyayari at mabunyag ang isang ipinagkatiwalang lihim. Inilalarawan din ng salaysay ang pagkakapahayag ng mga talata ng pagpili sa Qur’an 33:28–29.
Isang payak na silid o espasyong nasa itaas at nakaangat.
Qur’an 33:28–29, kung saan pinapili ang mga asawa ng Propeta ﷺ sa pagitan ng mga kasiyahan sa mundo at ni Allah, ng Kanyang Sugo, at ng Kabilang-Buhay.
Matataas na pook sa labas ng lungsod at mga nayon sa paligid ng Medina.
Mula rito, ipinahihiwatig ng mga klasikong iskolar na dapat harapin nang may karunungan at pagpipigil ang mga hindi pagkakasundo ng mag-asawa, at hindi dapat basta ipagsabi ang mga lihim na impormasyon. Ipinakikita ng mga talata ng pagpili ang natatanging katayuan at pananagutan ng mga asawa ng Propeta ﷺ. Itinuturo rin ng mga iskolar ang payak na pamumuhay ng Propeta ﷺ at ang pansamantalang katangian ng kasaganaan sa mundo. Nililinaw ng bahagi tungkol sa buwan na maaaring 29 o 30 araw ang isang buwang Islamiko.
- Pag-usapan ang mga tensiyon sa tahanan nang mahinahon at may paggalang; huwag hamakin ang isa’t isa o manakit sa pamamagitan ng mabibigat na salita.
- Pangalagaang mabuti ang impormasyong ipinagkatiwala sa iyo at huwag itong ibahagi sa iba nang walang mabuting dahilan.
- Huwag hayaang ari-arian o katayuan ang magtakda kung ano ang mahalaga sa iyo; ituon ang iyong mga pasiya kay Allah at sa Kabilang-Buhay.
Itinatampok din ng salaysay na ito mula sa parehong kabanata ang pangyayaring lumayo ang Propeta ﷺ sa kanyang pamilya.
Sahih al-Bukhari · #2469 (Sahih)Tinutukoy rin ng hadith na ito ang isang panunumpa ng Propeta ﷺ at kaugnay ito ng talakayan tungkol sa pansamantala niyang paglayo.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.