Sahih al-Bukhari, hadith 4360
Isinalaysay ni Jabir ibn Abdullah. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Jabir ibn Abdullah
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْثًا قِبَلَ السَّاحِلِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَهُمْ ثَلاَثُمِائَةٍ، فَخَرَجْنَا وَكُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ فَنِيَ الزَّادُ فَأَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِأَزْوَادِ الْجَيْشِ، فَجُمِعَ فَكَانَ مِزْوَدَىْ تَمْرٍ، فَكَانَ يَقُوتُنَا كُلَّ يَوْمٍ قَلِيلٌ قَلِيلٌ حَتَّى فَنِيَ، فَلَمْ يَكُنْ يُصِيبُنَا إِلاَّ تَمْرَةٌ تَمْرَةٌ فَقُلْتُ مَا تُغْنِي عَنْكُمْ تَمْرَةٌ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَنِيَتْ. ثُمَّ انْتَهَيْنَا إِلَى الْبَحْرِ، فَإِذَا حُوتٌ مِثْلُ الظَّرِبِ فَأَكَلَ مِنْهَا الْقَوْمُ ثَمَانَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِضِلَعَيْنِ مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنُصِبَا، ثُمَّ أَمَرَ بِرَاحِلَةٍ فَرُحِلَتْ ثُمَّ مَرَّتْ تَحْتَهُمَا فَلَمْ تُصِبْهُمَا.
Ibinigay sa amin ni Ismail, na nagsabi: Ikinuwento sa akin ni Malik, mula kay Wahb bin Kaisan, mula kay Jabir bin Abdullah — radiya Allahu anhuma — na kaniyang sinabi: Nagpadala ang Rasul Allah ﷺ ng isang hukbo patungo sa baybayin at itinalaga si Abu Ubaidah bin Al-Jarrah bilang kanilang pinuno, at sila ay tatlong daang tao. Lumabas kami, at nang makarating kami sa isang bahagi ng daan, naubos ang aming pagkain. Kaya nag-utos si Abu Ubaidah na tipunin ang lahat ng pagkain ng hukbo, at ito ay natipon; ito ay dalawang supot ng mga petsas. Bawat araw ay namimigay siya sa amin nang kaunti-kaunti hanggang sa maubos ito, kaya't walang natitira sa bawat isa sa amin kundi isang petsas lamang. Sinabi ko, 'Anong maitutulong ng isang petsas sa inyo?' Sumagot siya, 'Naramdaman namin ang kawalan nito nang ito'y tuluyang maubos.' Pagkatapos ay nakarating kami sa dagat, at doon ay may isang malaking isda na kasinglaki ng bundok. Kumain ang mga tao rito sa loob ng labingwalong gabi. Pagkatapos ay nag-utos si Abu Ubaidah na itayo ang dalawang buto-buto (tadyang) nito, at ipinag-utos niyang dumaan ang isang kamelyo sa ilalim nito, at dumaan ito nang hindi nasasagi ang mga buto.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Pinagsaluhan ng mga kasapi ng pangkat ang kakaunting datiles, at pagkatapos ay nagkaroon sila ng masaganang pagkain mula sa dagat.
Pangkat na ipinadala ng Propeta ﷺ upang magsagawa ng isang misyon.
Pagkain at iba pang pangangailangan habang naglalakbay.
Supot o lalagyan ng baon kung saan iniimbak ang mga datiles.
Hinango ng mga iskolar sa salaysay na ito ang kahalagahan ng pagtitiis, maingat na pamamahala sa kakaunting baon, at pagbabahagi ng pagkain sa ilalim ng pamumuno ng isang mapagkakatiwalaang pinuno. Itinuturing na tanda ng kapangyarihan at pagkalinga ni Allah ang pambihirang panustos mula sa dagat. Itinuturo ng pangyayaring ito na kaakibat ng pagtitiwala kay Allah ang mga praktikal na hakbang, gaya ng pagtitipon at patas na pamamahagi ng mga baong mayroon.
- Maingat na ipamahagi ang kakaunting yaman at isaalang-alang ang pangangailangan ng buong pangkat.
- Pahalagahan ang maliliit na panustos sa araw-araw; madalas ay saka lamang natin nauunawaan ang halaga ng mga ito kapag wala na.
- Gumawa ng mga praktikal na hakbang at sabay na magtiwala kay Allah kapag mahirap ang kalagayan.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.