Mga Ekspedisyon Militar na Pinamunuan ng Propeta ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 4034

Isinalaysay ni Umar ibn al-Khattab. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.

Sahih (mapagkakatiwalaan)Aklat: Mga Ekspedisyon Militar na Pinamunuan ng Propeta ﷺ
صحيح البخاري
Sino ang nagsalaysay nito?

Mula kay al‑Bukhari pabalik kay Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasri

Sahih (mapagkakatiwalaan)
  1. 1Abu al‑Yamanisinalaysay ito kay al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
  2. 2Shu'aybشُعَيْبٌ
  3. 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
  4. 4Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasriمَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ

Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.

Ang salaysay

Tekstong Arabic

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ دَعَاهُ إِذْ جَاءَهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ، وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ فَقَالَ نَعَمْ، فَأَدْخِلْهُمْ‏.‏ فَلَبِثَ قَلِيلاً، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَلَمَّا دَخَلاَ قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا، وَهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِي الَّذِي أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَنِي النَّضِيرِ، فَاسْتَبَّ عَلِيٌّ وَعَبَّاسٌ، فَقَالَ الرَّهْطُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ‏.‏ قَالُوا قَدْ قَالَ ذَلِكَ‏.‏ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَالَ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَقَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ ‏{‏وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏قَدِيرٌ‏}‏ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ، وَلاَ اسْتَأْثَرَهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَقَسَمَهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ مِنْهَا، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، ثُمَّ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَبَضَهُ أَبُو بَكْرٍ، فَعَمِلَ فِيهِ بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ‏.‏ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ وَقَالَ تَذْكُرَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ عَمِلَ فِيهِ كَمَا تَقُولاَنِ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ فِيهِ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ‏.‏ فَقَبَضْتُهُ سَنَتَيْنِ مِنْ إِمَارَتِي أَعْمَلُ فِيهِ بِمَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي فِيهِ صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي كِلاَكُمَا وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، فَجِئْتَنِي ـ يَعْنِي عَبَّاسًا ـ فَقُلْتُ لَكُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ فَلَمَّا بَدَا لِي أَنْ أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلاَنِ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَمَا عَمِلْتُ فِيهِ مُذْ وَلِيتُ، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي، فَقُلْتُمَا ادْفَعْهُ إِلَيْنَا بِذَلِكَ‏.‏ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا، أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهِ بِقَضَاءٍ غَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهُ، فَادْفَعَا إِلَىَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهُ‏.‏ قَالَ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ، عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ صَدَقَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ، أَنَا سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ ثُمُنَهُنَّ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، فَكُنْتُ أَنَا أَرُدُّهُنَّ، فَقُلْتُ لَهُنَّ أَلاَ تَتَّقِينَ اللَّهَ، أَلَمْ تَعْلَمْنَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ـ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ ـ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ‏"‏‏.‏ فَانْتَهَى أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَا أَخْبَرَتْهُنَّ‏.‏ قَالَ فَكَانَتْ هَذِهِ الصَّدَقَةُ بِيَدِ عَلِيٍّ، مَنَعَهَا عَلِيٌّ عَبَّاسًا فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا، ثُمَّ كَانَ بِيَدِ حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ وَحَسَنِ بْنِ حَسَنٍ، كِلاَهُمَا كَانَا يَتَدَاوَلاَنِهَا، ثُمَّ بِيَدِ زَيْدِ بْنِ حَسَنٍ، وَهْىَ صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا‏.‏

Salin

Ikinuwento ni Malik bin Aus Al-Hadathan An-Nasri: Na minsan ay tinawag siya ni Umar bin Al-Khattab, at habang sila ay nakaupo, dumating ang kanyang tagapagbantay ng pintuan na si Yarfa at nagsabi,

"Pahihintulutan mo bang pumasok sina Uthman, Abdur-Rahman bin Auf, Az-Zubair at Sa'd (bin Abi Waqqas) na naghihintay ng iyong pahintulot?" Sumagot si Umar, "Oo, hayaan silang pumasok." Pagkalipas ng ilang sandali, muling dumating si Yarfa at nagsabi, "Pahihintulutan mo bang pumasok sina Ali at Abbas na humihingi ng iyong pahintulot?" Sumagot si Umar, "Oo." Kaya nang pumasok ang dalawa, sinabi ni Abbas, "O Pinuno ng mga Mananampalataya! Maghatol ka sa pagitan namin ni [Ali]." Silang dalawa ay nagtatalo tungkol sa ari-arian ng Bani An-Nadir na ibinigay ng Allah sa Kanyang Rasul ﷺ bilang Fai (ibig sabihin, booting nakamit nang walang pakikipaglaban). Nagtuligsan sina Ali at Abbas. Sinabi ng mga taong naroon (sina Uthman at ang kanyang mga kasama), "O Pinuno ng mga Mananampalataya! Magbigay ka ng hatol sa kanilang kaso at iligtas mo ang bawat isa sa kapwa." Sinabi ni Umar, "Maghintay kayo, ipinapanumpa ko kayo sa Allah, na sa Kanyang Pahintulot ay nakatayo ang langit at lupa! Alam ba ninyo na ang Rasul ng Allah ﷺ ay nagsabi, 'Kami [mga Propeta] ay hindi nag-iiwan ng mana, at anumang maiwan namin ay gagastusin sa kawanggawa,' at sinabi niya ito tungkol sa kanyang sarili?" Sumagot sila (sina Uthman at ang kanyang grupo), "Sinabi nga niya iyon." Pagkatapos ay lumingon si Umar kina Ali at Abbas at nagsabi, "Ipinapanumpa ko kayong dalawa sa Allah! Alam ba ninyo na ang Rasul ng Allah ﷺ ay nagsabi nito?" Sumagot sila ng oo. Sinabi niya, "Ngayon ay kausap ko kayo tungkol sa bagay na ito. Ang Allah na Dakila ay pinagkaloan ang Kanyang Rasul ﷺ ng isang bahagi ng Fai na ito na hindi Niya ibinigay sa sinumang iba pa. Sinabi ng Allah: 'At ang ibinigay ng Allah sa Kanyang Rasul mula sa kanila—na para dito ay wala kayong nagpadalang kabayo o kamelyo. Ngunit binibigyan ng Allah ng kapangasaan ang Kanyang mga Rasul laban sa sinumang Kanyang naisin. At ang Allah ay Makapangyarihan sa lahat ng bagay.' (59:6) Kaya ang ari-ariang ito ay espesyal na ipinagkalo sa Rasul ng Allah ﷺ. Ngunit sa Allah, ang Nabi ﷺ ay hindi kinuha ito para sa kanyang sarili lamang, ni inalis niya ito sa inyo, ngunit ibinigay niya ito sa inyong lahat at ipinamahagi niya ito sa inyo hanggang sa ito na lamang ang natira. At mula rito, ginugol ng Rasul ng Allah ﷺ ang taunang gastusin para sa kanyang pamilya, at anumang matira, ginugol niya ito kung saan ginugol ang Ari-arian ng Allah (ibig sabihin, sa kawanggawa). Ginawa ito ng Rasul ng Allah ﷺ sa buong kanyang buhay. Pagkatapos ay namatay ang Nabi ﷺ at sinabi ni Abu Bakr, 'Ako ang kahalili ng Rasul ng Allah ﷺ.' Kaya kinuha niya ang ari-ariang ito at pinamamahalaan niya ito sa parehong paraan na ginawa ng Rasul ng Allah ﷺ, at alam ninyong lahat noong panahong iyon." Pagkatapos ay lumingon si Umar kina Ali at Abbas at nagsabi, "Alala ninyong dalawa na pinamamahalaan ito ni Abu Bakr sa paraang inilarawan ninyo at alam ng Allah na, sa bagay na iyon, siya ay tapat, saleh, nasa tamang landas at sumusunod sa katotohanan. Pagkatapos ay pinamatay ng Allah si Abu Bakr at sinabi ko, 'Ako ang kahalili ng Rasul ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr.' Kaya hawak ko ang ari-ariang ito sa loob ng unang dalawang taon ng aking pamumuno, at pinamamahalaan ko ito sa parehong paraan na ginawa ng Rasul ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr; at alam ng Allah na ako ay tapat, saleh, nasa tamang landas at sumusunod sa katotohanan (sa bagay na ito). Nang maglaon, pareho kayong dumating sa akin (sina Ali at Abbas), at ang inyong kahilingan ay iisa at magkapareho. O Abbas! Dumating ka rin sa akin. Kaya sinabi ko sa inyong dalawa na ang Rasul ng Allah ﷺ ay nagsabi, 'Ang aming ari-arian ay hindi minamana, ngunit anumang maiwan namin ay ibibigay sa kawanggawa.' Nang sa tingin ko ay mas mainam na ibigay ko sa inyo ang ari-ariang ito sa kondisyong mangako kayo at makipagtipan sa harap ng Allah na pamamahalaan ninyo ito sa parehong paraan na ginawa ng Rasul ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr, at gaya ng ginawa ko simula noong ako'y namuno; kung hindi, huwag na kayong makipag-usap sa akin (tungkol dito).' Kaya sinabi ninyong dalawa sa akin, 'Ibigay mo ito sa amin sa kondisyong iyon.' At sa kondisyong iyon ay ibinigay ko ito sa inyo. Nais ba ninyo ngayon na magbigay ako ng hatol na iba sa iyon? Sa Allah, na sa Kanyang Pahintulot ay nakatayo ang langit at lupa, hindi ako magbibigay ng hatol na iba sa iyon hanggang sa dumating ang Huling Oras. Ngunit kung hindi ninyo kayang pamahalaan ito, ibalik ninyo ito sa akin, at ako ang mamamahala nito para sa inyo." Sinabi ng sub-narrator, "Ikinuwento ko ang hadith na ito kay Urwa bin Az-Zubair at sinabi niya, 'Nagsabi ng totoo si Malik bin Aus.' Narinig ko si Aisha, asawa ng Nabi ﷺ, na nagsasabi, 'Nagpadala ang mga asawa ng Nabi ﷺ kay Uthman upang humingi kay Abu Bakr ng kanilang ikawalong bahagi ng Fai na ipinagkalo ng Allah sa Kanyang Rasul. Ngunit nilabanan ko sila at sinabi sa kanila: Hindi ba kayo nangangamba sa Allah? Hindi ba ninyo alam na ang Nabi ﷺ ay nagsabi: Ang aming ari-arian ay hindi minamana, ngunit anumang maiwan namin ay ibibigay sa kawanggawa? Tinukoy ito ng Nabi ﷺ tungkol sa kanyang sarili.' Idinagdag niya: 'Ang pamilya ni Muhammad ﷺ ay maaaring kumuha ng kanilang sustento mula sa ari-ariang ito.' Kaya tumigil ang mga asawa ng Nabi ﷺ sa paghingi nito nang sabihin ko sa kanila ang tungkol dito." Kaya ang ari-ariang ito (ng Sadaqa) ay nasa kamay ni Ali na inalis ito kay Abbas at natalo niya ito. Pagkatapos ay napunta ito sa kamay ni Hasan bin Ali, pagkatapos ay sa kamay ni Husain bin Ali, at pagkatapos ay sa kamay ni Ali bin Husain at Hasan bin Hasan, at bawat isa sa huling dalawa ay namamahala nito nang magkasunod-sunod, pagkatapos ay napunta ito sa kamay ni Zaid bin Hasan, at ito ay tunay na Sadaqa ng Rasul ng Allah ﷺ.

Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.

Pangunahing mensahe

Ang ari-arian ng Propeta ﷺ ay pinangasiwaan bilang kawanggawa, hindi minana.

Kaligiran at dahilan

Nang hilingin nina ‘Abbas at ‘Ali kay ‘Umar na humatol tungkol sa ari-arian ng Banu an-Nadir, tinipon niya si Malik ibn Aws at ilang kasamahan. Ipinaalala niya sa kanila ang sinabi ng Propeta ﷺ at ang mga napagkasunduan tungkol sa pangangasiwa rito.

Paliwanag sa mahihirap na salita
Fay’

Mga ari-ariang napunta sa pamayanang Muslim nang walang labanan upang makuha ang mga ito.

Sadaqah

Kawanggawa; dito, tumutukoy ito sa ari-ariang hindi hinahati bilang personal na mana.

Amir al-Mu’minin

Titulo para sa pinuno ng mga mananampalataya; dito, tumutukoy kay Caliph ‘Umar.

Mga aral na hinango ng mga iskolar

Mula sa pahayag na “Hindi kami minamana; ang anumang iwan namin ay sadaqah,” ipinahihinuha ng mga klasikong iskolar na ang mga propeta ay hindi nag-iiwan ng manang hinahati alinsunod sa karaniwang mga tuntunin sa pagmamana. Nanatiling nakalaan ang ari-arian para sa kapakanan ng publiko; ayon sa salaysay, maaaring tumanggap mula rito ang pamilya ng Propeta ﷺ para sa kanilang ikabubuhay. Tinatalakay rin ng mga iskolar na tungkulin ng pamamahala ang pangangasiwa rito at dapat itong isagawa nang maingat ayon sa itinakdang layunin. Kinikilala ng apat na paaralang Sunni ng batas ang natatanging tuntuning ito tungkol sa mana ng mga propeta.

Mga aral para sa kasalukuyan
  1. Itakda nang maaga at malinaw kung sino ang mangangasiwa sa ari-ariang pampubliko at kung para saan ito gagastusin.
  2. Kapag may pagtatalo, humingi ng maingat na pasya at isaalang-alang ang mga kaugnay na kasunduan at tuntunin.
  3. Pamahalaan nang malinaw at tapat ang ipinagkatiwalang ari-arian, at isauli ito kapag hindi mo na kayang pangasiwaan nang responsable.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Isang hadith araw-araw, sa iyong wika

Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.