Mga Propeta · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 3364

Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.

Sahih (mapagkakatiwalaan)Aklat: Mga Propeta
صحيح البخاري
Sino ang nagsalaysay nito?

Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas

Sahih (mapagkakatiwalaan)

Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.

Ang salaysay

Tekstong Arabic

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، وَكَثِيرِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ،، يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الآخَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَوَّلَ مَا اتَّخَذَ النِّسَاءُ الْمِنْطَقَ مِنْ قِبَلِ أُمِّ إِسْمَاعِيلَ، اتَّخَذَتْ مِنْطَقًا لَتُعَفِّيَ أَثَرَهَا عَلَى سَارَةَ، ثُمَّ جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِيمُ، وَبِابْنِهَا إِسْمَاعِيلَ وَهْىَ تُرْضِعُهُ حَتَّى وَضَعَهُمَا عِنْدَ الْبَيْتِ عِنْدَ دَوْحَةٍ، فَوْقَ زَمْزَمَ فِي أَعْلَى الْمَسْجِدِ، وَلَيْسَ بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ، وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ، فَوَضَعَهُمَا هُنَالِكَ، وَوَضَعَ عِنْدَهُمَا جِرَابًا فِيهِ تَمْرٌ وَسِقَاءً فِيهِ مَاءٌ، ثُمَّ قَفَّى إِبْرَاهِيمُ مُنْطَلِقًا فَتَبِعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَقَالَتْ يَا إِبْرَاهِيمُ أَيْنَ تَذْهَبُ وَتَتْرُكُنَا بِهَذَا الْوَادِي الَّذِي لَيْسَ فِيهِ إِنْسٌ وَلاَ شَىْءٌ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ مِرَارًا، وَجَعَلَ لاَ يَلْتَفِتُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ لَهُ آللَّهُ الَّذِي أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَتْ إِذًا لاَ يُضَيِّعُنَا‏.‏ ثُمَّ رَجَعَتْ، فَانْطَلَقَ إِبْرَاهِيمُ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ الثَّنِيَّةِ حَيْثُ لاَ يَرَوْنَهُ اسْتَقْبَلَ بِوَجْهِهِ الْبَيْتَ، ثُمَّ دَعَا بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، فَقَالَ ‏{‏رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ‏}‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏يَشْكُرُونَ‏}‏‏.‏ وَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تُرْضِعُ إِسْمَاعِيلَ، وَتَشْرَبُ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ، حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا فِي السِّقَاءِ عَطِشَتْ وَعَطِشَ ابْنُهَا، وَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَيْهِ يَتَلَوَّى ـ أَوْ قَالَ يَتَلَبَّطُ ـ فَانْطَلَقَتْ كَرَاهِيَةَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِ، فَوَجَدَتِ الصَّفَا أَقْرَبَ جَبَلٍ فِي الأَرْضِ يَلِيهَا، فَقَامَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتِ الْوَادِيَ تَنْظُرُ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا، فَهَبَطَتْ مِنَ، الصَّفَا حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْوَادِيَ رَفَعَتْ طَرَفَ دِرْعِهَا، ثُمَّ سَعَتْ سَعْىَ الإِنْسَانِ الْمَجْهُودِ، حَتَّى جَاوَزَتِ الْوَادِيَ، ثُمَّ أَتَتِ الْمَرْوَةَ، فَقَامَتْ عَلَيْهَا وَنَظَرَتْ هَلْ تَرَى أَحَدًا، فَلَمْ تَرَ أَحَدًا، فَفَعَلَتْ ذَلِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ ـ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَذَلِكَ سَعْىُ النَّاسِ بَيْنَهُمَا ‏"‏‏.‏ ـ فَلَمَّا أَشْرَفَتْ عَلَى الْمَرْوَةِ سَمِعَتْ صَوْتًا، فَقَالَتْ صَهٍ‏.‏ تُرِيدَ نَفْسَهَا، ثُمَّ تَسَمَّعَتْ، فَسَمِعَتْ أَيْضًا، فَقَالَتْ قَدْ أَسْمَعْتَ، إِنْ كَانَ عِنْدَكَ غِوَاثٌ‏.‏ فَإِذَا هِيَ بِالْمَلَكِ، عِنْدَ مَوْضِعِ زَمْزَمَ، فَبَحَثَ بِعَقِبِهِ ـ أَوْ قَالَ بِجَنَاحِهِ ـ حَتَّى ظَهَرَ الْمَاءُ، فَجَعَلَتْ تُحَوِّضُهُ وَتَقُولُ بِيَدِهَا هَكَذَا، وَجَعَلَتْ تَغْرِفُ مِنَ الْمَاءِ فِي سِقَائِهَا، وَهْوَ يَفُورُ بَعْدَ مَا تَغْرِفُ ـ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْ تَرَكَتْ زَمْزَمَ ـ أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ تَغْرِفْ مِنَ الْمَاءِ ـ لَكَانَتْ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا ‏"‏‏.‏ ـ قَالَ فَشَرِبَتْ وَأَرْضَعَتْ وَلَدَهَا، فَقَالَ لَهَا الْمَلَكُ لاَ تَخَافُوا الضَّيْعَةَ، فَإِنَّ هَا هُنَا بَيْتَ اللَّهِ، يَبْنِي هَذَا الْغُلاَمُ، وَأَبُوهُ، وَإِنَّ اللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَهْلَهُ‏.‏ وَكَانَ الْبَيْتُ مُرْتَفِعًا مِنَ الأَرْضِ كَالرَّابِيَةِ، تَأْتِيهِ السُّيُولُ فَتَأْخُذُ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ، فَكَانَتْ كَذَلِكَ، حَتَّى مَرَّتْ بِهِمْ رُفْقَةٌ مِنْ جُرْهُمَ ـ أَوْ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ جُرْهُمَ ـ مُقْبِلِينَ مِنْ طَرِيقِ كَدَاءٍ فَنَزَلُوا فِي أَسْفَلِ مَكَّةَ، فَرَأَوْا طَائِرًا عَائِفًا‏.‏ فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الطَّائِرَ لَيَدُورُ عَلَى مَاءٍ، لَعَهْدُنَا بِهَذَا الْوَادِي وَمَا فِيهِ مَاءٌ، فَأَرْسَلُوا جَرِيًّا أَوْ جَرِيَّيْنِ، فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ، فَرَجَعُوا فَأَخْبَرُوهُمْ بِالْمَاءِ، فَأَقْبَلُوا، قَالَ وَأُمُّ إِسْمَاعِيلَ عِنْدَ الْمَاءِ فَقَالُوا أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَنْزِلَ عِنْدَكِ فَقَالَتْ نَعَمْ، وَلَكِنْ لاَ حَقَّ لَكُمْ فِي الْمَاءِ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَأَلْفَى ذَلِكَ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ، وَهْىَ تُحِبُّ الإِنْسَ ‏"‏ فَنَزَلُوا وَأَرْسَلُوا إِلَى أَهْلِيهِمْ، فَنَزَلُوا مَعَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ بِهَا أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْهُمْ، وَشَبَّ الْغُلاَمُ، وَتَعَلَّمَ الْعَرَبِيَّةَ مِنْهُمْ، وَأَنْفَسَهُمْ وَأَعْجَبَهُمْ حِينَ شَبَّ، فَلَمَّا أَدْرَكَ زَوَّجُوهُ امْرَأَةً مِنْهُمْ، وَمَاتَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ، فَجَاءَ إِبْرَاهِيمُ، بَعْدَ مَا تَزَوَّجَ إِسْمَاعِيلُ يُطَالِعُ تَرِكَتَهُ، فَلَمْ يَجِدْ إِسْمَاعِيلَ، فَسَأَلَ امْرَأَتَهُ عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا‏.‏ ثُمَّ سَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِشَرٍّ، نَحْنُ فِي ضِيقٍ وَشِدَّةٍ‏.‏ فَشَكَتْ إِلَيْهِ‏.‏ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلاَمَ، وَقُولِي لَهُ يُغَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِهِ‏.‏ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ، كَأَنَّهُ آنَسَ شَيْئًا، فَقَالَ هَلْ جَاءَكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ، جَاءَنَا شَيْخٌ كَذَا وَكَذَا، فَسَأَلَنَا عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ، وَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا فِي جَهْدٍ وَشِدَّةٍ‏.‏ قَالَ فَهَلْ أَوْصَاكِ بِشَىْءٍ قَالَتْ نَعَمْ، أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ السَّلاَمَ، وَيَقُولُ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ‏.‏ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَقَدْ أَمَرَنِي أَنْ أُفَارِقَكِ الْحَقِي بِأَهْلِكِ‏.‏ فَطَلَّقَهَا، وَتَزَوَّجَ مِنْهُمْ أُخْرَى، فَلَبِثَ عَنْهُمْ إِبْرَاهِيمُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَتَاهُمْ بَعْدُ، فَلَمْ يَجِدْهُ، فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ، فَسَأَلَهَا عَنْهُ‏.‏ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا‏.‏ قَالَ كَيْفَ أَنْتُمْ وَسَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ، وَهَيْئَتِهِمْ‏.‏ فَقَالَتْ نَحْنُ بِخَيْرٍ وَسَعَةٍ‏.‏ وَأَثْنَتْ عَلَى اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ مَا طَعَامُكُمْ قَالَتِ اللَّحْمُ‏.‏ قَالَ فَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتِ الْمَاءُ‏.‏ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي اللَّحْمِ وَالْمَاءِ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ يَوْمَئِذٍ حَبٌّ، وَلَوْ كَانَ لَهُمْ دَعَا لَهُمْ فِيهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَهُمَا لاَ يَخْلُو عَلَيْهِمَا أَحَدٌ بِغَيْرِ مَكَّةَ إِلاَّ لَمْ يُوَافِقَاهُ‏.‏ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلاَمَ، وَمُرِيهِ يُثْبِتُ عَتَبَةَ بَابِهِ، فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ قَالَ هَلْ أَتَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ أَتَانَا شَيْخٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ، وَأَثْنَتْ عَلَيْهِ، فَسَأَلَنِي عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ، فَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا بِخَيْرٍ‏.‏ قَالَ فَأَوْصَاكِ بِشَىْءٍ قَالَتْ نَعَمْ، هُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلاَمَ، وَيَأْمُرُكَ أَنْ تُثْبِتَ عَتَبَةَ بَابِكَ‏.‏ قَالَ ذَاكِ أَبِي، وَأَنْتِ الْعَتَبَةُ، أَمَرَنِي أَنْ أُمْسِكَكِ‏.‏ ثُمَّ لَبِثَ عَنْهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ ذَلِكَ، وَإِسْمَاعِيلُ يَبْرِي نَبْلاً لَهُ تَحْتَ دَوْحَةٍ قَرِيبًا مِنْ زَمْزَمَ، فَلَمَّا رَآهُ قَامَ إِلَيْهِ، فَصَنَعَا كَمَا يَصْنَعُ الْوَالِدُ بِالْوَلَدِ وَالْوَلَدُ بِالْوَالِدِ، ثُمَّ قَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ، إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِأَمْرٍ‏.‏ قَالَ فَاصْنَعْ مَا أَمَرَكَ رَبُّكَ‏.‏ قَالَ وَتُعِينُنِي قَالَ وَأُعِينُكَ‏.‏ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ هَا هُنَا بَيْتًا‏.‏ وَأَشَارَ إِلَى أَكَمَةٍ مُرْتَفِعَةٍ عَلَى مَا حَوْلَهَا‏.‏ قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ رَفَعَا الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ، فَجَعَلَ إِسْمَاعِيلُ يَأْتِي بِالْحِجَارَةِ، وَإِبْرَاهِيمُ يَبْنِي، حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ جَاءَ بِهَذَا الْحَجَرِ فَوَضَعَهُ لَهُ، فَقَامَ عَلَيْهِ وَهْوَ يَبْنِي، وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ، وَهُمَا يَقُولاَنِ ‏{‏رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‏}‏‏.‏ قَالَ فَجَعَلاَ يَبْنِيَانِ حَتَّى يَدُورَا حَوْلَ الْبَيْتِ، وَهُمَا يَقُولاَنِ ‏{‏رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏}‏‏.‏

Salin

Ikinuwento ni Ibn Abbas: Ang unang babaeng nagsuot ng sintas sa baywang ay ang ina ni Isma'il. Nagsuot siya nito upang matakpan ang kanyang mga bakas mula kay Sarah. Dinala ni Ibrahim siya at ang kanyang anak na si Isma'il, na noon ay susuhin pa niya, sa isang lugar malapit sa Ka'ba sa ilalim ng isang puno sa kinaroroonan ng Zamzam, sa pinakamataas na bahagi ng masjid. Noong panahong iyon, walang sinuman sa Makkah at walang tubig. Kaya't inilagay niya sila doon at nag-iwan ng supot na katad na may laman na mga dates at maliit na sisidlan ng tubig, saka siya umalis pauwi. Sinundan siya ng ina ni Isma'il at sinabi,

"O Ibrahim! Saan ka pupunta at iiwan kami sa lambak na ito na walang taong makakasama at walang anumang bagay?" Paulit-ulit niyang sinabi ito, ngunit hindi siya lumingon. Pagkatapos ay tinanong niya, "Inutusan ba kayo ni Allah na gawin ito?" Sumagot siya, "Oo." Sinabi niya, "Kung gayon, hindi Niya kami pababayaan," at bumalik siya habang nagpatuloy si Ibrahim. Nang makarating siya sa Thaniya kung saan hindi na siya nakikita, humarap siya sa Ka'ba, itinaas ang dalawang kamay, at nanalangin: 'Panginoon namin! Naglagay ako ng ilan sa aking lahi sa isang lambak na walang taniman, malapit sa Iyong Banal na Bahay (Ka'ba sa Makkah), upang sila'y magtatag ng panalangin nang wasto. Kaya't punuin Mo ang puso ng ilang tao ng pagmamahal sa kanila, at bigyan sila ng mga prutas upang sila'y magpasalamat.' (14:37) Patuloy na sinusuan ng ina ni Isma'il ang kanyang anak at umiinom ng tubig hanggang maubos ito. Napauhaw siya at ang kanyang anak. Nakita niyang nagpupumilit ang bata sa hirap; iniwan niya ito dahil hindi niya matiis na tingnan ito. Natagpuan niyang ang bundok ng Safa ang pinakamalapit, kaya't umakyat siya rito at tumingin sa lambak upang makakita ng tao, ngunit walang nakita. Bumaba siya mula sa Safa, at nang makarating sa lambak, itinupi niya ang kanyang damit at tumakbo nang parang taong naghihirap hanggang matawid niya ang lambak at marating ang Marwa. Tumayo siya roon at tumingin muli, ngunit walang nakita. Ginawa niya ito nang pitong beses." Sinabi ng Propeta ﷺ: "Ito ang pinagmulan ng tradisyon ng paglalakad ng mga tao sa pagitan ng dalawang bundok (Sa'i)." Nang makarating siya sa Marwa sa huling pagkakataon, may narinig siyang boses. Nanahimik siya at nakinig nang mabuti. Nakinig siya muli at sinabi, "O (sino man kayo)! Narinig ko ang inyong boses; mayroon ba kayong tulong para sa akin?" At naroon! Nakita niya ang isang anghel sa lugar ng Zamzam, na humuhukay ng lupa gamit ang kanyang sakong (o pakpak) hanggang lumabas ang tubig. Ginawan niya ito ng palanggana gamit ang kanyang kamay, at sinimulang saluhan ang tubig papasok sa kanyang sisidlan, habang ang tubig ay umaapaw pagkatapos niyang saluhan." Idinagdag ng Propeta ﷺ: "Pagpalain nawa ni Allah ang ina ni Isma'il! Kung hinayaan niyang umagos ang Zamzam nang hindi kinokontrol (o kung hindi niya sinaluhan ang tubig), ang Zamzam sana ay naging ilog na umaagos sa ibabaw ng lupa." Idinagdag pa ng Propeta ﷺ: "Uminom siya at sinusan ang kanyang anak. Sinabi ng anghel sa kanya, 'Huwag kang matakot na mapapabaya, sapagkat ito ang Bahay ni Allah na itatayo ng batang ito at ng kanyang ama, at hindi kailanman pinapabayaan ni Allah ang Kanyang mga alipin.'" Noong panahong iyon, ang Bahay (Ka'ba) ay nasa mataas na lugar na tila burol, at kapag bumabaha, ang tubig ay dumadaloy sa kanan at kaliwa nito. Nanirahan siya sa ganitong kalagayan hanggang may dumaan na pangkat mula sa tribong Jurhum (o pamilya mula sa Jurhum) na nagmumula sa daan ng Kada'. Tumigil sila sa ibabang bahagi ng Makkah at nakakita ng ibong lumilipad-lipad sa tubig. Sinabi nila, 'Ang ibong ito ay tiyak na lumilipad sa may tubig, kahit alam naming walang tubig sa lambak na ito.' Nagpadala sila ng isa o dalawang mensahero na nakatuklas ng pinagmulan ng tubig at bumalik upang ipaalam ito. Kaya't lumapit silang lahat." Idinagdag ng Propeta ﷺ: "Nakaupo ang ina ni Isma'il malapit sa tubig. Tinanong siya nila, 'Pahihintulutan mo ba kaming manirahan kasama mo?' Sumagot siya, 'Oo, ngunit wala kayong karapatan sa tubig.' Pumayag sila dito." Sinabi pa ng Propeta ﷺ: "Natutuwa ang ina ni Isma'il sa sitwasyon dahil mahilig siyang makisama sa mga tao. Kaya't nanirahan sila doon, at kalaunan ay ipinatawag nila ang kanilang mga pamilya na sumama at nanirahan kasama nila hanggang sa magkaroon ng permanenteng residente. Lumaki ang bata (si Isma'il) at natutunan ang wikang Arabe mula sa kanila, at humanga sila sa kanya nang siya'y lumaki. Nang siya'y baligho na, ipinakasal siya nila sa isang babae mula sa kanila. Matapos mamatay ang ina ni Isma'il, bumalik si Ibrahim pagkatapos ng kasal ni Isma'il upang bisitahin ang kanyang pamilya, ngunit wala siyang natagpuan. Nang tanungin niya ang asawa ni Isma'il tungkol sa kanya, sumagot ito, 'Wala siya rito, naghahanap ng kabuhayan para sa amin.' Tinanong niya ito tungkol sa kanilang pamumuhay, at sumagot ito, 'Kami ay nasa kahirapan; kami ay nasa kits at pagdurusa,' habang nagrereklamo. Sinabi niya, 'Kapag bumalik ang iyong asawa, ipaabot ang aking pagbati sa kanya at sabihin sa kanya na palitan ang haligi ng pintuan ng kanyang bahay.' Nang bumalik si Isma'il, tila may naramdaman siyang kakaiba, kaya't tinanong niya ang kanyang asawa, 'May bumisita ba?' Sumagot siya, 'Oo, may matandang lalaki na ganito ang itsura ang dumating at nagtanong tungkol sa iyo, at sinabihan ko siya. Nagtanong siya tungkol sa aming pamumuhay, at sinabi kong kami ay nasa hirap.' Sinabi ni Isma'il, 'May bilin ba siya?' Sumagot siya, 'Oo, pinapasabi niyang ipaabot ang kanyang pagbati at sabihin sa iyo na palitan ang haligi ng iyong pintuan.' Sinabi ni Isma'il, 'Iyon ay ang aking ama, at inutusan niya akong hiwalayan ka. Bumalik ka sa iyong pamilya.' Kaya't diniborsyo niya ito at nag-asawa ng iba mula sa kanila. Nanatili si Ibrahim nang matagal ayon sa kalooban ni Allah, pagkatapos ay bumalik muli ngunit wala siyang natagpuan. Kaya't pumasok siya sa asawa ni Isma'il at nagtanong. Sinabi nito, 'Wala siya rito, naghahanap ng kabuhayan.' Tinanong ni Ibrahim, 'Kumusta kayo?' at nagtanong tungkol sa kanilang pamumuhay. Sumagot siya, 'Kami ay nasa kaginhawahan at kasaganahan.' At nagpuri siya kay Allah. Sinabi ni Ibrahim, 'Ano ang inyong pagkain?' Sumagot siya, 'Karne.' Sinabi niya, 'Ano ang inyong inumin?' Sumagot siya, 'Tubig.' Sinabi niya, 'O Allah! Pagpalain Mo ang kanilang karne at tubig.'" Idinagdag ng Propeta ﷺ: "Noong panahong iyon ay wala silang butil, at kung mayroon sana, idinagdag sana niya ito sa kanyang panalangin." Idinagdag pa ng Propeta ﷺ: "Kung ang pagkain ng isang tao ay limitado lamang sa dalawang bagay na ito, masasama ang kanyang kalusugan at ugali, maliban na lang kung siya ay nakatira sa Makkah." Sinabi pa ng Propeta ﷺ: "Pagkatapos ay sinabi ni Ibrahim sa asawa ni Isma'il, 'Kapag dumating ang iyong asawa, ipaabot ang aking pagbati at sabihin sa kanya na patibayin ang haligi ng kanyang pintuan.' Nang bumalik si Isma'il, tinanong niya, 'May bumisita ba?' Sumagot siya, 'Oo, may magandang matandang lalaki ang dumating,' at pinuri niya ito. 'Nagtanong siya tungkol sa iyo at sinabihan ko siya, at nagtanong tungkol sa aming kabuhayan at sinabi kong maayos kami.' Tinanong ni Isma'il, 'May bilin ba siya?' Sumagot siya, 'Oo, ipinapasabi niya ang kanyang pagbati at inutusan kang patibayin ang haligi ng iyong pintuan.' Sinabi ni Isma'il, 'Iyon ay ang aking ama, at ikaw ang haligi. Inutusan niya akong panatilihin ka.'" Nanatili si Ibrahim nang matagal ayon sa kalooban ni Allah, pagkatapos ay bumalik. Nakita niya si Isma'il sa ilalim ng puno malapit sa Zamzam, nagpapatalas ng mga pana. Nang makita niya si Ibrahim, tumayo siya upang salubungin siya (at nagbatian sila bilang ama at anak). Sinabi ni Ibrahim, 'O Isma'il! May utos sa akin si Allah.' Sinabi ni Isma'il, 'Gawin mo ang inutos ng iyong Panginoon.' Tinanong ni Ibrahim, 'Tutulungan mo ba ako?' Sumagot si Isma'il, 'Tutulungan kita.' Sinabi ni Ibrahim, 'Inutusan ako ni Allah na magtayo ng bahay dito,' habang itinuturo ang isang burol na mas mataas sa paligid." Idinagdag ng Propeta ﷺ: "Pagkatapos ay itinayo nila ang pundasyon ng Bahay (Ka'ba). Si Isma'il ang nagdadala ng mga bato at si Ibrahim ang nagtatayo. Nang tumaas ang pader, dinala ni Isma'il ang batong ito at inilagay para kay Ibrahim na tumayo rito habang nagtatayo, habang si Isma'il ay nag-aabot ng mga bato, at pareho silang nagsasabi: 'Panginoon namin! Tanggapin Mo (ang serbisyong ito) mula sa amin, Tunay na Ikaw ang Nakaririnig, ang Maalam.'" Idinagdag ng Propeta ﷺ: "Patuloy silang nagtatayo at umiikot sa Ka'ba habang nagsasabi: 'Panginoon namin! Tanggapin Mo (ang serbisyong ito) mula sa amin, Tunay na Ikaw ang Nakaririnig, ang Maalam.'"

Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.

Pangunahing mensahe

Binigyan ni Allah ng kabuhayan sina Hajar at Isma'il at ipinagawa sa kanila ang Ka'ba.

Paliwanag sa mahihirap na salita
Tawakkul

Pagtitiwala kay Allah habang ginagawa rin ang makakaya ng isang tao.

Sa'i

Pitong ulit na paglalakad sa pagitan ng mga burol ng as-Safa at al-Marwa, bilang bahagi ng hajj at 'umra.

Pintuang-balat

Isang matalinghagang pahayag na ginamit ni Ibrahim ﷺ upang hikayatin ang kanyang anak na wakasan o ipagpatuloy ang kanyang pagsasama.

Mga aral na hinango ng mga iskolar

Hinango ng mga iskolar sa kuwento ni Hajar ang halimbawa ng pagtitiwala kay Allah na sinasabayan ng pagsisikap: humingi siya ng tulong at naglakad sa pagitan ng mga burol, at pagkaraan ay pinagkalooban siya ni Allah ng kabuhayan. Ginugunita ng sa'i ang ginawa niya at bahagi ito ng mga ritwal ng hajj at 'umra. Binibigyang-diin din ng kuwento na dapat hikayatin ng mga magulang ang kanilang mga anak na sumunod kay Allah, at na ang pagsamba—gaya ng pagtatayo ng Ka'ba—ay isinasagawa nang may pagpapakumbaba at panalangin na tanggapin ito.

Mga aral para sa kasalukuyan
  1. Magtiwala kay Allah, ngunit gawin din ang mga pinahihintulutang hakbang upang humanap ng tulong at mga solusyon.
  2. Hilingin kay Allah na pagpalain ang iyong kabuhayan at magpasalamat sa Kanya kapag maayos ang iyong kalagayan.
  3. Magtulungan sa mga mabuting layunin at hilingin kay Allah na tanggapin ang inyong mga pagsisikap.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Isang hadith araw-araw, sa iyong wika

Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.