Sahih al-Bukhari, hadith 2730
Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ، وَقَالَ " نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمُ اللَّهُ ". وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ، فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلاَهُ، وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرُهُمْ، هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهَمَتُنَا، وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلاَءَهُمْ، فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ، فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم وَعَامَلَنَا عَلَى الأَمْوَالِ، وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ، لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ ". فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ. قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ. فَأَجْلاَهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنَ الثَّمَرِ مَالاً وَإِبِلاً وَعُرُوضًا، مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَ. رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، اخْتَصَرَهُ.
Ibinabalita sa atin ni Abu Ahmad, ibinalita sa atin ni Muhammad bin Yahya Abu Ghassan al-Kinani, ipinagbalita sa atin ni Malik, mula kay Nafi', mula kay Ibn Umar — radiyallahu anhuma — na nagsabi: Nang punitin ng mga taga-Khaybar ang mga kamay at paa ni Abdullah bin Umar, tumayo si Umar upang magbigay ng khutbah at nagsabi:
"Tunay na ang Rasûlullah ﷺ ay nakipagkasunduan sa mga Hudyo ng Khaybar tungkol sa kanilang mga ari-arian, at sinabi sa kanila: 'Hahayaanan namin kayo hangga't hayaan kayo ni Allah.' At tunay na si Abdullah bin Umar ay pumunta sa kanyang lupain doon at inatake siya sa gabi, kaya napunit ang kanyang mga kamay at paa. Wala tayong iba pang kaaway doon maliban sa kanila; sila ang ating kaaway at tanging sila lamang ang ating pinaghihinalaan. Kaya't nagpasya akong palayasin sila." Nang matiyak ni Umar ang kanyang pasya, lumapit sa kanya ang isa sa mga anak ni Abi al-Huqayq at nagsabi: "O Amir al-Mu'minin, papalayasin mo ba kami samantalang hinayaan tayo ni Muhammad ﷺ na manatili at nakipagkasunduan sa atin tungkol sa mga ari-arian, at itinakda niya ang kondisyong iyon para sa atin?" Sumagot si Umar: "Akala mo ba ay nakalimutan ko ang sabi ng Rasûlullah ﷺ: 'Paano kaya ang iyong kalagayan kapag pinalayas ka sa Khaybar at dadalhin ka ng iyong kamelyo nang gabi-gabi?'" Sumagot ang Hudyo: "Iyon ay biro lamang ni Abul-Qasim." Sinabi ni Umar: "Nagsisinungaling ka, O kaaway ni Allah!" Kaya't pinalayas sila ni Umar at binigyan sila ng halaga ng kanilang mga bunga bilang pera, kamelyo, at iba pang gamit tulad ng mga sintas at tali. Ito ay isinalaysay ni Hammad bin Salamah mula kay Ubaydillah, sa tingin ko ay mula kay Nafi', mula kay Ibn Umar, mula kay Umar, mula sa Nabi ﷺ, sa maikling anyo.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Pinaalis ni Umar ang mga Judio ng Khaybar matapos ang isang pag-atake at binayaran ang halaga ng kanilang mga ari-arian.
Inatake si Abdullah ibn Umar sa gabi habang dumadalaw sa kanyang ari-arian sa Khaybar, at nasugatan ang kanyang mga kamay at paa. Dahil dito, nagpasya si Umar na paalisin ang mga Judiong naninirahan doon. Sa pagpapatupad nito, binanggit niya ang sinabi ng Propeta ﷺ na aalis din sila sa hinaharap, at binayaran niya ang halaga ng kanilang mga bunga at mga gamit.
Isang oasis at sakahang lugar sa hilaga ng Medina.
Atasan ang mga tao na umalis sa isang lugar.
Pagbabayad na katumbas ng halaga ng mga ari-ariang iniiwan ng isang tao.
Tinatalakay ng mga iskolar ang salaysay na ito kaugnay ng mga tuntunin sa mga kasunduan, pamamahala, at katayuan ng lupa. Hinuha nila rito na umiiral ang isang kasunduan ayon sa mga napagkasunduang kondisyon nito, ngunit sa kasong ito ay iniugnay ng Propeta ﷺ ang pananatili ng mga naninirahan sa pahintulot ni Allah. Nagpasya si Umar matapos ang pag-atake kay Abdullah at alinsunod sa naalala niyang pahayag ng Propeta ﷺ; hindi niya pinaalis ang mga naninirahan nang walang bayad-pinsala. Hindi ito pangkalahatang pahintulot na parusahan ang mga komunidad nang sama-sama: ang ganitong mga pasya ay saklaw ng lehitimong pamamahala at dapat ipatupad nang makatarungan.
- Basahing mabuti ang mga kasunduan at sundin ang mga kondisyong tunay na napagkasunduan.
- Kapag gumagawa ng mabibigat na pasya ang mga namamahala, dapat nilang siyasatin ang mga pangyayari at kumilos nang makatarungan.
- Kapag pinapaalis ang mga tao, dapat ayusin nang patas ang kanilang mga ari-arian at lehitimong karapatan.
Inilalarawan nito ang kasunduan ng Propeta ﷺ sa mga naninirahan sa Khaybar at tumutulong maunawaan ang mga kondisyon ng kanilang pananatili.
Sahih al-Bukhari · #2732 (Sahih)Ipinakikita ng ulat tungkol sa al-Hudaybiya kung paano maingat na pinangasiwaan ang mga kasunduan, kaya kaugnay ito ng paksang ito.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.