Sahih al-Bukhari, hadith 4920
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، وَقَالَ، عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ صَارَتِ الأَوْثَانُ الَّتِي كَانَتْ فِي قَوْمِ نُوحٍ فِي الْعَرَبِ بَعْدُ، أَمَّا وُدٌّ كَانَتْ لِكَلْبٍ بِدَوْمَةِ الْجَنْدَلِ، وَأَمَّا سُوَاعٌ كَانَتْ لِهُذَيْلٍ، وَأَمَّا يَغُوثُ فَكَانَتْ لِمُرَادٍ ثُمَّ لِبَنِي غُطَيْفٍ بِالْجُرُفِ عِنْدَ سَبَا، وَأَمَّا يَعُوقُ فَكَانَتْ لِهَمْدَانَ، وَأَمَّا نَسْرٌ فَكَانَتْ لِحِمْيَرَ، لآلِ ذِي الْكَلاَعِ. أَسْمَاءُ رِجَالٍ صَالِحِينَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ، فَلَمَّا هَلَكُوا أَوْحَى الشَّيْطَانُ إِلَى قَوْمِهِمْ أَنِ انْصِبُوا إِلَى مَجَالِسِهِمُ الَّتِي كَانُوا يَجْلِسُونَ أَنْصَابًا، وَسَمُّوهَا بِأَسْمَائِهِمْ فَفَعَلُوا فَلَمْ تُعْبَدْ حَتَّى إِذَا هَلَكَ أُولَئِكَ وَتَنَسَّخَ الْعِلْمُ عُبِدَتْ.
Ibn Abbas (radya Allahu anhuma) ay nag-ulat: Ang mga idolo na sinasamba ng mga tao ni Nuh ay naging sinasamba rin ng mga Arabe sa kalaunan. Ang idolong Wadd ay pag-aari ng tribong Kalb sa Daumat-al-Jandal; ang Suwa’ ay para sa tribong Hudhail; ang Yaghuth ay para sa Murad at kalaunan ay para sa Bani Ghutaif sa Al-Jurf malapit sa Saba; ang Ya’uq ay para sa Hamdan; at ang Nasr ay para sa Himyar, ang sanga ng Dhi-al-Kala’. Ang mga pangalang ito ay orihinal na mga pangalan ng mga matutuwang lalaki mula sa mga tao ni Nuh. Nang sila ay mamatay, ipinukaw ni Shaitan sa kanilang mga tagasunod na magtayo ng mga bato sa mga lugar na dating pinagtitipunan nila bilang alaala, at pinangalanan nila ang mga ito gamit ang kanilang mga pangalan. Ginawa nila ito, ngunit hindi pa rin ito sinamba hanggang sa mamatay ang henerasyong iyon at makalimutan ang tunay na pinagmulan nito, kaya’t nagsimulang sambahin ang mga ito.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Kapag nawala ang kaalaman, maaaring humantong sa pagsamba sa mga diyus-diyosan ang pagpipitagan sa mga taong matuwid.
Ayon kay Ibn ‘Abbas, mga pangalan ito noon ng mga lalaking matuwid mula sa mga tao ni Nūḥ, bago naging mga pangalan ng mga diyus-diyosan.
Si Satanas, na nanghihikayat sa mga tao na sumuway kay Allah.
Nakalimutan ang paliwanag at orihinal na layunin ng mga unang palatandaang alaala.
Ipinapaliwanag ng mga klasikong iskolar na inilalarawan ng salaysay ang isang unti-unting proseso: unang nagtayo ng mga palatandaang alaala, pagkatapos ay nakalimutan ang orihinal na layunin, at sumunod dito ang pagsamba sa mga diyus-diyosan. Ginagamit nila ito bilang babala laban sa labis na pagtataas sa mga tao sa paraang humahantong sa pagsamba sa kanila. Itinuturo rin ng salaysay na nakatutulong ang pangangalaga at pagpapasa ng wastong kaalamang panrelihiyon upang maiwasan ang ganitong paglihis.
- Pangalagaan ang orihinal na layunin ng mga gawaing panrelihiyon at ihambing ang mga ito sa Qur’an at sa mapananaligang Sunnah.
- Parangalan ang mga taong matuwid sa pamamagitan ng pagsunod sa mabuting halimbawa nila, hindi sa pagbibigay sa kanila ng mga katangiang maka-Diyos o pagsamba sa kanila.
- Ipasa ang mapagkakatiwalaang kaalamang panrelihiyon upang hindi malimutan ng mga susunod na henerasyon ang kahulugan ng mga gawain.
Kaugnay ang salaysay na ito ni Ibn ‘Abbas sa paliwanag tungkol sa pagsamba sa mga diyus-diyosan at sa kontekstong pangkasaysayan ng mga tao ni Nūḥ.
Sahih al-Bukhari · #4477 (Sahih)Tinanong ang Propeta ﷺ tungkol sa pinakamabigat na kasalanan; tinatalakay ng salaysay ang shirk, ang pagtatambal ng iba kay Allah.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.