Sahih al-Bukhari, hadisi na 3007
An rawaito daga Ali ibn Abi Talib. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ali ibn Abi Talib
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُهُ مِنْهُ، مَرَّ��َيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ قَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ، فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً وَمَعَهَا كِتَابٌ، فَخُذُوهُ مِنْهَا ". فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى الرَّوْضَةِ، فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ. فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ. فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا، فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ، يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ، مَا هَذَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ، إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ، وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا، وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ بِمَكَّةَ، يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ، فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي، وَمَا فَعَلْتُ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا وَلاَ رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الإِسْلاَمِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ صَدَقَكُمْ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ. قَالَ " إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا، وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَكُونَ قَدِ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ ". قَالَ سُفْيَانُ وَأَىُّ إِسْنَادٍ هَذَا.
Ali bn Abdullah ya ba mu labari, Sufyan ya ba mu labari, Amr bn Dinar ya ba mu labari, na ji wannan daga gare shi sau biyu, ya ce: Hasan bn Muhammad ya ba ni labari, ya ce: Ubaidullah bn Abi Rafi' ya ba ni labari, ya ce: Na ji Ali - Allah Ya yarda da shi - yana cewa: Manzon Allah ﷺ ya aike ni, da Zubair, da Miqdad bn Aswad, ya ce:
"Ku tafi har zuwa Rawdat Khakh, domin a can akwai wata mata da take dauke da wasiƙa, sai ku karɓe ta daga gare ta." Sai muka tashi, dawakanmu suna gudu da sauri har mun isa Raudha, sai ga ita matar. Suka ce mata: "Fitar da wasiƙar!" Ta ce: "Bani da wasiƙa a wurina." Suka ce: "Ko dai ka fitar da wasiƙar ko kuma mu cire maka tufafinki." Sai ta fitar da ita daga cikin gashin kanta da aka haɗe. Suka kawo wa Manzon Allah ﷺ, sai ga a cikinta akwai saƙo daga Hatib bn Abi Balta'a zuwa ga wasu Mushrikai na mutanen Makka, yana sanar da su wasu al'amuran Manzon Allah ﷺ. Sai Manzon Allah ﷺ ya ce: "Ya Hatib, menene wannan?" Ya ce: "Ya Manzon Allah, kada ka yi mini gaggawar hukunci. Ni mutum ne mai alaƙa da Quraish amma ba daga cikinsu ba ne. Muhajiran da suke tare da kai suna da dangantaka a Makka waɗanda ke kare iyalansu da dukiyoyinsu. Don haka, tunda ban da irin wannan dangantakar jini a tsakaninsu, na so in yi musu wata hidima don su kare iyalaina. Ban yi hakan ba don kafirci ko ridda ko jin daɗin kafirci bayan Musulunci ba." Manzon Allah ﷺ ya ce: "Gaskiya ya faɗa muku." Umar ya ce: "Ya Manzon Allah, bar ni in yanke wuyan wannan munafiki!" Ya ce: "Lallai ya shiga yaƙin Badr, kuma me ka sani, watakila Allah ya dubi mutanen Badr ya ce: 'Ku yi abin da kuke so, domin Na gafarta muku.'" Sufyan ya ce: Wannan silsilar riwaya ce mai girman daraja!
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Hatib ya yi hakan ne don kula da iyalinsa, ba don kafirci ba, kuma halartarsa a Badar tana da babban nauyi.
Annabi ﷺ ya aika Ali, az-Zubair da al-Miqdad su tare da wata wasiƙa da Hatib ya aika zuwa Makka. Hatib ya bayyana cewa yana son yi wa mutanen Makka wata alheri ne domin ya kare iyalinsa, ba don kafirci ko ridda ba.
Wurin da manzannin suka sami matar da ke ɗauke da wasiƙar.
Babban yaƙi na farko tsakanin Musulmi da Kuraishawa, wanda Hatib ya halarta.
Mutumin da yake da alaƙa da ƙabilar, amma ba ya cikin dangin jinin wani ɓangare nata.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa dole ne a binciki wani babban laifi cikin kulawa, kuma bayanin mutum da niyyarsa suna da muhimmanci; Annabi ﷺ ya nemi Hatib ya yi bayani kafin ya yanke masa hukunci. Maganar da ta shafi Badar tana nuna falala ta musamman ga waɗanda suka halarta, amma ba izini ba ne na gaba ɗaya don aikata abubuwan da aka haramta. Malamai kuma suna jaddada cewa kare Musulmi da al’ummarsu yana da matuƙar muhimmanci idan ana raba bayanan sirri.
- Ka nemi mutum ya yi bayani kafin ka ɗauki babban zargi a matsayin tabbataccen abu.
- Ka kare bayanan sirri da ka iya jefa wasu ko al’umma cikin haɗari.
- Ka yi la’akari da kyawawan ayyukan mutum da sahihiyar niyyarsa yayin hukunci, ba tare da amfani da su wajen halatta kuskure ba.
Wannan riwaya ta ambaci cewa bayan Fathu, niyya da jihadi suna nan daram, abin da ya shafi muhimmancin dalilin Hatib.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)Shahararriyar magana game da niyya tana taimaka wa fahimtar dalilin da ya sa aka yi la’akari da manufar Hatib wajen tantance aikinsa.
Sahih al-Bukhari · #3008 (Sahih)Wannan riwaya kuma tana magana kan abubuwan da suka shafi yaƙi, tana kuma ƙara haske game da hukunce-hukuncen da abubuwan da suka faru a jihadi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.