Sahih al-Bukhari, hadisi na 1007
An rawaito daga Abdullah ibn Masud. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Uthman ibn Abu Shaybaya ruwaito wa al‑Bukhariعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ
- 2Jarirجَرِيرٌ
- 3Mansurمَنْصُورٍ
- 4Abu ad‑Duhaأَبِي الضُّحَى
- 5Masruqمَسْرُوقٍ
- 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا رَأَى مِنَ النَّاسِ إِدْبَارًا قَالَ " اللَّهُمَّ سَبْعٌ كَسَبْعِ يُوسُفَ ". فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَصَّتْ كُلَّ شَىْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْجُلُودَ وَالْمَيْتَةَ وَالْجِيَفَ، وَيَنْظُرَ أَحَدُهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى الدُّخَانَ مِنَ الْجُوعِ، فَأَتَاهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ تَأْمُرُ بِطَاعَةِ اللَّهِ وَبِصِلَةِ الرَّحِمِ وَإِنَّ قَوْمَكَ قَدْ هَلَكُوا، فَادْعُ اللَّهَ لَهُمْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ} إِلَى قَوْلِهِ {عَائِدُونَ * يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى} فَالْبَطْشَةُ يَوْمَ بَدْرٍ، وَقَدْ مَضَتِ الدُّخَانُ وَالْبَطْشَةُ وَاللِّزَامُ وَآيَةُ الرُّومِ.
Masruq ya ce: Muna tare da Abdullah sai ya ce,
"Lokacin da Annabi ﷺ ya ga juya bayan mutane daga Musulunci, ya ce, 'Ya Allah! Ka yi musu shekaru bakwai (yunwa) kamar shekaru bakwai (na yunwa a lokacin) Yusuf.' Sai yunwa ta same su na tsawon shekara guda ta halaka komai har mutane sun fara cin fata, gawarwaki, da dabbar da ta ruba. Idan ɗayansu ya duba sama, yana ganin hayaki saboda tsananin yunwa. Sai Abu Sufyan ya zo wurin Annabi ﷺ ya ce, 'Ya Muhammad! Kana umurtar mutane su bi Allah da haɗa dangantaka, alhali mutanenka sun halaka, don haka ka roƙi Allah musu.' Sai Allah Ya sauko da: 'To ka jira ranar da sama za ta zo da hayaki bayyananne... Tabbas za ku dawo (ga kafirci). A ranar da Za mu riƙe ku da riƙo mai girma.' Kuma Ibn Mas'ud ya ƙara da cewa: Riƙon mai girma ya faru ne a Ranar Badar, kuma babu shakka hayaki, riƙon mai girma, ɗaurin, da ayar Surat Ar-Rum duk sun shude."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya roƙi a sauƙaƙa yunwar da ta addabi mutanensa.
A lokacin da Ƙuraysh suka bijire wa saƙon, Annabi ﷺ ya roƙi a yi musu shekarun yunwa kamar na zamanin Yusuf. Fari ya tsananta musu; daga baya Abu Sufyan ya roƙe shi ya roƙi Allah Ya sauƙaƙa musu.
Neman Allah Ya saukar da ruwan sama kuma Ya sauƙaƙa fari.
Nuni ne ga yunwar da ta addabi ƙasar a zamanin Annabi Yusuf.
Kama mai tsanani ko azaba; Ibn Masud ya fassara ta a nan da shan kayen Ƙuraysh a Badar.
Ibn Masud ya danganta babban kamun da aka ambata da yaƙin Badar, kuma ya ce hayaƙin, kamun, azabar da ba makawa da alamar Ar-Rum duk sun riga sun faru. Malamai suna tattauna wannan fassara yayin sharhin ayoyi 44:10–16; ruwayar kuma tana nuna cewa addu’ar annabi ta neman azaba na iya biyo bayan taurin kai wajen ƙin gaskiya, alhali daga baya aka roƙi Annabi ﷺ ya roƙi Allah Ya sauƙaƙa musu.
- A lokacin fari da tsanani, ku koma ga Allah da addu’a ta gaskiya.
- Ku ɗauki kiran biyayya ga Allah da kyautata zumunta da muhimmanci, ko da yanayi ya yi wuya.
- Idan wahala ta same ku, kada ku roƙi a sauƙaƙa muku kaɗai; ku kuma yi wa waɗanda bala’in ya shafa addu’a.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.