Jihadi a Hanyar Allah · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadisi na 3045

An rawaito daga Abu Hurayrah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.

Sahih (ingantacce)Littafi: Jihadi a Hanyar Allah
صحيح البخاري
Wa ya ruwaito?

An ruwaito daga Abu Hurayrah

Sahih (ingantacce)

Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.

Riwayar

Rubutun Larabci

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ ـ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ، فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهْوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَىٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ، فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَىْ رَجُلٍ، كُلُّهُمْ رَامٍ، فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ‏.‏ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ، فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ، وَأَحَاطَ بِهِمُ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمُ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ، وَلَكُمُ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ، وَلاَ نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا‏.‏ قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لاَ أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ، اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ‏.‏ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ، فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ، فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ، مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ، فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ، وَاللَّهِ لاَ أَصْحَبُكُمْ، إِنَّ فِي هَؤُلاَءِ لأُسْوَةً‏.‏ يُرِيدُ الْقَتْلَى، فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ، فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ، وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ، فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا، فَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ، فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ، فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لأَفْعَلَ ذَلِكَ‏.‏ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ، وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ، وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ، وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنَ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا، فَلَمَّا خَرَجُوا مِنَ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ، قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ‏.‏ فَتَرَكُوهُ، فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا‏.‏ وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَىِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ فَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ، فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا، فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ، فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا، وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَىْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ، وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلاً مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ، فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنَ الدَّبْرِ، فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ، فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا‏.‏

Fassara

Abu Huraira ya ruwaito cewa: Manzon Allah ﷺ ya aika da wani ƙungiyar mutane goma a matsayin leƙen asiri, kuma ya naɗa Asim bin Thabit Al-Ansari, kakannin Asim bin Umar, a matsayin shugabansu. Sun yi tafiya har sun kai wani wuri da ake kira Hada'a, tsakanin Usfan da Makka, sai labarinsu ya kai ga wata dangi daga kabilar Hudhail da ake kira Banu Lihyan. Sai kusan maza ɗari biyu, dukansu maharba, suka fito don bin sawunsu har sun sami wurin da suka ci dabino da suka ɗauko daga Madina. Sai suka ce,

"Wannan dabino ne na Yathrib (wato Madina)," sannan suka ci gaba da bin sawunsu. Lokacin da Asim da sahabbansa suka gan waɗanda ke binsu, sai suka hau wani babban wuri, kuma kafiran suka kewaye su. Kafiran sun ce musu, "Sauku ku ba mu damar kama ku, muna yi muku alkawari da kwangila cewa ba za mu kashe ko ɗaya daga cikinku ba." Asim bin Thabit, shugaban ƙungiyar, ya ce, "Wallahi! Ba zan sauka in shiga cikin kariyar kafiri ba. Ya Allah! Kai wa Annabinka labarinmu." Sai kafiran suka harbe su da kibiyoyi har sun kashe Asim tare da wasu mutane shida, sai wasu uku suka sauko sun karɓi alkawarinsu da kwangilarsu; daga cikinsu akwai Khubaib Al-Ansari, Ibn Dathina, da wani mutumin daban. Da kafiran suka same su, sai suka warware igiyoyin bakakansu suka ɗaure su. Sai mutum na uku ya ce, "Wannan shi ne farkon cin amanar. Wallahi! Ba zan tafi tare da ku ba. Tabbas waɗannan (waɗanda aka kashe) sun yi mana kyakkyawan misali." Sai suka ja shi sun yi ƙoƙarin tilasta masa ya bi su, amma ya ƙi, sai suka kashe shi. Sai suka ɗauki Khubaib da Ibn Dathina suka sayar da su a Makka bayan yakin Badar. 'Ya'yan Al-Harith bin Amir bin Naufal bin Abd Manaf ne suka sayi Khubaib, kuma Khubaib ne ya kashe Al-Harith bin Amir a ranar yakin Badar. Don haka Khubaib ya zauna a wurinsu a matsayin fursuna. Az-Zuhri ya ruwaito daga Ubaidullah bin Iyyad cewa 'yar Al-Harith ta gaya masa cewa: "Lokacin da waɗancan mutanen suka taru don kashe Khubaib, ya nemi wuta daga gare ni don yin istihdad (cire gashin al'aura), na ba shi. Sai ya ɗauki ɗana lokacin da ban sani ba. Na zo na same shi yana zaune da ɗana a kan cinyarsa, wutar kuma tana hannunsa. Na firgita sosai har Khubaib ya lura da firgitin a fuskata, sai ya ce, 'Kana jin tsoron zan kashe shi? A'a, ba zan taɓa yin hakan ba.' Wallahi, ban taɓa ganin fursuna mai kyau fiye da Khubaib ba. Wallahi, wata rana na gan shi yana cin itacen inabi daga hannunsa yayin da yake cikin sarƙoƙin ƙarfe, alhali babu 'ya'yan itace a Makka a wancan lokacin." 'Yar Al-Harith ta kasance tana cewa, "Wannan abinci ne daga Allah da Ya bai wa Khubaib." Lokacin da suka fitar da shi daga Haramin Makka don kashe shi a wajen iyaka, Khubaib ya roƙe su su bar shi ya yi sallar rak'a biyu. Sun bar shi, sai ya yi rak'o'i biyu, sannan ya ce, "Idan ba don tsoron ku zata tunanin ina jin tsoron mutuwa ba, da na tsawaita sallar. Ya Allah, ka lissafa su ɗaya bayan ɗaya." Sannan ya faɗi waɗannan layukan waƙa: "Tunda ana kashe ni a matsayin Musulmi, ba na damuwa da yadda aka kashe ni a hanyar Allah, domin kashe na don Allah ne, kuma Idan Allah ya so, Zai albarkaci sassan jiki da aka yankawa." Sai ɗan Al-Harith ya kashe shi. Don haka Khubaib ne ya fara al'adar yin sallar rak'a biyu ga duk wani Musulmi da aka yanke masa hukuncin kisa a matsayin fursuna. Allah ya amsa addu'ar Asim bin Thabit a ranar da aka kashe shi. Manzo ﷺ ya sanar da sahabbansa labarinsu da abin da ya faru da su. Daga baya, lokacin da wasu kafirai daga Ƙuraishawa suka ji cewa an kashe Asim, sai suka aika wasu mutane don su kawo wani sashi na jikinsa (wato kansa) don a gane shi, saboda Asim ya kashe ɗaya daga cikin manyansu a ranar yakin Badar. Sai Allah ya aika da tarin ƙudan zomo masu kama da gajimare mai inuwa suka zagaye Asim, suka kare shi daga waɗanda aka aika, don haka suka kasa yanke wani sashi na naman jikinsa.

Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.

Babban saƙo

Khubaib ya kasance mai aminci ga Allah kuma ya yi salla kafin a kashe shi.

Asali da dalili

Hadisin ya ba da labarin aikin leƙen asiri na sahabbai goma ƙarƙashin jagorancin Asim ibn Thabit, yadda Banu Lihyan suka kewaye su, da kama Khubaib da kashe shi bayan yaƙin Badr.

Bayani kan kalmomi masu wuya
Sariyya

Ƙaramin rundunar soja da shugaba ya aika.

Raka'o'i

Sassan salla masu tsayuwa da wasu motsi da karatu na musamman.

Haram

Yanki mai tsarki na Makka, mai dokoki da kariya ta musamman.

Abin da malamai suka fahimta daga gare shi

Malamai sun fahimci daga sallar Khubaib cewa fursuna da ake shirin kashewa zai iya yin raka'a biyu; ruwayar ta ambaci cewa shi ne ya fara wannan al'ada. Sun kuma jaddada tsayin daka nasa, dogaro ga Allah da kulawar da ya nuna wa yaron masu garkuwa da shi. Ƙin amincewarsa ya karya alkawarin da aka riga aka karya yana nuna muhimmancin cika yarjejeniya. Wannan labari ba kira ne na gama-gari ga tashin hankali ba: aikin ya faru ne a wani takamaiman yanayi na tarihi kuma ba ya ba wa kowane mutum izinin amfani da ƙarfi.

Darussa na yau
  1. Ka cika alkawuranka kuma ka yi wa waɗanda ke adawa da kai adalci.
  2. Ka ware lokaci don salla kafin wata babbar jarabawa, kuma ka roƙi Allah ya ƙarfafa ka.
  3. Kada ka taɓa ware labaran jihadi daga mahallinsu, ikon halal da ƙa'idojinsu.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Hadisi kowace rana, a harshenka

Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.