Sahih al-Bukhari, hadith 4241
Isinalaysay ni Aisha. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Mula kay al‑Bukhari pabalik sa Propeta ﷺ
- 1Yahya ibn Bukayrisinalaysay ito kay al‑Bukhariيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Urwaعُرْوَةَ
- 6Aishaعَائِشَةَ
- 7Ang Sugo ng Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ بِنْتَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ، وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ". وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَهَجَرَتْهُ، فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ، وَعَاشَتْ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ، دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيٌّ لَيْلاً، وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا، وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنَ النَّاسِ وَجْهٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتِ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ، فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ، وَلَمْ يَكُنْ يُبَايِعُ تِلْكَ الأَشْهُرَ، فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنِ ائْتِنَا، وَلاَ يَأْتِنَا أَحَدٌ مَعَكَ، كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرَ. فَقَالَ عُمَرُ لاَ وَاللَّهِ لاَ تَدْخُلُ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَيْتَهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي، وَاللَّهِ لآتِيَنَّهُمْ. فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ، فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَقَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا فَضْلَكَ، وَمَا أَعْطَاكَ، اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ، وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالأَمْرِ، وَكُنَّا نَرَى لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَصِيبًا. حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ، فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي، وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَمْوَالِ، فَلَمْ آلُ فِيهَا عَنِ الْخَيْرِ، وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلاَّ صَنَعْتُهُ. فَقَالَ عَلِيٌّ لأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةُ لِلْبَيْعَةِ. فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ الظُّهْرَ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ، وَتَخَلُّفَهُ عَنِ الْبَيْعَةِ، وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ، ثُمَّ اسْتَغْفَرَ، وَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ، وَحَدَّثَ أَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ، وَلاَ إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ، وَلَكِنَّا نَرَى لَنَا فِي هَذَا الأَمْرِ نَصِيبًا، فَاسْتَبَدَّ عَلَيْنَا، فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا، فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ. وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا، حِينَ رَاجَعَ الأَمْرَ الْمَعْرُوفَ.
Ikinuwento sa atin ni Yahya bin Bukayr, ikinuwento sa atin ni Al-Layth, mula kay Uqayl, mula kay Ibn Shihab, mula kay Urwah, mula kay Aishah: Si Fatima — nawa’y pagpalain siya ng Allah — na anak na babae ng Propeta ﷺ ay nagpadala ng tao kay Abu Bakr upang humingi ng kanyang mana mula sa Rasûlullah ﷺ, mula sa mga ari-ariang ipinagkalo ng Allah sa kanya bilang Fai sa Madinah at Fadak, at ang natitirang bahagi ng Khumus mula sa Kayamanan ng Khaybar. Sumagot si Abu Bakr,
“Ang Rasûlullah ﷺ ay nagsabi: ‘Kami [mga propeta] ay hindi nag-iiwan ng mana; ang anumang aming maiwan ay Sedekah (kawanggawa), at ang pamilya ni Muhammad ﷺ ay maaaring kumain lamang mula sa ari-ariang ito.’ At sumpa sa Allah, hindi ko babaguin ang anumang bagay sa Sedekah ng Rasûlullah ﷺ mula sa kalagayan nito noong panahon ng Rasûlullah ﷺ, at gagawin ko rito kung ano ang ginawa ng Rasûlullah ﷺ.” Kaya’t tumanggi si Abu Bakr na magbigay ng anuman dito kay Fatima. Dahil dito, nagalit si Fatima kay Abu Bakr at lumayo sa kanya, at hindi siya kinakausap hanggang sa kanyang kamatayan. Nabuhay siya nang anim na buwan pagkatapos ng wafat ng Propeta ﷺ. Nang siya ay pumanaw, inilibing siya ng kanyang asawang si Ali nang gabi, at hindi niya ipinaalam ito kay Abu Bakr, at siya mismo ang namuno sa panalangin para sa kanya. Noong buhay pa si Fatima, lubos na nirerespeto ng mga tao si Ali, ngunit nang mamatay siya, napansin ni Ali ang pagbabago sa pakikitungo ng mga tao sa kanya. Kaya’t naghahanap si Ali ng pakikipagkasundo kay Abu Bakr at pagbibigay ng bay’ah (panunumpa ng katapatan) sa kanya, dahil hindi pa siya nakapagbay’ah sa loob ng mga buwang iyon. Nagpadala si Ali ng mensahe kay Abu Bakr na nagsasabing, “Pumarito ka sa amin, ngunit huwag kang sasamahan ng sinuman,” dahil ayaw niyang dumalo si Umar. Sinabi ni Umar, “Hindi, sumpa sa Allah, hindi ka papasok sa kanila nang mag-isa!” Ngunit sumagot si Abu Bakr, “Ano ba naman ang maaari nilang gawin sa akin? Sumpa sa Allah, pupuntahan ko sila!” Pumasok nga si Abu Bakr sa kanila, at bumigkas si Ali ng Tashahhud at nagsabi, “Alam naming maigi ang iyong karangalan at ang ibinigay ng Allah sa iyo, at hindi kami naiinggit sa kabutihang ipinagkalo ng Allah sa iyo. Ngunit ikaw ay nagpasya nang mag-isa tungkol sa pamumuno, samantalang sa tingin namin ay mayroon kaming karapatan dito dahil sa aming malapit na relasyon sa Rasûlullah ﷺ.” Dito ay tumulo ang luha ni Abu Bakr. Nang magsalita si Abu Bakr, sinabi niya, “Saksihan ng Diyos na hawak ang aking kaluluwa, mas mahalaga sa akin ang pakikipag-ugnayan sa mga kamag-anak ng Rasûlullah ﷺ kaysa sa aking sariling mga kamag-anak. Tungkol naman sa alitan nating ito hinggil sa mga ari-arian, ginawa ko ang lahat ng makakaya ko upang gamitin ito nang wasto, at walang anumang utos o pamamaraan na nakita kong ginawa ng Rasûlullah ﷺ dito na hindi ko sinusunod.” Sinabi ni Ali kay Abu Bakr, “Mamayang hapon ang takdang oras para sa aking bay’ah.” Kaya’t nang matapos ang salat na Zuhr ni Abu Bakr, umakyat siya sa mimbar, bumigkas ng Tashahhud, at binanggit ang usapin ni Ali at ang kanyang pagkaantala sa pagbibigay ng bay’ah, at tinanggap ang kanyang dahilan at paghingi ng tawad. Pagkatapos ay humingi ng kapatawaran si Ali, bumigkas ng Tashahhud, pinarangalan ang karapatan ni Abu Bakr, at ipinaliwanag na ang kanyang ginawa ay hindi dahil sa inggit kay Abu Bakr o pagtutol sa biyayang ibinigay ng Allah sa kanya, kundi dahil naniniwala silang mayroon din silang karapatan sa pamumunong ito at nalungkot sila nang hindi sila kasangguni. Tuwang-tuwa ang mga Muslim at sinabi, “Tama ang iyong ginawa.” At ang mga Muslim ay muling lumapit kay Ali nang siya ay bumalik sa tamang landas at kilalang pamamaraan.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Naayos nina Abu Bakr at Ali ang kanilang ugnayan matapos ang pagtatalo tungkol sa ari-arian at pamumuno.
Inilalarawan ng hadith ang pagtatalo matapos pumanaw ang Propeta ﷺ tungkol sa pamana at pamumuno sa pamayanan, at ang pagkakasundo nina Abu Bakr at Ali.
Mga ari-ariang napunta sa pamayanang Muslim nang walang labanan.
Ari-ariang pangkawanggawa na, ayon sa salaysay na ito, ay hindi hinati bilang karaniwang mana.
Isang-kalimang bahagi ng nasamsam sa digmaan na inilaan para sa isang natatanging layunin.
Hinuha ng mga klasikong iskolar mula sa salaysay na ito na hindi nag-iiwan ang mga propeta ng karaniwang minamanang ari-arian at pinamamahalaan ang kanilang mga ari-arian ayon sa mga patnubay na isinalaysay. Ipinagpatuloy ni Abu Bakr ang paraang nakita niyang ginamit ng Propeta ﷺ sa pamamahala; pinahintulutang makinabang sa ari-ariang iyon ang pamilya ng Propeta ﷺ. Tinatalakay rin ng mga iskolar ang pagtutol ni Ali tungkol sa pakikibahagi sa pagpapasya at ugnayang pampamilya bilang hiwalay na usapin tungkol sa pamumuno. Ipinakikita ng kanilang pagkikita at pampublikong paglilinaw ang kahalagahan ng pagiging bukas, paggalang sa isa’t isa, at pagpapanumbalik ng pagkakaisa ng pamayanan.
- Kapag may pagtatalo tungkol sa ari-arian, ipaliwanag nang malinaw sa lahat ng kinauukulan ang mga kasunduan at tuntuning dapat sundin.
- Pag-usapan nang direkta at may paggalang ang mga di-pagkakasundo, at aktibong sikaping magkasundo.
- Sa mga usapin ng pamumuno, bigyang-daan ang pakikibahagi at ibalik ang tiwala sa pamamagitan ng hayagang pagkilala sa mga alalahanin.
Tinutukoy rin ng salaysay na sahih na ito ang kahilingan ni Fatima tungkol sa ari-arian ng Propeta ﷺ at ang paggamit ni Abu Bakr sa pahayag na ang iniiwan ng mga propeta ay sadaqa.
Sahih al-Bukhari · #4242 (Sahih)Nagbibigay ang salaysay na ito mula sa parehong kabanata ng dagdag na konteksto tungkol sa mga paghahabol sa ari-ariang iniwan ng Propeta ﷺ.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.