Sahih Muslim, hadith 58
Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih Muslim.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ " . غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ " .
Isinalaysay sa amin ni Abu Bakr bin Abi Shaybah, isinalaysay sa amin ni Abdullah bin Numayr; at isinalaysay din sa amin ni Ibn Numayr, isinalaysay sa amin ng aking ama, isinalaysay sa amin ni Al-A'mash; at isinalaysay sa akin ni Zuhayr bin Harb, isinalaysay sa amin ni Waki', isinalaysay sa amin ni Sufyan, mula kay Al-A'mash, mula kay Abdullah bin Murrah, mula kay Masruq, mula kay Abdullah bin Amr, na nagsabi: Ang Sugo ng Allah ﷺ ay nagsabi: 'May apat na katangian na kung sino man ang taglay ang lahat ng ito ay siya ay isang tunay na munapik. At kung sino man ang may kahit isang katangian sa mga ito, mayroon siyang sangay ng pagiging munapik hanggang sa kanyang iwanan ito: kapag nagsasalita siya ay nagsisinungaling, kapag nakipagkasunduan siya ay tumataksil, kapag nangako siya ay lumalabag, at kapag nakikipagtalo siya ay lumalampas sa hangganan.' Ngunit sa hadith ni Sufyan ay sinabi: 'At kung mayroon siyang isang katangian sa mga ito, mayroon siyang isang katangian ng pagiging munapik.'
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Ang pagsisinungaling, pagtataksil, paglabag sa pangako, at walang-pigil na pakikipagtalo ay mga palatandaan ng pagkukunwari.
Tumutukoy ito rito sa mapagkunwaring asal—mga katangiang salungat sa tapat na pananampalataya at mapagkakatiwalaang pagkatao.
Pumasok sa isang pangako o kasunduan na nagtatakda ng mga tungkulin mo sa ibang tao.
Kumilos nang di-makatarungan habang nagtatalo, gaya ng pagsisinungaling, pang-iinsulto, o pagpilipit sa katotohanan.
Ipinaliwanag ng mga klasikong iskolar na mga palatandaan ng pagkukunwari ang mga katangiang ito, ngunit ang pagpapakita ng isa sa mga ito ay hindi awtomatikong nag-aalis sa isang tao sa Islam. Ang sinumang nagtataglay ng isa sa mga ito ay may katangiang iyon ng pagkukunwari hanggang sa itigil niya ito; ang patuloy na nagtataglay ng lahat ng apat ay nagpapakita ng isang lubhang malubhang anyo nito. Babala ito tungkol sa asal at panawagan sa taos-pusong pagsisisi at pagsasauli ng mga karapatan.
- Bago mangako, tiyaking kaya mo itong tuparin; ipaalam agad sa kausap kung magbago ang mga kalagayan.
- Tuparin ang mga kasunduan at itama ang pinsala kapag nasira mo ang tiwala ng isang tao.
- Maging tapat at magalang sa gitna ng alitan: huwag pilipitin ang mga pangyayari o insultuhin ang kausap.
Binabanggit ng salaysay na ito ang iba pang mga palatandaan ng pagkukunwari, kaya pinatitibay nito ang babalang moral tungkol sa pagsisinungaling, pagtataksil, paglabag sa pangako, at paglampas sa hangganan.
Sahih al-Bukhari · #17 (Sahih)Idinidiin ng salaysay na nakikita ang tapat na pananampalataya sa pagsunod at mabuting asal, na kaayon ng panawagang talikuran ang mga katangiang nabanggit.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.