Panimula · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 4033

Isinalaysay ni Umar ibn al-Khattab. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.

Sahih (mapagkakatiwalaan)Aklat: Panimula
صحيح البخاري
Sino ang nagsalaysay nito?

Mula kay al‑Bukhari pabalik kay Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasri

Sahih (mapagkakatiwalaan)
  1. 1Abu al‑Yamanisinalaysay ito kay al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
  2. 2Shu'aybشُعَيْبٌ
  3. 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
  4. 4Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasriمَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ

Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.

Ang salaysay

Tekstong Arabic

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ دَعَاهُ إِذْ جَاءَهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ، وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ فَقَالَ نَعَمْ، فَأَدْخِلْهُمْ‏.‏ فَلَبِثَ قَلِيلاً، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَلَمَّا دَخَلاَ قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا، وَهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِي الَّذِي أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَنِي النَّضِيرِ، فَاسْتَبَّ عَلِيٌّ وَعَبَّاسٌ، فَقَالَ الرَّهْطُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ‏.‏ قَالُوا قَدْ قَالَ ذَلِكَ‏.‏ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَالَ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَقَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ ‏{‏وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏قَدِيرٌ‏}‏ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ، وَلاَ اسْتَأْثَرَهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَقَسَمَهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ مِنْهَا، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، ثُمَّ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَبَضَهُ أَبُو بَكْرٍ، فَعَمِلَ فِيهِ بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ‏.‏ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ وَقَالَ تَذْكُرَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ عَمِلَ فِيهِ كَمَا تَقُولاَنِ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ فِيهِ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ‏.‏ فَقَبَضْتُهُ سَنَتَيْنِ مِنْ إِمَارَتِي أَعْمَلُ فِيهِ بِمَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي فِيهِ صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي كِلاَكُمَا وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، فَجِئْتَنِي ـ يَعْنِي عَبَّاسًا ـ فَقُلْتُ لَكُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ فَلَمَّا بَدَا لِي أَنْ أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلاَنِ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَمَا عَمِلْتُ فِيهِ مُذْ وَلِيتُ، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي، فَقُلْتُمَا ادْفَعْهُ إِلَيْنَا بِذَلِكَ‏.‏ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا، أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهِ بِقَضَاءٍ غَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهُ، فَادْفَعَا إِلَىَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهُ‏.‏ قَالَ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ، عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ صَدَقَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ، أَنَا سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ ثُمُنَهُنَّ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، فَكُنْتُ أَنَا أَرُدُّهُنَّ، فَقُلْتُ لَهُنَّ أَلاَ تَتَّقِينَ اللَّهَ، أَلَمْ تَعْلَمْنَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ـ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ ـ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ‏"‏‏.‏ فَانْتَهَى أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَا أَخْبَرَتْهُنَّ‏.‏ قَالَ فَكَانَتْ هَذِهِ الصَّدَقَةُ بِيَدِ عَلِيٍّ، مَنَعَهَا عَلِيٌّ عَبَّاسًا فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا، ثُمَّ كَانَ بِيَدِ حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ وَحَسَنِ بْنِ حَسَنٍ، كِلاَهُمَا كَانَا يَتَدَاوَلاَنِهَا، ثُمَّ بِيَدِ زَيْدِ بْنِ حَسَنٍ، وَهْىَ صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا‏.‏

Salin

Ikinuwento ni Malik bin Aus Al-Hadathan An-Nasri: Na minsan ay tinawag siya ni Umar bin Al-Khattab, at habang sila ay nakaupo, dumating ang kanyang tagapagbantay ng pintuan na si Yarfa at nagsabi,

"Pahihintulutan mo ba sina Uthman, Abdur-Rahman bin Auf, Az-Zubair at Sa'd (bin Abi Waqqas) na naghihintay ng iyong pahintulot?" Sumagot si Umar, "Oo, hayaan silang pumasok." Pagkalipas ng ilang sandali, muling dumating si Yarfa at nagsabi, "Pahihintulutan mo ba sina Ali at Abbas na humihingi ng iyong pahintulot?" Sumagot si Umar, "Oo." Kaya nang pumasok ang dalawa, sinabi ni Abbas, "O Pinuno ng mga Mananampalataya! Hukuman mo ako at ito (si Ali)." Silang dalawa ay nag-aaway tungkol sa ari-arian ng Bani An-Nadir na ibinigay ng Allah sa Kanyang Sugo ﷺ bilang Fai (ibig sabihin, kayamanang nakuha nang walang pakikipaglaban), at nagsimulang magtuligsan sina Ali at Abbas. Sinabi ng mga taong naroon (sina Uthman at ang kanyang mga kasama), "O Pinuno ng mga Mananampalataya! Magbigay ka ng hatol sa kanilang kaso at iligtas mo ang bawat isa sa kapwa." Sinabi ni Umar, "Maghintay kayo, isinasumpa ko kayo sa Allah, na sa Kanyang Pahintulot nakatayo ang langit at lupa! Alam ba ninyo na ang Sugo ng Allah ﷺ ay nagsabi, 'Kami (mga Propeta) ay hindi nag-iiwan ng mana, at anumang maiwan namin ay gagastusin para sa kawanggawa,' at sinabi niya ito tungkol sa kanyang sarili?" Sumagot sila (sina Uthman at ang kanyang grupo), "Oo, sinabi niya iyon." Pagkatapos ay lumingon si Umar kay Ali at Abbas at nagsabi, "Isinasumpa ko kayong dalawa sa Allah! Alam ba ninyo na ang Sugo ng Allah ﷺ ay nagsabi nito?" Sumagot sila ng oo. Sinabi niya, "Ngayon ay kausapin ko kayo tungkol sa bagay na ito. Ang Allah na Dakila ay pinagpala ang Kanyang Sugo ﷺ ng isang bahagi ng Fai na ito na hindi Niya ibinigay sa sinumang iba pa. Sinabi ng Allah: 'At ang ibinigay ng Allah sa Kanyang Sugo mula sa kanila—na hindi kayo nagpadala ng kabayo o kamelyo para dito. Ngunit binibigyan ng Allah ng kapangahan ang Kanyang mga Sugo laban sa sinumang Kanyang naisin. At ang Allah ay Makapangyarihan sa lahat.' (59:6) Kaya ang ari-ariang ito ay espesyal na ipinagkalo sa Sugo ng Allah ﷺ. Ngunit sa Allah, ang Propeta ﷺ ay hindi kinuha ito para sa kanyang sarili lamang, ni hinayaan kayong map deprived nito, ngunit ibinigay niya ito sa inyong lahat at ipinamahagi sa inyo hanggang sa ito na lamang ang natira. At mula rito, ginugugol ng Sugo ng Allah ﷺ ang taunang gastusin para sa kanyang pamilya, at anumang matira, ginugugol niya ito kung saan ginugugol ang Ari-arian ng Allah (ibig sabihin, sa kawanggawa). Ginawa ito ng Sugo ng Allah ﷺ sa buong kanyang buhay, pagkatapos ay namatay ang Propeta ﷺ at sinabi ni Abu Bakr, 'Ako ang kahalili ng Sugo ng Allah ﷺ.' Kaya kinuha ni Abu Bakr ang ari-ariang ito at pinamamahalaan ito sa parehong paraan na ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ, at alam ninyong lahat noong panahong iyon." Pagkatapos ay lumingon si Umar kay Ali at Abbas at nagsabi, "Alalahanin ninyong dalawa na pinamamahalaan ito ni Abu Bakr sa paraang inilarawan ninyo at alam ng Allah na, sa bagay na iyon, siya ay tapat, saleh, wasto ang patnubay at sumusunod sa katotohanan. Pagkatapos ay pinamatay ng Allah si Abu Bakr at sinabi ko, 'Ako ang kahalili ng Sugo ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr.' Kaya hawak ko ang ari-ariang ito sa loob ng unang dalawang taon ng aking pamumuno at pinamamahalaan ko ito sa parehong paraan na ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr; at alam ng Allah na ako ay tapat, saleh, wasto ang patnubay at sumusunod sa katotohanan (sa bagay na ito). Nang maglaon, pareho kayong dumating sa akin (sina Ali at Abbas), at ang inyong kahilingan ay iisa, O Abbas! Dumating ka rin sa akin. Kaya sinabi ko sa inyong dalawa na ang Sugo ng Allah ﷺ ay nagsabi, 'Ang aming ari-arian ay hindi minamana, ngunit anumang maiwan namin ay ibibigay sa kawanggawa.' Nang sa tingin ko ay mas mainam na ibigay ko sa inyong dalawa ang ari-ariang ito sa kondisyong mangako kayo at manumpa sa harap ng Allah na pamamahalaan ninyo ito sa parehong paraan na ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr at gaya ng ginawa ko simula noong ako'y namuno, kung hindi ay huwag na kayong makipag-usap sa akin (tungkol dito).' Kaya sinabi ninyong dalawa sa akin, 'Ibigay mo ito sa amin sa kondisyong iyon.' At sa kondisyong iyon ay ibinigay ko ito sa inyo. Nais ba ninyo ngayon na magbigay ako ng hatol na iba sa iyon? Sa Allah, na sa Kanyang Pahintulot nakatayo ang langit at lupa, hindi ako magbibigay ng anumang hatol na iba sa iyon hanggang sa dumating ang Huling Oras. Ngunit kung hindi ninyo kayang pamahalaan ito (ang ari-ariang iyon), ibalik ninyo ito sa akin, at ako ang mamamahala nito para sa inyo." Sinabi ng sub-narrator, "Ikinuwento ko ang Hadith na ito kay Urwa bin Az-Zubair at sinabi niya, 'Nagsabi ng totoo si Malik bin Aus.' Narinig ko si Aisha, asawa ng Propeta ﷺ, na nagsasabi, 'Nagpadala ang mga asawa ng Propeta ﷺ kay Uthman upang humingi kay Abu Bakr ng kanilang walong bahagi (1/8) ng Fai na ipinagkalo ng Allah sa Kanyang Sugo. Ngunit nilaban ko sila at sinabi ko sa kanila: Hindi ba kayo natatakot sa Allah? Hindi ba ninyo alam na ang Propeta ﷺ ay nagsabi: Ang aming ari-arian ay hindi minamana, ngunit anumang maiwan namin ay ibibigay sa kawanggawa? Tinukoy ng Propeta ﷺ ang kanyang sarili rito. Idinagdag niya: Ang pamilya ni Muhammad ﷺ ay maaaring kumuha ng kanilang sustento mula sa ari-ariang ito.' Kaya tumigil ang mga asawa ng Propeta ﷺ sa paghingi nito nang sabihin ko sa kanila iyon." Kaya ang ari-ariang ito (ng Sadaqa) ay nasa kamay ni Ali na pinigilan ito kay Abbas at natalo siya rito. Pagkatapos ay napunta ito sa kamay ni Hasan bin Ali, pagkatapos ay sa kamay ni Husain bin Ali, at pagkatapos ay sa kamay ni Ali bin Husain at Hasan bin Hasan, at bawat isa sa huling dalawa ay namamahala nito nang magkasunod-sunod, pagkatapos ay napunta ito sa kamay ni Zaid bin Hasan, at ito ay tunay na Sadaqa ng Sugo ng Allah ﷺ.

Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.

Pangunahing mensahe

Nanatiling panlamang-gawa ang ari-arian ng Propeta ﷺ at pinamahalaan ito bilang ipinagkatiwalang yaman para sa publiko.

Kaligiran at dahilan

Hinarap ni ‘Umar ang alitan nina ‘Ali at ‘Abbās tungkol sa pamamahala sa ari-arian ng Banū an-Naḍīr. Ipinaalala niya ang pahayag ng Propeta ﷺ na ang iniiwan ng mga propeta ay panlamang-gawa, gayundin ang mga kasunduan sa pamamahala na dati nang tinanggap ng dalawa.

Paliwanag sa mahihirap na salita
fay’

Ari-ariang napupunta sa pamayanang Muslim nang walang labanan.

ṣadaqah

Kawanggawa; dito, tumutukoy ito sa ari-ariang hindi ipinapamahagi bilang pribadong mana.

ipinagkatiwalang yaman para sa publiko

Yamang ipinagkatiwala upang pamahalaan ayon sa napagkasunduang mga tuntunin at sa layuning itinakda.

Mga aral na hinango ng mga iskolar

Hinuha ng mga klasikong iskolar mula rito na ang ari-arian ng Propeta ﷺ ay hindi ipinapamahagi sa mga tagapagmana gaya ng karaniwang mana, kundi nananatili para sa kawanggawa at ikabubuhay ng kanyang pamilya. Binigyang-diin ni ‘Umar na dapat pamahalaan ng mga tagapangasiwa ang ari-arian ayon sa gawain ng Propeta ﷺ, at hindi nagbibigay ng personal na karapatan sa pagmamay-ari ang pananagutang mamahala. Kinikilala ng apat na paaralan ng batas ng mga Sunni ang natatanging tuntunin na hindi namamana ang mga propeta sa karaniwang paraan; gayunman, maaaring tustusan mula sa ari-ariang ito ang pamilya ng Propeta ﷺ alinsunod sa mga tuntuning umiiral.

Mga aral para sa kasalukuyan
  1. Malinaw na itakda at sundin ang mga kasunduan sa pamamahala at paggagamitan ng yaman ng komunidad.
  2. Huwag magmadali sa pagresolba ng alitan: pakinggan ang mga sangkot at suriin ang kanilang mga paghahabol batay sa mapagkakatiwalaang kaalaman.
  3. Ihiwalay ang personal na pag-aari sa yamang pinamamahalaan mo para sa iba.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Isang hadith araw-araw, sa iyong wika

Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.