Sahih al-Bukhari, hadith 4531
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شِبْلٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، {وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا} قَالَ كَانَتْ هَذِهِ الْعِدَّةُ تَعْتَدُّ عِنْدَ أَهْلِ زَوْجِهَا وَاجِبٌ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ} قَالَ جَعَلَ اللَّهُ لَهَا تَمَامَ السَّنَةِ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَصِيَّةً، إِنْ شَاءَتْ سَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا، وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ، وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى {غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ} فَالْعِدَّةُ كَمَا هِيَ وَاجِبٌ عَلَيْهَا. زَعَمَ ذَلِكَ عَنْ مُجَاهِدٍ. وَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ نَسَخَتْ هَذِهِ الآيَةُ عِدَّتَهَا عِنْدَ أَهْلِهَا، فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ، وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى {غَيْرَ إِخْرَاجٍ}. قَالَ عَطَاءٌ إِنْ شَاءَتِ اعْتَدَّتْ عِنْدَ أَهْلِهِ وَسَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا، وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ}. قَالَ عَطَاءٌ ثُمَّ جَاءَ الْمِيرَاثُ فَنَسَخَ السُّكْنَى فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ، وَلاَ سُكْنَى لَهَا. وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ بِهَذَا. وَعَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نَسَخَتْ هَذِهِ الآيَةُ عِدَّتَهَا فِي أَهْلِهَا، فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ {غَيْرَ إِخْرَاجٍ} نَحْوَهُ.
Ikinuwento sa amin ni Is-haq, ikinuwento sa amin ni Rawh, ikinuwento sa amin ni Shibl, mula kay Ibn Abi Najih, mula kay Mujahid, tungkol sa ayat na: {At ang mga namamatay sa inyo at nag-iiwan ng mga asawang babae} Sinabi niya: Noon, ang babaeng ito ay obligadong tumupad ng kanyang iddah sa bahay ng pamilya ng kanyang asawa. Kaya't ibinaba ng Allah ang ayat na: {At ang mga namamatay sa inyo at nag-iiwan ng mga asawang babae, ay dapat mag-iwan ng wasiyyah para sa kanilang mga asawa, na kinabibilangan ng sustento at tirahan hanggang isang taon nang hindi sila pinapalayas. Ngunit kung sila ay lumisan, walang kasalanan sa inyo sa anumang gawin nila sa kanilang sarili nang marapat.} Sinabi niya: Ginawan ng Allah para sa kanya ng karagdagang pitong buwan at dalawampung gabi bilang wasiyyah upang mabuo ang isang taon. Kung nais niya, mananatili siya sa kanyang tirahan alinsunod sa wasiyyah; at kung nais niyang lumisan, maaari siyang lumisan. Ito ay alinsunod sa sabi ng Allah Ta'ala: {nang hindi sila pinapalayas. Ngunit kung sila ay lumisan, walang kasalanan sa inyo.} Gayunpaman, ang iddah ay nananatiling obligasyon sa kanya. Ito ang iniulat mula kay Mujahid. Sinabi ni 'Ata': Sinabi ni Ibn 'Abbas: Ang ayat na ito ay nag-abrog (nansakh) sa obligasyon ng pagtupad ng iddah sa bahay ng pamilya ng asawa, kaya't maaari siyang tumupad nito saanman niya nais, alinsunod sa sabi ng Allah Ta'ala: {nang hindi sila pinapalayas}. Sinabi ni 'Ata': Kung nais niya, maaari siyang tumupad ng iddah sa bahay ng asawa at manirahan doon alinsunod sa wasiyyah; at kung nais niyang lumisan, maaari siyang lumisan dahil sa sabi ng Allah Ta'ala: {walang kasalanan sa inyo sa anumang gawin nila}. Idinagdag ni 'Ata': Pagkatapos ay dumating ang batas ng pamana na nag-abrog sa karapatan sa tirahan, kaya't maaari siyang tumupad ng iddah saanman niya nais at wala na siyang karapatan sa tirahan. Mula kay Muhammad bin Yusuf, ikinuwento sa amin ni Warqa', mula kay Ibn Abi Najih, mula kay Mujahid, tulad nito. At mula kay Ibn Abi Najih, mula kay 'Ata', mula kay Ibn 'Abbas, sinabi niya: Ang ayat na ito ay nag-abrog sa kanyang pananatili sa bahay ng kanyang pamilya, kaya't maaari siyang tumupad ng iddah saanman niya nais, alinsunod sa sabi ng Allah: {nang hindi sila pinapalayas}, katulad ng nabanggit.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Dapat tuparin ng balo ang itinakdang panahon ng paghihintay; hiwalay na usapin ang tirahan at sustento.
Itinakdang panahon ng paghihintay matapos mamatay ang asawa o maganap ang diborsyo.
Pag-aalis o pagpapalit ng naunang tuntunin sa pamamagitan ng mas huling kapahayagan.
Karapatang manatili sa bahay ng namatay na asawa habang nasa panahon ng paghihintay.
Pinagsasama ng salaysay na ito ang ilang naunang paliwanag tungkol sa Qur’an 2:234 at 2:240. Ipinag-iiba ni Mujahid ang obligadong ‘iddah at ang posibilidad na manatili sa bahay o umalis alinsunod sa habilin. Ipinaliliwanag nina Ibn Abbas at Ata na inalis ang obligasyong manirahan kasama ng pamilya ng asawa. Binanggit din ni Ata na winakasan ng mga sumunod na tuntunin sa mana ang karapatan sa paninirahan. Samakatuwid, itinatala ng teksto ang pagkakaiba-iba ng mga paliwanag tungkol sa magkakasunod na tuntunin, hindi isang hiwalay na pahayag ng Propeta ﷺ. Sa paglalapat nito sa isang partikular na sitwasyon, sundin ang kinikilalang paliwanag sa fiqh at kumonsulta sa kuwalipikadong iskolar.
- Ihiwalay ang obligadong panahon ng paghihintay sa tanong kung saan ito gugugulin.
- Maingat na isaalang-alang ang mga pagkakaiba sa klasikong paliwanag at huwag iugnay sa lahat ng iskolar ang isang pananaw nang walang patunay.
- Para sa praktikal na tanong tungkol sa ‘iddah at tirahan, humingi ng payo sa ekspertong nakaaalam ng mga kalagayan.
Tinatalakay ng salaysay ang paliwanag sa mga talata tungkol sa panahon ng paghihintay ng mga balo, kaya kaugnay ito ng paksa ng tafsir.
Sahih al-Bukhari · #4532 (Sahih)Nasa tabi agad ito ng salaysay na ito sa Sahih al-Bukhari at tumutulong maunawaan ang mas malawak na konteksto ng mga komentaryo sa Qur’an.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.