Sahih al-Bukhari, hadith 4701
Isinalaysay ni Abu Huraira. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abu Huraira
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَضَى اللَّهُ الأَمْرَ فِي السَّمَاءِ ضَرَبَتِ الْمَلاَئِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا خُضْعَانًا لِقَوْلِهِ كَالسِّلْسِلَةِ عَلَى صَفْوَانٍ ـ قَالَ عَلِيٌّ وَقَالَ غَيْرُهُ صَفْوَانٍ ـ يَنْفُذُهُمْ ذَلِكَ فَإِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ، قَالُوا لِلَّذِي قَالَ الْحَقَّ وَهْوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ، فَيَسْمَعُهَا مُسْتَرِقُو السَّمْعِ، وَمُسْتَرِقُو السَّمْعِ هَكَذَا وَاحِدٌ فَوْقَ آخَرَ ـ وَوَصَفَ سُفْيَانُ بِيَدِهِ، وَفَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِ يَدِهِ الْيُمْنَى، نَصَبَهَا بَعْضَهَا فَوْقَ بَعْضٍ ـ فَرُبَّمَا أَدْرَكَ الشِّهَابُ الْمُسْتَمِعَ، قَبْلَ أَنْ يَرْمِيَ بِهَا إِلَى صَاحِبِهِ، فَيُحْرِقَهُ وَرُبَّمَا لَمْ يُدْرِكْهُ حَتَّى يَرْمِيَ بِهَا إِلَى الَّذِي يَلِيهِ إِلَى الَّذِي هُوَ أَسْفَلُ مِنْهُ حَتَّى يُلْقُوهَا إِلَى الأَرْضِ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الأَرْضِ ـ فَتُلْقَى عَلَى فَمِ السَّاحِرِ، فَيَكْذِبُ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ فَيَصْدُقُ، فَيَقُولُونَ أَلَمْ يُخْبِرْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا يَكُونُ كَذَا وَكَذَا، فَوَجَدْنَاهُ حَقًّا لِلْكَلِمَةِ الَّتِي سُمِعَتْ مِنَ السَّمَاءِ ". حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، إِذَا قَضَى اللَّهُ الأَمْرَ. وَزَادَ الْكَاهِنِ. وَحَدَّثَنَا سُفْيَانُ فَقَالَ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ إِذَا قَضَى اللَّهُ الأَمْرَ وَقَالَ عَلَى فَمِ السَّاحِرِ. قُلْتُ لِسُفْيَانَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ. قَالَ نَعَمْ. قُلْتُ لِسُفْيَانَ إِنَّ إِنْسَانًا رَوَى عَنْكَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَيَرْفَعُهُ أَنَّهُ قَرَأَ فُزِّعَ. قَالَ سُفْيَانُ هَكَذَا قَرَأَ عَمْرٌو. فَلاَ أَدْرِي سَمِعَهُ هَكَذَا أَمْ لاَ. قَالَ سُفْيَانُ وَهْىَ قِرَاءَتُنَا.
Ibinigay ni Abu Huraira: Sinabi ng Propeta ﷺ,
"Kapag nagpasya na ang Allah sa isang bagay sa langit, pumapalakpak ang mga anghel gamit ang kanilang mga pakpak bilang pagpapasakop sa Kanyang utos, na tunog ay parang kadena na hinahatak sa ibabaw ng bato." (Sinabi ni `Ali at ng iba pang mga tagapagsalaysay, "Tumatagos ito sa kanila.") "Hanggang sa mawala ang takot sa kanilang mga puso, sinasabi nila, 'Ano ang sinabi ng inyong Panginoon?' Sinasabi nila, 'Ang katotohanan; at Siya ang Pinakamataas, ang Pinakadakila.' (34.23) Pagkatapos ay naririnig ito ng mga sumusubok magnakaw ng balita mula sa langit (mga demonyo), at sila ay nakahanay nang magkakapatong-patong (ipinakita ni Sufyan ito sa pamamagitan ng pagbuka ng kanyang kanang kamay at pagpatong ng mga daliri nang pahalang). Maaaring maunahan at masunog ng apoy ang nakikinig bago pa man maihatid ang balita sa nasa ibaba niya; o maaari ring hindi siya maunahan hanggang sa maihatid niya ito sa nasa ibaba niya, na siya namang ihahatid ito sa susunod na nasa ibaba, at gayundin hanggang sa makarating ang balita sa lupa. (O marahil ay sinabi ni Sufyan, 'Hanggang sa makarating sa lupa.') Pagkatapos ay ibinubulong ito sa tainga ng mangkukulam, na siyang magdadagdag ng isang daang kasinungalingan dito. Magiging totoo ang kanyang hula (sa bahaging galing sa langit). Sasabihin ng mga tao, 'Hindi ba't sinabi niya sa amin na sa araw na iyon ay mangyayari ang ganito? Natuklasan naming totoo iyon dahil sa totoong balitang narinig mula sa langit.'" Ang hadith na ito ay iniulat din ni Abu Huraira, na nagsisimula sa: 'Kapag nagpasya na ang Allah sa isang bagay...' Sa ulat na ito, idinagdag ang salitang 'manghuhula' bukod sa 'mangkukulam'.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Hinahalo ng mga manghuhula ang ninakaw na balita sa mga kasinungalingan at inililigaw ang mga tao.
Isang bagay na itinakda ni Allah at ipinaaalam sa mga anghel.
Mga demonyong nagtatangkang makakuha ng bahagi ng usapan ng mga anghel.
Taong nag-aangking nakaaalam ng mga bagay na lingid at nagbibigay ng mga hula sa mga tao.
Hinuha ng mga klasikong iskolar mula rito na kay Allah lamang ang kaalaman sa mga bagay na lingid, at maaari lamang makasagap ng kaunting impormasyon ang mga demonyo; hindi nila kayang malaman nang sarili nila ang hinaharap. Hinahaluan ng manghuhula ng maraming kathang-isip ang katotohanang narinig niya, kaya hindi patunay ng maaasahang kaalaman ang hulang nagkataong tumama. Ipinagbabawal ng apat na paaralang pang-Fiqh ng mga Sunni ang panghuhula at ang pagkonsulta sa mga manghuhula; nagbababala ang salaysay na ito laban sa pagtitiwala sa kanilang mga pahayag.
- Huwag ibatay ang mahahalagang pasiya sa mga hula ng manghuhula o sa mga taong nag-aangking may lihim na kaalaman.
- Huwag ituring na totoo ang isang pahayag dahil lamang may isang hulang nagkatotoo; maaaring haluan ng nagsasalaysay ng kasinungalingan ang katotohanan.
- Sa mga tanong tungkol sa mga bagay na lingid, manalig kay Allah at sa mapagkakatiwalaang kapahayagan, hindi sa pamahiin.
Tinutukoy rin ng salaysay na ito ang mga talata mula sa Surah Saba at tumutulong itong maunawaan ang konteksto ng kaalaman at kapangyarihan ni Allah.
Sahih al-Bukhari · #4702 (Sahih)Kaugnay ang sahih na salaysay na ito ng pagpapaliwanag sa mga talata ng Qur’an sa aklat tungkol sa pagpapakahulugan ng Qur’an ayon sa Propeta.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.